Ostatnią kartą jest śmierć

płytka (2011-12-04)

GG100 Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Polubiłem pisarstwo Anny Klejzerowicz. Jednak z trzech przeczytanych dotychczas książek ta jest zdecydowanie najsłabsza. Autorka ma lekki styl i to jest jej wielka zaleta. W każdej ze swych książek czymś edukuje czytającego. Tym razem jest to tarot. Niemniej jednak cała opowieść jest dość płaska. Opowiadana historia ma stale związek z główną bohaterką, co czyni fabułę nieskomplikowaną. Nie ma w niej w zasadzie żadnych dodatkowych zdarzeń. Końcówka książki jest dość przewidywalna. Początkujący czytelnicy nie pogubią się, bardziej wytrawni mogą być nieusatysfakcjonowani.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dobra ksiażka (2011-05-04)

Piotr Zet  Więcej o recenzencie

Anna Klejzerowicz jest postacią barwną, wybitną i mającą wiele do powiedzenia w świecie literatury. Mam przyjemność znać autorkę wirtualnie i jestem pod dużym wrażeniem jej wrażliwości na świat. Prywatnie pisarka, dziennikarka, fotograf, miłośniczka zwierząt, szczególnie kotów, a przy tym skromna kobieta. Książka o której chcę opowiedzieć jest jak do tej pory jedyną, którą udało mi się przeczytać, ale z pewnością nie ostatnią pozycją tej genialnej pisarki. Anna opowiada o tajemniczym morderstwie znanej tarocistki i wróżki Semiramidy. Oczywiście jest postać osoby która nazywa się Weronika Daglewska i jest właścicielką najlepszej agencji detektywistycznej w mieście, a możliwe że nawet i w kraju. Autorka doskonale kreśli kolejne strony, kryminał czyta się z wypiekami na twarzy. Mamy tutaj mieszankę sensacji i humoru. Mnie najbardziej ujęły malownicze opisy miejsc, opisy tarota. W tej książce wszystko jest kolorowe, zabawne, a czytelnik się bawi mimo że ktoś popełnił morderstwo. Ania ma to do siebie że w każdej książce podaje nam również dawkę czegoś do nauczenia, przedstawia jakieś fakty, w tym przypadku dotyczące kart tarota. Z recenzji innych osób wiem że podobnie jest w innych książkach. Polecam wszystkie pozycje, a szczególnie najnowszą książkę "Cień gejszy". Ja z pewnością również po nią sięgnę i opiszę jak zwykle mam to zwyczaj czynić swoje wrażenia. Dla mnie to autorka zasługująca na miano "Polskiej Agaty Christie". I nie wydaje mi się aby był w tym cień przesady. Zrozumie to każdy kto przeczyta tę książkę. Serdecznie polecam.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Trzyma w napięciu (2011-04-14)

Piotr Zet  Więcej o recenzencie

Anna Klejzerowicz jest postacią barwną, wybitną i mającą wiele do powiedzenia w świecie literatury. Mam przyjemność znać autorkę wirtualnie i jestem pod dużym wrażeniem jej wrażliwości na świat. Prywatnie pisarka, dziennikarka, fotograf, miłośniczka zwierząt, szczególnie kotów, a przy tym skromna kobieta. Książka o której chcę opowiedzieć jest jak do tej pory jedyną, którą udało mi się przeczytać, ale z pewnością nie ostatnią pozycją tej genialnej pisarki. Anna opowiada o tajemniczym morderstwie znanej tarocistki i wróżki Semiramidy. Oczywiście jest postać osoby która nazywa się Weronika Daglewska i jest właścicielką najlepszej agencji detektywistycznej w mieście, a możliwe że nawet i w kraju. Autorka doskonale kreśli kolejne strony, kryminał czyta się z wypiekami na twarzy. Mamy tutaj mieszankę sensacji i humoru. Mnie najbardziej ujęły malownicze opisy miejsc, opisy tarota. W tej książce wszystko jest kolorowe, zabawne, a czytelnik się bawi mimo że ktoś popełnił morderstwo. Ania ma to do siebie że w każdej książce podaje nam również dawkę czegoś do nauczenia, przedstawia jakieś fakty, w tym przypadku dotyczące kart tarota. Z recenzji innych osób wiem że podobnie jest w innych książkach. Polecam wszystkie pozycje, a szczególnie najnowszą książkę "Cień gejszy". Ja z pewnością również po nią sięgnę i opiszę jak zwykle mam to zwyczaj czynić swoje wrażenia. Dla mnie to autorka zasługująca na miano "Polskiej Agaty Christie". I nie wydaje mi się aby był w tym cień przesady. Zrozumie to każdy kto przeczyta tę książkę. Serdecznie polecam.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Tarot i stara baba (2010-10-25)

Marzena Kowalska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Linie. Przekraczamy je. Szturmujemy granice nawet nie zdając sobie z tego do końca sprawy. Wystawiamy na próby swoje ciało i psychikę. Jedni nazywają to kryzysem, badając twarz pod kątem nowych zmarszczek i zwisających płatów skóry; inni znowu postanawiają coś zmienić, jeżeli już życie i tak zmienia ich los… I tak rzecz się ma z bohaterką powieść Anny Klejzerwoicz „Ostatnia kartą jest śmierć”. Właśnie kończy 30 lat. W wymiarze kobiecości to specyficzna granica. Na dodatek wyrzucono ją z pracy. Nic dziwnego, iż zdecydowała się na pomoc… cóż, specyficznego specjalisty. Wróżki. Osoby specyficznej, przerażającej, i w krótkim czasie także martwej. Wizyta u wróżki i tajemnice tarota naprawdę rozpoczęły nowy etap w życiu Weroniki. Bez pracy, nie związana żadnymi umowami, kobieta w końcu postanawia spełnić swoje marzenia, założyć agencję detektywistyczną. A raczej zezwoli sobie na to, gdy tylko rozwiąże sprawę zamordowania Wróżki, bo co jak co, ale ona nie ma żadnej wątpliwości, że staruszka sama nie wyskoczyła z okna. Nie ta pewna, może i arogancka kobieta! Tym bardziej, gdy na jaw wychodzą sieci splątanych intryg i wielkie pokłady czystej, ludzkiej nienawiści, ostrej i wiekuistej, które ją otaczały. Gdy wkraczając w życie zmarłej, Weronika natyka się na zwyczajne ludzkie problemy i ową tożsamą każdemu chciwość, pogardę dla prawdy, tajemnice skrywane tak głęboko, a tak silnie niszczące innych. I właśnie owa normalność, ludzkość, prawdziwość, jak najbardziej intryguje w powieści autorki „Sąd ostatecznego” i „Złodzieja dusz”. Owo nieprzerysowanie, sprawna intryga i cudowny dowcip, przed którymi pisarka nie ucieka. Z jednej strony „Ostatnią kartą jest śmierć” daje nam kryminalną rozrywkę, z drugiej jest książką o ludziach i miłości. Zwykłe, ludzkie problemy udowadniają nam, iż każdy, może właśnie sąsiadka z dołu, są w stanie popełnić zbrodnię… Intrygująca, charakteryzująca się barwnym językiem, prawdziwymi osobowościami bohaterów i dobrze poprowadzoną akcją, książka wybija się także pewną czystością wydania. Nie znalazłam tutaj ani jednej literówki, a układ oraz oprawa zostały cudownie połączone z treścią. Czy będzie kontynuacja tej, jakże bliskiej historiom Agathy Christie czy Joe Alexa, powieści, zobaczymy… na dobry kryminał zawsze mam zarezerwowane miejsce.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nie wiedziałam, że tarot TEŻ może zainteresować (2010-10-12)

maria ulatowska  Więcej o recenzencie

Nie dosyć, że interesująca, wciągająca, intrygująca - to jeszcze tarot! Tyle wszystkiego w jednej książce, na dodatek - jak dla mnie - za cienkiej! Ale podobno ma byc dalsza część, więc juz się cieszę! Bardzo CZYTALNA książka.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji