Nasza cena: 46,49 zł

Cena rynkowa: 49,9 zł

Oszczędzasz: 3,41 zł

Cena rynkowa

Co to jest cena rynkowa?
Oferujemy ceny niższe od średnich rynkowych. Na naszych stronach, obok ceny, po której towar można w Merlinie kupić, informujemy także o tzw. cenie rynkowej. Cena rynkowa jest obliczana na podstawie znajomości średnich marż hurtowych i detalicznych obowiązujących w Polsce dla danej grupy towarów, w normalnym obrocie, czyli gdy towar nie jest objęty specjalną promocją producenta lub dystrybutora. W przypadku książek często jest to cena drukowana na okładce przez wydawcę. Znając jednak realia rynku zastrzegamy, że możesz spotkać daną książkę, płytę czy inny towar zarówno taniej, jak i znacznie drożej. Mamy jednak nadzieję, że informacja o tym, ile mniej więcej kosztuje towar w innych sklepach, będzie dla Ciebie ważną wskazówką przy decyzji o zakupie, np. przy obliczeniach, od jakiej wartości zamówienia nasze upusty równoważą koszt przesyłki.

ok

zamknij

Informacje o dostępności

wysyłamy w ciągu 24 h

Towar w magazynie, powinniśmy wysłać go w ciągu 24 godzin (1 dzień roboczy).

wysyłamy w ciągu 3-5 dni roboczych

Towaru nie mamy w magazynie, sprowadzamy go w ciągu max 5 dni roboczych.

wysyłamy w ciągu 7 lub 14 dni roboczych

Towaru nie mamy w magazynie, sprowadzamy go w ciągu max 14 dni roboczych.

towar trudno dostępny, do 21 dni

Towar sprowadzany zza granicy lub produkowany pod zamówienie.

w sprzedaży od ...

To zapowiedź, którą możesz już zamówić. W podanym terminie pojawi się
w sprzedaży.

ponownie w sprzedaży od ...

Towar chwilowo wyczerpany u dostawców, ale możesz go zamówić.
W podanym terminie pojawi się ponownie w sprzedaży.

towar niedostępny

Towar wyczerpany, nie można go obecnie zamówić.


więcej szczegółów »


ok

zamknij

Wysyłamy w ciągu:

3-5 dni roboczych

Dodaj do koszykaDodaj do przechowalni Do listy życzeń

Co to jest lista życzeń?

Koszyk pusty

Dostawa za darmo!
Wyślij wiadomość
Napisz do nasZadzwoń do nas
tel. +48 (22) 321 91 91
fax +48 (22) 321 91 92
kontakt z konsultantem
Kontakt z Biurem Obsługi Klienta
Kontakt z Biurem Obsługi Klienta
Oskarżona: Wiera Gran - Agata Tuszyńska

Oskarżona: Wiera Gran

Agata Tuszyńska  Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora.

okładka: twarda
nośnik: druk
Ocena klientów:   wszystkie recenzje (10)

Październik 2010 - Biografia żydowskiej śpiewaczki z warszawskiego getta, Wiery Gran, to druga strona - nieopowiedziana - historii Władysława Szpilmana, słynnego Pianisty z filmu Romana Polańskiego. To opowieść o cenie przeżycia i cieniu, jaki rzuca na dalszy los. Szpilman grał na fortepianie w tej samej...

Pełny opis produktu...

Udostępnij na facebooku
Pin It
+1
Tweetnij

Nie wybrałeś żadnego wariantu produktu!
Zrób to zmieniając przy towarze, który chcesz kupić liczbę sztuk z "0" np. na "1".

ok

zamknij

Ci, którzy kupili ten towar, kupili też...

Inni klienci oglądali również...

    Pełny opis produktu: Oskarżona: Wiera Gran

      Średnia ocena z 10 recenzji (Dodaj własną)

    Autor:
    Agata Tuszyńska
    Wydawnictwo:
    Wydawnictwo Literackie , Październik 2010
    ISBN:
    978-83-08-04505-3
    Wymiary:
    148x210 mm
    Wydanie:
    1
    Sprawdź inne tytuły:
    Agata Tuszyńska
    Kategorie:
    biografie > wspomnienia
    Biografia żydowskiej śpiewaczki z warszawskiego getta, Wiery Gran, to druga strona - nieopowiedziana - historii Władysława Szpilmana, słynnego Pianisty z filmu Romana Polańskiego. To opowieść o cenie przeżycia i cieniu, jaki rzuca na dalszy los. Szpilman grał na fortepianie w tej samej kawiarni na Lesznie 2, w centrum żydowskiego Broadway'u, gdzie Wiera Gran śpiewała swoje piosenki. Ona była gwiazdą, on akompaniatorem. O nim po latach powstał film oklaskiwany przez cały świat z podziwem za niezwykłą siłę trwania i męstwo w znoszeniu cierpienia, ją oskarżono o współpracę z nazistami, okrzyknięto kolaborantką i unicestwiono za życia.

    Wiera Gran mieszkała w dziennicy zamkniętej od wiosny 1941 do lata 1942. Całe jej dalsze życie było konsekwencją tych kilku miesięcy.
    Miała wszystko, czego potrzeba wschodzącej gwieździe - egzotyczną urodę, piękny niski kontralt, i muzykę we krwi. Była tak nieśmiała, że pierwsze piosenki śpiewała zza sceny obawiając się zetknięcia z publicznością. Do lata 1939 nagrała kilkadziesiąt piosenek o wszelkich barwach miłości.

    Uniewinniona w warszawskim procesie Centralnego Komitetu Żydów Polskich opuściła Polskę w 1950 roku.
    Wielokrotnie i na kilku kontynentach wzywano do bojkotu "gestapowskiej kurwy".
    A jednak trwała. Występowała w paryskim hotelu Lutetia i w kabarecie Dinarzade, w sali Pleyel i Carnegie Hall, śpiewała gościnnie w Sztokholmie i Londynie, wyjechała na tournee po Ameryce Północnej. Koncertowała u boku Charlesa Aznavoura.
    W Izraelu widzowie grożą przebraniem się w obozowe pasiaki, jeśli ośmieli się wystąpić na scenie, uciekła do Francji, stamtąd do Wenezueli, ale i tam dosięgła ją przeszłość - pomówienie, znieważenie, zniesławienie, szkalowanie.

    Czuła się pogrzebana za życia.
    Zmarła w Paryżu 19 listopada 2007 roku.

    Agata Tuszyńska - pisarka, poetka, reportażystka, córka znanego reportera sportowego Bohdana Tuszyńskiego i dziennikarki Haliny Przedborskiej. Ukończyła Wydział Wiedzy o Teatrze na warszawskiej PWST. Wykłada na Uniwersytecie Warszawskim. Jest autorką książek o teatrze i biografii m.in. Marii Wisnowskiej, Isaaka Bashevisa Singera oraz Ireny Krzywickiej. Ostatnie jej książki autobiograficzne: Rodzinna historia lęku oraz Ćwiczenia z utraty spotkały się z gorącym przyjęciem. W swoim dorobku ma m.in. nagrodą im. Ksawerego Pruszyńskiego, przyznawaną przez polski PEN-Club.

    Recenzje naszych klientów: Napisz własną recenzję

    Oskarżona: Wiera Gran
    Autor:
    Agata Tuszyńska

    znakomita (2012-03-04)

    Monika Wajman  Więcej o recenzencie

    Książka ta przeleżała na mojej półce ponad rok, właściwie nie wiem dlaczego, bo od początku bardzo chciałam ją przeczytać, ale wciąż były jakieś książki, które trzeba było przeczytać najpierw. I tak leżała jak się okazało zupełnie niezasłużenie, bo gdy wreszcie po nią sięgnęłam, to porwała mnie bez reszty, przeczytałam ją w dwa dni. Od razu powiedzieć trzeba, że Agata Tuszyńska nie pisze biografii Wiery Gran. Opisuje swoje zafascynowanie historią tej pieśniarki. Mówi ze swojego punktu widzenia, o swoich spotkaniach z bohaterką, o dokumentach, o poszukiwaniu ich, przedstawia historię, nie ocenia, nie wydaje wyroków, z tym czytelnik zostaje sam. Czy Wiera Gran była winna czy nie, czy mówiła prawdę czy wręcz przeciwnie, tego już się nie dowiemy. Jednak na podstawie tej historii Tuszyńska wskazuje jak słowo może niszczyć, jak ludzie w każdych czasach potrafią być podli, jak nawet wspólnie przeżyte piekło nie jednoczy, a wręcz przeciwnie, wyzwala nienawiść, ofiary nie zawsze są święte, a świat nie jest czarny albo biały. Duży ukłon dla autorki za solidną robotę, za obiektywne i rzetelne poszukiwanie dokumentów i śladów. To się znakomicie czyta, lekko i bez przymusu, a jednocześnie pozostaje się z przemyśleniami, które głęboko zapadają w pamięć. Na pewno o tej książce nie zapomnę.

    (2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

    Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: przydatna nieprzydatna Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

    Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

    Wspaniała książka (2012-02-20)

    anetapzn  Więcej o recenzencie

    Książka jest biografią żydowskiej śpiewaczki z warszawskiego getta, Wiera Gran była przepiękną kobietą z jeszcze piękniejszym głosem.Jej kariera zaczęła się od przypadku. Mając nogę w gipsie i siedząc za kulisami Paradisu zaczęła śpiewać.Zauważyli to koledzy muzycy i namówili ją do śpiewu dla publiczności. Początkowo śpiewała za kurtyną, później dla publiczności. Miała wszystko, czego potrzeba wschodzącej gwieździe – egzotyczną urodę, piękny niski kontralt, i muzykę we krwi.Mieszkała i śpiewała w dziennicy zamkniętej od wiosny 1941r. do lata 1942r. Całe jej dalsze życie było konsekwencją tych kilku miesięcy. Nie ma dowodów, że zrobiła coś jednoznacznie złego. Oskarżono ją. Formalnie uniewinniono (dwa razy). Dalej ją oskarżano. Mgliste zarzuty, które szły za nią do końca, pierwszy raz usłyszała od słynnego Pianisty – Władysława Szpilmana. W getcie artysta był jej akompaniatorem. Szpilman zaraz po wojnie był jednym z pierwszych, który rozpowiadał, że śpiewaczka kolaborowała z gestapowcami i donosiła na współbraci uwięzionych w warszawskim getcie. Pianista nie miał na to dowodów, po prostu ktoś mu o tym powiedział. Później, przed sądem, stwierdził, że w getcie Gran zachowywała się porządnie. Oskarżono ją o współpracę z nazistami, okrzyknięto kolaborantką i unicestwiono za życia. Uniewinniona w warszawskim procesie Centralnego Komitetu Żydów Polskich opuściła Polskę w 1950 r.Wielokrotnie i na kilku kontynentach wzywano do bojkotu „gestapowskiej kurwy”. A jednak trwała. Po wojnie opuszcza Polskę. Występuje w paryskim hotelu Lutetia i w kabarecie Dinarzade, w sali Pleyel i Carnegie Hall, śpiewa gościnnie w Sztokholmie i Londynie, wyjeżdża na tournee po Ameryce Północnej. Koncertuje u boku Charlesa Aznavoura. W Izraelu widzowie grożą przebraniem się w obozowe pasiaki, jeśli ośmieli się wystąpić na scenie, ucieka do Francji, stamtąd do Wenezueli, ale i tam dosięga ją przeszłość – pomówienie, znieważenie, zniesławienie, szkalowanie. Czuła się pogrzebana za życia. Zmarła w Paryżu 19 listopada 2007 r. Autorka książki - Agata Tuszyńska odnalazła Wierę Gran w paryskiej krypcie, w której została za życia pogrzebana. Autorka dotarła do Wiery Gran, gdy ta była już u schyłku życia, dręczyły ją obsesje, a jej paryskie mieszkanie przypominało twierdzę. Artystka cierpiała na depresje, manie prześladowcze, była wręcz przekonana, że cały czas ktoś ją podsłuchuje, śledzi, okrada. Na podstawie rozmów z Gran, zeznań świadków, dokumentów i relacji innych osób Agata Tuszyńska napisała wspaniałą, ale i niesamowicie wstrząsającą książkę. Muszę zaznaczyć, że autorka bardzo fachowo i rzetelnie podeszła do napisania książki, nie oparła się tylko na pogłoskach i pomówieniach, ale każdy najmniejszy nawet ślad, podtekst, pomówienie, sprawdzała, sprawdzała i jeszcze raz sprawdzała. Dlatego książka wywarła na mnie tak ogromne wrażenie- nie jest to zbiór sensacji i pomówień, a moim zdaniem rzetelna książką opowiadająca o kobiecie, która miała szczęście przeżyć wojnę i nieszczęście, by po niej żyć. Jednak wbrew pozorom nie jest to książka tylko o Wierze Gran, jest to przede wszystkim wspaniała książka o losie, przeznaczeniu i o tym, że w walce z losem i jego przeciwnościami często jesteśmy bezsilni. Aha i co ważne ta książka nie pełni roli sądu, nie osądza, nie wyjaśnia, bo nie takie jest jej zadanie. Gorąco polecam.

    (1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

    Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: przydatna nieprzydatna Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

    Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

    nie tylko o Wierze Gran (2011-12-21)

    Monika Stocka  Więcej o recenzencie

    Nie wiem, co mam napisać. Pierwsze wrażenie jest takie, że Agata Tuszyńska musiała namordować się jednak nad ta książką, która tak sprawnie i lekko się czyta. Raz że Wiera Gran była już u schyłku życia i miała manie prześladowczą, więc wyobrażam sobie jak trudno było z nią rozmawiać. Dwa, że poszukiwanie dowodów, dokumentów, jakichś pieczątek na słowa, które potwierdzą ich prawdziwość, nie dały oczekiwanych rezultatów. Mamy słowa przeciwko słowom. I te pisane i te wypowiadane tylko.
    To, o czym jest ta książka, można poczytać niemal wszędzie. Ale ta książka wg mnie ma jeszcze jedno dno. To jest rzecz o mocy słowa, o zawziętości i nienawiści. I o tym, że prawda ma różne oblicza.

    (3 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

    Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: przydatna nieprzydatna Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

    Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

    Polecam !!! (2011-02-24)

    małgorzata lotycz  Więcej o recenzencie

    Autorka pisze świetne książki oparte na faktach. Przeczytałam wszystkie i po każdej lekturze czuję niedosyt, że to już koniec. "Oskarżona WG" jest książką o bardzo ciężkich i smutnych latach. Teraz z perspektywy czasu trudno oceniać zachowania ludzi podczas wojny. Szybko się czyta, Tuszyńska ma dar lekkiego pióra.

    (5 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

    Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: przydatna nieprzydatna Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

    Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

    Książka ta bardzo mnie rozczarowała (2011-01-09)

    Zenon Albignoni  Więcej o recenzencie

    Nie jest prawdą, że wystąpiła w Polskim Radio przed wojną. Występowały tam Lidia Wysocka, a przed wojną Wiera Gran była mało znaną refrenistką, Żydówką, a te nie występowały w Polskim Radiu. W Radiu prawie nie było wtedy Żydów. Wiera Gran odniosła sukces dopiero w warunkach getta. I później, mimo powojennych, częstych, występów w Radiu i na estradach Polski, obawiając się pozostania w Polsce, wyjechała do Izraela, i tym samym przestała, jak każdy emigrant, istnieć w polskich mediach. Za granicą, podobnie jak inni polscy piosenkarze - Majdaniec, Trojanowska, Bovery, Zylska itd. nie zrobiła żadnej kariery. Gran nie była więc żadną gwiazdą. Nikt dziś jej płyt nie słucha. Ani też Ordonki, czy nawet chóru Czejanda. Jeśli chodzi o sprawę Szpilmana - nie wierzę w ani jedno słowo. Nikt poza Gran i to 60 lat po wojnie na Szpilmana nie rzucił nawet cienia podejrzeń. Gran była jedyną osobą, która została wtedy zaaresztowana. Co zarzucano więc Wierze, że siedziała? A żaden z policjantów, przeciw którym Szpilman zeznawał, ani też Wiera Gran, nie oskarżyła Szpilmana w tamtych czasach. Dlaczego tego nie zrobiła, tego Agata Tuszyńska nie wyjaśnia. Dlaczego Tuszyńska czekała z książką na śmierć Edelmana też nie rozumiem. Dlaczego nie upubliczniła tematu jakoby "niesprawiedliwego" oskarżenia Wiery Gran przez Akowców, Edelmana, Irenę Sendlerową, Turkowa i jakoby Szpilmana (czemu sama zaprzecza kilka stron dalej!!! ?) za życia ostatnich świadków - nie rozumiem? Podejrzewam tu, co widać z jej książki, grubymi nićmi szytą manipulację. Wiera Gran wyjeżdżając do Izraela zdradziła Polskę. Żydów zmuszano do emigracji dopiero w 1968 roku. Przedtem nikt z nich nie musiał wyjeżdżać. Teraz na potrzeby handlowe robi się z niej męczennicę, a żeby to jeszcze lepiej sprzedać Tuszyńska "okrasza" to Szpilmanem i Polańskim. Tyle, że stara się to zrobić podważając autentyczność jedynej prawdziwej, znanej w świecie, opowieści o losie Żyda z Warszawy, który przeżył wojnę dzięki polskim przyjaciołom i stał się symbolem zaprzeczającym legendzie o "polskim antysemityzmie", który teraz jest ponownie popularyzowany w książkach Grossa, Lebionki i Grabarczyka. Komu się podobają książki tych trzech autorów, jak też i książka Tuszyńskiej? To co widzę w tych czterech publikacjach wspólnego to swoista podmiana ról: roli ofiar i winowajców. Nagle Polacy stają się winni holokaustowi i pomocnikami hitlerowców. Nagle Szpilman jest policjantem, a Wiera Gran, w zeznaniach dziesiątków AK-owców, Edelmana i innych, staje się ofiarą. Jaka jest rola Niemców w książce Tuszyńskiej? Roli Niemców nie mogę się u Tuszyńskiej doszukać. Jest rozmyta. Tu wspomnienia Szpilmana "Pianista" prezentowały zupełnie inną prawdę historyczną. Czy zbyt obiektywną ? Nie dziwię się więc, że mało kto książkę Tuszyńskiej kupuje. Nie ma ona dobrej prasy. I nie jest przekonywująca.

    (11 z 28 uznało tę recenzję za pomocną.)

    Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: przydatna nieprzydatna Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

    Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

    To nie biografia (2011-01-01)

    Annuszka  Więcej o recenzencie

    Świetna książka, niesłusznie reklamowana jako biografia Wiery Gran. Agata Tuszyńska, jak sama stwierdza, opowiedziała historię Wiery Gran. Historię uniwersalną w tym sensie, że jest kolejnym świadectwem - skrajnym świadectwem - tego jak trudno jest odnaleźć prawdę, jak bardzo mogą różnić się od siebie zeznania wiarygodnych przecież świadków i ostatecznie tego, jak plotka (o ile była to plotka) może zniszczyć życie. Świadkowie zeznający przeciwko śpiewaczce twierdzili z całą stanowczością, że widzieli ją z gestapowcami. Z podobną pewnością Wiera Gran oświadcza, iż Władysław Szpilman był żydowskim policjantem. Kto kłamie, a kto się tylko myli? Dlaczego? Nie mamy prawa osądzać. O tym jest ta książka. I nie jest to ani biografia Wiery Gran, ani nieznana historia Władysława Szpilmana. Polecam

    (4 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

    Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: przydatna nieprzydatna Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

    Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

    boska! (2010-12-31)

    Monika007  Więcej o recenzencie

    Książka otwiera oczy na wiele spraw. Być może wkrótce wydana książka Grossa pogłębi temat. Dla mnie osobiście ta książka była szokiem. Przeżywasz wojnę, getto, walczysz z samym sobą, z cały światem i jak przychodzi teoretyczny tego koniec zamiast poczuć ulgę zaczynasz kolejną wojnę, z plotkami, zawiścią, fałszem. Genialna książka, Tuszyńska w świetnej formie a ja tylko żałuje, że wcześniej mnie ten temat nie zainteresował i że nie miałam pojęcia kim jest Wiera Gran.

    (4 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

    Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: przydatna nieprzydatna Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

    Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

    Mądra książka (2010-11-22)

    Ewa Helleńska 2Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

    Wiera Gran była piękną i utalentowaną kobietą, pieśniarką o wspaniałym głosie. Była osobą uwielbianą przez jednych, znienawidzoną przez innych. Czytając książkę Agaty Tuszyńskiej zadajemy sobie pytanie, kim naprawdę była jej bohaterka - ale pytanie to pozostaje bez jednoznacznej odpowiedzi. Aż trudno uwierzyć, że jeden człowiek może być tak różnie oceniany, że tak różne opinie mogą dotyczyć tej samej osoby. Myślę, że biografia artystki pióra Agaty Tuszyńskiej dowodzi, że niewiele wiemy o ludziach i że wszechobecna zawiść, brak zrozumienia i uleganie plotkom to coś, co potrafi zniszczyć nawet najwspanialszego człowieka. Podziwiam wspaniały styl Agaty Tuszyńskiej i sposób, w jaki traktuje swych bohaterów. Tak trzymać!

    (7 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

    Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: przydatna nieprzydatna Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

    Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

    Wiera Gran - kochana i znienawidzona (2010-10-18)

    Izabella Urbańska 3Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

    Wiera Gran opuściła warszawskie getto 2 sierpnia 1942 roku, ale mentalnie pozostała w nim do końca życia, podobnie jak inni ocaleni z Holocaustu, którzy już zawsze czuli się winni temu, że uszli zagładzie, choć przecież powinni podzielić los swoich rodzin i znajomych. W bardzo wielu przypadkach dar życia paradoksalnie stał się brzemieniem ponad siły, jakby był niezasłużonym przywilejem, z którego należało się ze wstydem tłumaczyć. W przypadku Wiery Gran sytuacja była jeszcze bardziej skomplikowana – ciążyło na niej oskarżenie o kontakty z niemieckimi kolaborantami i choć powojenne sądy ją uniewinniły, jednak nieufność i wrogość wielu ludzi odczuwała do końca życia, zawsze też czuła się zaszczuta, aż sama zamknęła się dożywotnio w prywatnym getcie chorej duszy. Historia pięknej, utalentowanej muzycznie Żydówki, której kariera rozpoczęła się w teatrzykach rewiowych i modnych kabaretach przedwojennej Warszawy, gdzie zaczęła występować jako 15 – letnia dziewczyna, budząc powszechny podziw nie tylko oryginalną urodą, ale przede wszystkim swoim głosem o niespotykanej, głębokiej, zmysłowej barwie, jest przykuwająca uwagę opowieścią o intrygującej kobiecie i jej tragicznej niemożności ucieczki od wojennych przeżyć w getcie. A przecież przed wojną była jedyną gwiazdą żydowskiego pochodzenia. Uważano ją za prawdziwe objawienie. Występowała u boku takich niekwestionowanych gwiazd jak Loda Halama, Mira Zimińska, Ludwik Sempoliński. Co tydzień miała audycję w radiu, nagrywała płyty, wystąpiła w filmie fabularnym, zjeździła cały kraj. Komponowali dla niej najlepsi z Włastem na czele. Wkrótce stała się bogata. Stać ją było na zrekompensowanie sobie biednego dzieciństwa niechcianego, późnego dziecka prawie 40-letniej matki, nazywanego w domu „wyskrobkiem”. Podczas wojny nie musiała iść do getta. Mogła spróbować przeżyć po aryjskiej stronie pod opieką bardzo oddanego jej męża - lekarza Kazimierza Jezierskiego – jedynego człowieka, na którego mogła liczyć do końca życia, choć sama nie zawsze dobrze się z nim obchodziła. Jednak chciała podzielić los matki i dwóch sióstr. Aby utrzymać rodzinę, robiła to, do czego została stworzona - śpiewała w kawiarni „Sztuka”. Nazywano ją Wierą Magnes, bo to dla niej codziennie lokal zapełniał się klientami spragnionymi namiastki wolności zamkniętej w przedwojennych szlagierach, to jej akompaniatorem był Szpilman, którego później również zapamiętała z innej sceny, gdy w czapce żydowskiego policjanta swymi delikatnymi rękami pianisty, bezwzględnie wywlekał za włosy kobiety. Pracując w modnej kawiarni, musiała siłą rzeczy otrzeć się o świat konfidentów, szmalcowników i tzw. „żydowskich gestapowców”, którzy również tam załatwiali swoje interesy. W końcu za namową sióstr opuściła getto z nadzieją, że uda się jej ocalić również rodzinę. Niestety! Gorzka jest historia życia Wiery Gran. Uwikłana w niekończące się podejrzenia i oskarżenia, już zawsze czuła się osaczona. W końcu opętana nieustannymi myślami o śledzących i podsłuchujących ja prześladowcach, odgradza się od życia we własnym mieszkaniu, które traktuje jak twierdzę broniącą ją (wciąż nie dość skutecznie) przed światem. Trzeba koniecznie przeczytać tę książkę, by poznać osobę nietuzinkową i kontrowersyjną, budzącą skrajne emocje, ale też wspaniałą artystkę i człowieka o trudnym charakterze, dla którego niełatwo być wyrozumiałym i cierpliwym, a jeszcze trudniej go zrozumieć i pokochać!

    (15 z 17 uznało tę recenzję za pomocną.)

    Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: przydatna nieprzydatna Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

    Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

    Agata i Wiera (2010-10-01)

    Aleksandra Buchaniec-Bartczak  Więcej o recenzencie

    Agata Tuszyńska jest niezwykłą pisarką. Pisze jak mówi, mówi jak pisze. Prosto i pięknie. Nie używa zbędnych słów. Wszystkie razem tworzą opowieść, w której fabułę i klimat wchodzę zawsze z niekłamaną przyjemnością. Lubię słuchać Agaty. Na jesieni ma się ukazać jej kolejna książka. Niezwykła Agata napisała biografię niezwykłej Wiery. Czy ktoś słyszał o Wierze Gran? Urodziwa i utalentowana kobieta, karierę żydowskiej śpiewaczki zrobiła jeszcze przed wojną. W warszawskim getcie występowała razem z Władysławem Szpilmanem, który jej akompaniował. W swoich wspomnieniach nie poświęca jednak Wierze ani słowa. Powojenne oskarżenia artystki o współpracę z Niemcami znalazły swój finał w sądzie. Jak najlepszy dla Wiery - uniewinniający. Pomimo tego, przez długie lata i w wielu zakątkach globu (m.in. Izrael, Wenezuela) wciąż będzie odrzucana i bojkotowana z jednego tylko powodu - pomówień. Określenie "gestapowska kurwa" okaże się życiowym stygmatem Wiery. "Bo gdy życie coś potarga, nie pomoże żadna skarga, nie pomoże nikt i nic..." śpiewała. Nie jestem pewna, czy książka Tuszyńskiej rozstrzyga dylemat winy bohaterki i czy Tuszyńska mogłaby to zrobić lepiej, niż stosowny sąd. Z pewnością nie taki był zamysł autorki, o której Miłosz powiedział: "(...) pisze z maksymalnym obiektywizmem, wnioski pozostawiając czytelnikom". Na to liczę i tym razem, niecierpliwie wypatrując jesieni...

    (15 z 16 uznało tę recenzję za pomocną.)

    Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: przydatna nieprzydatna Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

    Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

    Książki - Zapowiedzi - zamów już dziś!

    Książki - wszystkie zapowiedzi »

    Książki - Nowości - polecamy!

    Książki - wszystkie nowości »

    Książki - Promocje - kupuj i oszczędzaj!