-
-
Katyń
- Andrzej Wajda
-
cena:
19,99
zł
-
-
Inni klienci oglądali również...
Pełny opis produktu: Pan Tadeusz
Średnia ocena z 4 recenzji
(Dodaj własną)
- Reżyseria:
-
Andrzej Wajda
- Produkcja:
-
Polska/Francja
, 1999
- Czas trwania:
- 02:37:00
- Dźwięk:
- Dolby Digital 5.1: polski
- Format:
- kolor, 2.35:1
- Płyta:
- 1-stronna 2-warstwowa
- Strefa:
- 2
- Gatunek:
- Ekranizacja epopei Adama Mickiewicza
- Scenariusz:
-
Jan Nowina Zarzycki
,
Andrzej Wajda
,
Piotr Wereśniak
- Muzyka:
-
Wojciech Kilar
- Występują:
-
Alicja Bachleda-Curuś
,
Marek Kondrat
,
Bogusław Linda
,
Daniel Olbrychski
,
Andrzej Seweryn
,
Grażyna Szapołowska
,
Michał Żebrowski
- Sprawdź inne tytuły:
-
Andrzej Wajda
- Dystrybucja:
-
Vision
- Napisy:
- polskie, angielskie, niemieckie, francuskie, włoskie, hiszpańskie, rosyjskie
- Dodatki:
- bezpośredni dostęp do scen, zwiastun filmowy, biografie aktorów i twórców, dokument o kulisach powstawania filmu, teledysk
"Pan Tadeusz" opowiada o nadziejach na pokonanie rosyjskiego zaborcy i odzyskanie własnego państwa, jakie na krótko rozbudził w
Polakach cesarz Francuzów, Napoleon Bonaparte. Bohaterem tytułowym jest "młody panek" z rodu Sopliców, zakochany w młodziutkiej
Zosi, wnuczce Stolnika z rodu Horeszków, a uwodzony przez starszą od nich obojga Telimenę. Kluczową postacią filmu "Pan Tadeusz" w
reżyserii Andrzeja Wajdy, nakręconego według Mickiewiczowskiego poematu jest jednak Jacek Soplica - zabójca Stolnika, a następnie pokutnik i tajny emisariusz, który ukrywając się nawet przed własnym synem i bratem, jako Ksiądz Robak przygotowuje w Soplicowie na
Litwie zbrojne powstanie przeciw rosyjskiemu zaborcy (Litwa, złączona od 1569 r. unią realną z Polską i odtąd dzieląca jej losy, po rozbiorach Polski została włączona do Rosji). Przygotowania te zostają w dużej mierze pokrzyżowane przez Klucznika Gerwazego, dawnego sługę Stolnika i świadka jego śmierci, który chcąc tę śmierć pomścić kieruje energię wywoloną w miejscowej szlachcie przeciw Soplicom. Zainspirowany przezeń "ostatni zajazd na Litwie" przyspiesza wybuch antyrosyjskiej rebelii. Jej uczestnicy odnoszą wprawdzie chwilowe zwycięstwo nad wrogiem, ale schronienia przed zemstą cara muszą szukać za granicą, gdzie pozostaną zapewne do końca
swoich dni.
- Pan Tadeusz
- Reżyseria:
-
Andrzej Wajda
A Fantastic Historical Film Set in the Early 19th Century
(2010-05-12)
Richard
Brzostek
Więcej o recenzencie
"Pan Tadeusz" is a dramatic historical film, based on an epic poem by Adam Mickiewicz. As the film is based on a poem, the characters often speak in rhyme, and often a very proper sounding Polish. "Pan Tadeusz" is in Polish, but many of the words used in the film are not widely used today, so the English subtitles are most helpful. The film is set in the early 19th century, in the years just before Napoleon's invasion of Russia in 1812. The film is directed by one of Poland's most renowned directors, Andrzej Wajda, and is cast with many of Poland's best actors, such as Daniel Olbrychski.
Tadeusz Soplica (Michal Zebrowski) returns from his studies to his uncle's manor in Lithuania. At approximately the same time, Count Horeszko (Marek Kondrat) returns from his travels of Europe to find his family's castle in disrepair and under ownership dispute by his neighbor Judge Soplica (Andrzej Seweryn). Staying at the Soplica estate is Telimena (Grazyna Szapolowska), whom both Tadeusz and Count Horeszko desire.
Telemenia is the guardian of Zosia, a young woman that quickly gains the attention of Tadeusz. Tadeusz's uncle, Judge Soplica, hopes to play matchmaker and marry Tadeusz with Zosia. As she is of Horeszko blood, the marriage would settle the feud between the two warring families.
A monk named Robak (Boguslaw Linda) provides hope for the people whose land once was free and part of Poland by spreading rumors of Napoleon's arrival. Before this time, Poland and Lithuania were united as one country for hundreds of years. Napoleon is viewed as a potential savior of Poland, as he would combat the Russians who have oppressed the Poles. Robak also plays a major role in the matchmaking of Tadeusz and Zosia, as his intentions are to unite the people, and this would stop the fighting over the old Horeszko castle.
"Pan Tadeusz" is a fantastic historical film, as it shows some of the history of Poland and serves as a point of reflection for its people. There are glimpses of Napoleonic armies marching to their doom, but the fighting scenes of the film take place between the Poles and Russians. After fighting, those involved became exiles in their own land, as they were unsafe from the future Russians that were sure to come. The film also has romance, as Tadeusz is smitten by Zosia's beauty. From one of Poland's most distinguished directors, comes one of Poland's best known poems, cast with several of Poland's best actors - "Pan Tadeusz" is a modern Polish masterpiece.
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Powrót do kraju dzieciństwa poety
(2007-12-27)
Marta
Wrona
Więcej o recenzencie
Trudność polegająca na filmowaniu książki polega na tym, że czytało ją wielu ludzi i każdy z nich chce, by było to wierne odwzorowanie pierwowzoru. A nuż będzie coś inaczej, nie według wyobrażenia narodu i afera gotowa.Myślę, że patrząc z perspektywy kilku lat, od kiedy to w 1998 na ekranach kin można było obejrzeć dzieło 'Pan Tadeusz" w reżyserii Andrzeja Wajdy, nie zestarzał się i ciągle możemy go oceniać w miarę dobrze.Wbrew oczekiwaniom, pierwsze co widzimy, to nie dworek w Soplicowie, ale samego Mickiewicza, czytającego grupce emigrantów swoje dzieło, wypowiadającego najpierw słowa Epilogu na paryskim bruku. Można uznać, że film rozpoczyna koniec książki.
Dopiero później z "miasta polskich emigrantów" - Paryża, przenosimy się na Litwę. Diametralnie zmienia się krajobraz. Jesteśmy świadkami powrotu młodego Tadeusza do Soplicowa. Co do obsady, trzeba przyznać, że Wajda potrafi wykorzystać potencjał aktorów. Zobaczyć tu możemy całą ich plejadę: Daniela Olbrychskiego (Gerwazy), Andrzeja Seweryna (Sędzia Soplica), Grażynę Szapołowską (Telimena), Marka Kondrata (Hrabia) i wielu innych. Szkoda tylko, że w wielu ekranizacjach lektur szkolnych, występują ci sami aktorzy. Wśród młodzieży może potem dochodzić do pewnych sprzeczności, co do postaci kreowanych przez poszczególnych aktorów. Oczywiście były pewne kontrowersje, jak obsadzenie w roli Księdza Robaka, Bogusława Lindy, który kojarzy się głównie z postaciami brutali, "macho", granymi przez niego we wcześniejszych produkcjach. Jednak moim zdaniem Linda poradził sobie z tą kreacją. Można się nawet pokusić o stwierdzenie, iż wiarygodnie pokazał metamorfozę, jaką przeszedł Robak.
Ciekawie, ale trochę inaczej niż w książce, przedstawiony został Sędzia. W ekranizacji zyskał możliwość wyjścia na pierwszy plan i momentalnie zyskał sympatię widzów, jako człowiek szlachetny, pogodny, ale także pewny siebie i wyniosły. Należy także wyróżnić grę młodych aktorów: Michała Żebrowskiego (Tadeusz) i Alicję Bachledę- Curuś (Zosię). Niestety, mimo wszystko przeszkadzać może nieco sztywność Tadeusza, chociaż z drugiej strony możemy wytłumaczyć sobie to tym, że był to zamierzony zabieg scenariusza. To samo dotyczy się zbyt wielkiej płochliwości Zosi.
Jedną z najważniejszych rzeczy, które przykuwają naszą uwagę, to przepiękne obrazy przyrody, odtworzone wnętrze dworku szlacheckiego i zamku, ale także zwyczaje szlachty (spacery, grzybobranie, matecznik, lasy i zieleń pól). Zobaczyć można też rytuał parzenia kawy oraz Gerwazego ostentacyjnie nakręcającego zegar. Nie pominięto również jednoczącego wszystkich bohaterów poloneza.Oprócz zdjęć, za które odpowiedzialny jest Paweł Edelman, dużą rolę w odbiorze filmu odgrywa niesamowita muzyka, skomponowana przez Wojciecha Kilara. Nadaje ona wspaniały klimat. Sprawia, że w wyobraźni czujemy się uczestnikami polowania bądź grzybobrania. Przenosi nad do początków XIX w. Czujemy pod stopami tętent kopyt; słyszymy odgłos rogu lub dzwonka na obiad. Możemy poczuć się jak goście dworu w Soplicowie.Adaptacja filmowa zawsze będzie różnić się od książkowego oryginału.
"Pan Tadeusz" warty jest obejrzenia, ale tylko przez ludzi, którzy rzeczywiście tego chcą i są przygotowani na to, że to nie film do towarzystwa z popcornem, ale kruchy i piękny obraz przeszłości poety, jego "małej ojczyzny".
(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Mogło być lepiej, chociaż...
(2007-11-29)
Michał
Lazar
Więcej o recenzencie
"Pan Tadeusz", dzieło wybitnego poety Adama Mickiewicza, jest w Polsce więcej niż bardzo znany: owa epopeja jest wyklepana przez każdego od blaszki do blaszki. I choć w 1928 roku już powstał film na jego podstawie, Andrzej Wajda, który niemal specjalizuje się w ekranizacjach naszych rodzimych dzieł literackich, połakomił się na stworzenie kolejnego. I co z tego wyszło? Trudno jest stworzyć dobry scenariusz na podstawie poematu, o czym zresztą z pewnością przekonali się i scenarzyści "Pana Tadeusza". Scenariusz tegoż filmu jest bowiem taki nijaki. Z jednej strony przewiduje od widza, iż pamięta i niemalże kocha pierwowzór Mickiewicza i zniesie jakikolwiek brak wstępu czy wprowadzenia do fabuły. Z drugiej jednak strony chce nas wprowadzić w świat liryki wieszcza i w fabułę. Z taką dwulicowością nie poradził sobie sprawnie nawet taki wybitny reżyser, jakim jest Wajda. Co prawda, nieco zbliża się do jednolitości obrazu,
ale ciągle można wyczuć dysonans między historią o Tadeuszu a lirycznością i poezją filmową. Reżyser gubi się też nieco w wielowątkowości fabuły i w pewnym momencie zacząłem wątpić, czy rzeczywiście jest to historia o Tadeuszu, czy raczej należy pociąć obraz na kawałki i stworzyć mini serial pt. "Z życia Litwy". O wiele lepiej od reżyserii daje sobie za to radę scenografia czy kapitalne zdjęcia. Doskonale łączą się one z literackim pierwowzorem, dobrze odwzorowują wszystkie piękne, poetyckie opisy Mickiewicza. I wszystko byłoby pięknie, gdyby nie beznadziejne przedstawienie scen batalistycznych, są one bowiem w opłakanym stanie i, delikatnie mówiąc, niezgodne z rzeczywistością. W tym całym galimatiasie, o dziwo, bardzo dobrze dają sobie radę aktorzy. W końcu jest to jednak polska czołówka aktorska: Kondrat, Linda, Żebrowski, Seweryn, Olbrychski czy też Szapołowska, wszyscy, bez wyjątku zagrali swoje role wietnie, w końcu są to przecież świetni aktorzy, gwiazdy polskiego kina. Nawet Alicja Bachleda-Curuś, która debiutuje na dużym ekranie jako Zosia, pokazała wielką klasę (w końcu nie po to Wajda tak bardzo długo szukał odpowiedniej dziewczyny do tej roli). Obronną ręką z tego wszystkiego wychodzi również wspaniała muzyka
autorstwa Wojciecha Kilara. Razem z cytowanymi fragmentami "Pana Tadeusza",
zdjęciami i scenografią nadają filmowi poetyckiego klimatu, nie wspominając
już o polonezie granym pod koniec obrazu, który do dziś grany jest na prywatkach i studniówkach. Słowo uznania należy się też Grzegorzowi Turnau, którego autorstwa usłyszymy tylko piosenkę, ale za to jaką piosenkę... Gdy tylko Andrzej Wajda wziął się za ten film, wiadomo było, że na pewno ta ekranizacja nie zadowoli wszystkich. I tak też się stało. "Pan Tadeusz" jest jednak filmem dobrym, bo co prawda nie zabrakło wielu potknięć, to dziełu Wajdy nie można odmówić liryczności, która tak bardzo charakteryzuje "Pana Tadeusza". Reżyser zaprasza nas tutaj wręcz do zabawy poezją. Ale czy każdemu spodobają się zasady ustalone przez Wajdę?
(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji