Pan i Pani [Reedycja] [Digipack]

Niezła (2012-03-26)

Krzysztof Krawczyk  Więcej o recenzencie

Anię Wyszkoni wszyscy pewnie kojarzą ze Łzami. I słusznie. Frontmanka i autorka tekstów łzowych (żeby nie napisać łzawych) utworów, dysponująca dosyć charakterystycznym głosem, jawi się nam jednak na swoim pierwszym albumie solowym jako całkiem pogodna i wcale nie „załzawiona” wokalistka. W porównaniu do dosyć ciężkostrawnego materiału, jaki na co dzień śpiewa w macierzystym zespole (w którym nawet przeboje są dziwne – chociażby „Narcyz”), piosenki z jej nowej płyty są „lekkie” i miłe w odbiorze – tchną świeżością, zaskakują aranżacjami, nie są „prześpiewane”. Wszystko w nich jest na swoim miejscu. Choć gatunkowo zahaczają o wiele stylów (pop, „rockowata” ballada, country), to dzięki fajnej, nowoczesnej produkcji repertuar się nam nie „rozjeżdża” i nie czuć, że coś tu jest na siłę. Jest więc zabawny i trochę „odpustowy” utwór „Czy ten pan i pani”, który dla Ani napisał dawny muzyk Ziyo – Wojtek Klich, stylizowane na country „Graj, chłopaku, graj”, nostalgiczna ballada „Z ciszą pośród czterech ścian” (w której, do świetnego tekstu napisanego przez samą wokalistkę, muzykę „ułożył” Mikis Cupas z Wilków) czy moja ulubiona, trochę „smutasowata” piosenka „Po to jesteś tu”. Mamy też radosną „Amelię” i (dla odmiany) refleksyjną „Wiem, że jesteś tam”, z bardzo osobistym tekstem-modlitwą. A jako bonus, znany z radia „Soft”, nagrany wspólnie z grupą Video. Za produkcję płyty zabrał się Bogdan Kondracki, na co dzień współpracujący z Anią Dabrowską i „maczający” swoje palce w płytach m.in. Maryli Rodowicz („Kochać”), Justyny Steczkowskiej („Daj mi chwilę”) czy Moniki Brodki, i Kuba Galiński. A że pomysłów im nie brakowało, stąd na krążku pobrzmiewają zarówno gitary, instrumenty klawiszowe jak i... sekcja dęta czy smyczkowa. Słowem - pyszne muzyczne „ciacho”, które pochłania się z wielką ochotą :) Aha, Ania Wyszkoni (do której do tej pory miałem raczej ambiwalentny stosunek) świetnie prezentuje się również na okładce płyty :).

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Kiepska płyta zdolnej wokalistki (2011-05-18)

heff  Więcej o recenzencie

Kiedy usłyszałem piosenke czy ten pan i pani są w sobie zakochani to myślałem że to jest żart. Szkoda, że Ania odeszła z Łez ale widać woli grać pop. Płyta jest kiepska, są na niej 2 lub 3 fajnie piosenki ale jako całość nie przekonuje.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wielka zmiana na lepsze (2011-02-26)

Krzysztof Słowik  Więcej o recenzencie

To jest całkiem nowa Ania Wyszkoni. Nigdy nie byłem fanem Łez, wręcz przeciwnie, drażniły mnie ich banalne teksty i zbyt łatwa i lekka muzyka. Pewnego dnia wpadł mi w ucho pewien kawałek, który zaczął zmieniać mój sposób myślenia o Ani i jej talencie - "Oczy szeroko zamknięte" Myślę, że to był zwrot w jej karierze. Pokazała piękną skalę swojego głosu i wzbudziła oczekiwanie na dalsze "perełki". Solowa płyta, doskonały pomysł bo wreszcie poszła swoją drogą i zaczęła tworzyć bardziej ambitne piosenki. Przyjemnie się je słucha, są nasycone osobistymi przeżyciami, emocjami, a to trafia najbardziej. Daję najwyższą ocenę za przemianę, odwagę odejścia od zespołu, stworzenie kilku pięknych utworów. Czekam i jestem bardzo ciekawy kolejnego, muzycznego kroku!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji