Pałac Północy

Bajka... przyjemna, ucząca, interesująca, ale tylko bajka i nic więcej... (2011-12-04)

tomdra  Więcej o recenzencie

Ostatnio czytam Zafona głównie ze względu na genialny styl, ponieważ każda jego książka ma podobną fabułę i klimat, czekam na powiew świeżości jeśli chodzi o pomysły na fabułę. Sceneria Kalkuty bardzo interesująca, ale postaci szalonych naukowców o tragicznym życiorysie i biednych sierot odkrywających swoją historię są dla mnie wtórne z poprzednich książek autora. Ta odsłona - bardziej bajkowa niż Gra anioła i Cień wiatru czy Marina, raczej przeznaczona dla dzieci, ale tych starszych. Przyjemna, jednak za kilka dni zapomnę o czym to było, albo inaczej - czym różniło się od pozostałych. Za mało wykorzystana Kalkuta, więcej opisów miasta i jego tajemnic bym prosił...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Przecietna (2011-09-18)

Etna  Więcej o recenzencie

Zaczynajac czytac Palac Polnocy zawartosc wydaje sie ciekawa dzieki indyjskiej scenerii.Wydawaloby sie,ze autor wymyslil cos zupelnie nowego i oryginalnego,jednak dochodzac do pewnego miejsca mozna sie rozczarowac.Moim zdaniem to maslo maslane i powielanie tych samych tematow co w poprzedniej ksiazce.Nie sugeruje by jej nie czytac ,twierdze jedynie by nikt nie mial wobec niej zbyt wygorowanych oczekiwan.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Powieść przygodowa w dawnym stylu (2011-07-14)

Anna Jurczyk Łowisko Książek  Więcej o recenzencie

Już w przedmowie Carlos Ruiz Zafón uprzedza, że „Pałac Północy” to powieść, którą napisał z myślą o młodzieży. Czytajmy ją więc tak, jakbyśmy mieli po kilkanaście lat, gdy wierzy się, że dobro to dobro, a zło to zło, bez stanów pośrednich. Szybko odkryjemy, że „Pałac Północy” ma staroświecki wdzięk dawnych powieści przygodowych, czytanych z wypiekami na twarzy i których wydaje się coraz mniej. „Pałac Północy” ma wszystko, co potrzebuje dobra powieść przygodowa – ujmujących bohaterów skontrastowanych z tym jednym, prawdziwym złem wcielonym, odpowiednie dawkowanie nastroju grozy i powolne rozwiązywanie tajemnicy oraz poczucie niepewności co do przebiegu akcji, która przecież, no musi!, dojść do pozytywnego zakończenia! Pochłania!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Mnie nie uwiodła (2011-06-15)

Szymon Miklewski  Więcej o recenzencie

Jedna z niewielu książek, które odstawiłem przed końcem. Choć "Cień Wiatru" i "Książę Mgły" wręcz mnie uwiodły, to przy "Pałacu Północy" czułem, że uprawiam z tą pozycją zapasy. Od początku fabuła mnie nie wciągnęła i przez kolejne kartki brnąłem bardziej z samozaparcia niż ciekawości. Często błądziłem myślami gdzie indziej, szkatułkowa kompozycja w tym przypadku wydała mi się wymuszona, nienaturalna. Kompletnie już nie lubię, jak autor prowadzi czytelnika po całkowicie fałszywym tropie, by następnie w jednej chwili stwierdzić, że to co uważali do tej pory jest nic nie warte. Może to wina upałów na zewnątrz, jednak nie mogę wystawić tej książce wysokiej oceny.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Godna polecenia (2011-05-12)

Dominika Krawczak Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Prawdopodobnie kiedyś nadejdzie taki dzień, w którym stwierdzę, że Zafón swoją książką mnie zawiódł. Po przeczytaniu "Pałacu Północy" pragnę z nieukrywaną ulgą donieść że... to nie ten dzień! Powiedzmy sobie prawdę, uwielbiamy Zafóna. Podbił nasze serca, wielokrotnie swoimi tytułami zawojował listy najlepiej sprzedających się książek. Kwiecistość języka, wybitna umiejętność tworzenia i dawkowania czytelnikowi napięcia, ciekawa, oryginalna fabuła oraz fakt, że to ten typ książki, w której po prostu z łatwością można się zatracić. To skrócona lista zalet twórczości tego hiszpańskiego pisarza i cieszy mnie fakt, że po raz kolejny miałam okazję, poczuć je na własnej, czytelniczej skórze. Tym razem nasz hiszpański czarodziej zabiera nas do Indii, a konkretniej do Kalkuty. Tam poznajemy grupkę przyjaciół z sierocińca St. Patrick's, którzy chcąc odreagować swoją samotność, założyli stowarzyszenie. Ich siedzibą jest tytułowy Pałac Północy, który, mimo poetyckiej nazwy, jest sypiącą się ruderą, a nadany mu majestatyczny tytuł, wynika tylko i wyłącznie z ogromnego sentymentu, jakim darzą to miejsce członkowie stowarzyszenia. Jednym z nich jest Ben, o którego tajemniczej historii pojawienia się w domu dziecka dowiadujemy się już od pierwszych stron powieści. W dniu, w którym kończy szesnaście lat i według prawa staje się osobą dorosłą, która opuszcza placówkę, poznaje dziewczynę. Historia, którą opowie Sheere, będzie nieprawdopodobna do takiego stopnia, że przyjaciele bez wahania przyjmą ją do swojego zamkniętego grona i zrobią wszystko, aby stopniowo rozwiązać tę niezwykłą i mroczną łamigłówkę. Ujawnianie większej ilości treści byłoby po prostu zbrodnią, pragnę zostawić każdemu, kto nie czytał tej książki, 100% przyjemności z lektury, więc mogę jedynie do niej Was gorąco zachęcić. Książkę czyta się rewelacyjnie i widać po niej, że Zafón to perfekcjonista. Idealnie rozpisuje osobowości bohaterów, nawet tych drugoplanowych, dba o jakże ważne szczegóły, jak poczucie humoru w dialogach czy pojawiające się od czasu do czasu zdania o metaforycznym, sentymentalnym charakterze. Trzyma w napięciu, budzi wyobraźnię, powoduje skoki adrenaliny. Coś wspaniałego!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Kalkuta od podszewki i mechaniczna tajemnica (2011-05-09)

Larysa28  Więcej o recenzencie

Druga po Księciu mgły powieść Zafona dla młodzieży. Czekałam na nią dość niecierpliwie, będąc po lekturze Księcia mgły. Niecierpliwie, ale ze świadomością, że klimat książki będzie ciężki, przybijający i mroczny. Mamy tutaj zatem Kalkutę lat 30 zlaną powodzią upałów, mały sierociniec, dzieciaki połączone założonym przez siebie stowarzyszeniem, tajemnicę sprzed lat, kładącą się cieniem na życiu jednego z bohaterów, równie tajemnicze, co groźne ogniste widmo, a także tajemniczy wynalazek, który w zasadzie całą tragedię spowodował. Przeczytałam w dwie godziny, zainteresowana, tym jak się cała historia zakończy i muszę powiedzieć, że warto. Powoli pan Zafon staje się dla mnie mistrzem takiego właśnie klimatu i zakończeń, pozostawiających po sobie niedosyt i chyba zamiast na to narzekać, trzeba go takim polubić i czytać go, bo takich mistrzów słowa jak on, w dzisiejszym zalewie grafomanii mamy niewielu.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Warto czytać :) (2011-05-01)

Gregor29  Więcej o recenzencie

Warto przeczytać. Mimo, że jest to najgorsza książka z dotychczasowych jakie napisał Zafon, to i tak naprawdę warto. Podobna do Mariny i Księcia Mgły, posiadająca zbliżoną konwencję, ale zupełnie inny klimat :) Polecam.

(3 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji