Pantaleon i wizytantki

Prosta fabuła ale skłaniająca do przemyśleń (2012-04-24)

Kasia z Wrocławia  Więcej o recenzencie

Można się prześliznąć po tej książce ograniczając się tylko do kwestii "świadczenia specyficznych usług". Tylko że wtedy nie ma sensu jej czytać. A tymczasem fabuła skłania do sformułowania wielu zawsze aktualnych pytań, np. czy warto poświęcać się swojej pracy bez reszty? Wszak bohater do swojej roli został wybrany głównie dlatego że jego dotychczasowa praca była oceniana bardzo pozytywnie. Czy to znaczy że nie warto się starać? Co powoduje że działając w dobrej wierze, zgodnie z wytycznymi przełożonych, wyrządza się zło? Na ile można być uległym wobec hierarchii - czy to wojskowej czy korporacyjnej? I kto i kiedy popełnił błąd który w efekcie pociągnął za sobą lawinę nieszczęść. Główny bohater nie jest intelektualistą, podobnie jak jego najbliższe otoczenie. Czy zatem jest w stanie właściwie ocenić swoje postępowanie? Kto tu właściwie zawinił? Człowiek czy organizacja?

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

To najsłabsza powieść LLosy (2011-11-30)

Krzysztof Weiner  Więcej o recenzencie

jaką kiedykolwiek przeczytałem. Doceniam pomysł, narrację, zmiany stylu pisania w zależności od "piszącego" (listy, raporty). Ale.... Jak chcecie poczytać coś lekkiego to polecam Poniedziałek zaczyna się w sobotę Strugackich, Prawo Fausta Kirsta czy Jaspera FFrode'a - wszystko. A jak coś do przemyślenia, żeby pozostać przy recenzjowanym autorze, Miasto i Psy czy święto Kozła.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Polecam (2011-10-22)

EwaEmpel  Więcej o recenzencie

To trzeba przeczytać.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

śmieszy i przestrasza (2011-09-23)

maggie ann  Więcej o recenzencie

Rewelacyjna powieść, którą czyta się jednym tchem, bo tematyka niby lekka, przekomiczna - wzór oficera, wierny ojczyźnie, zdyscyplinowany, pracowity człowiek z zasadami zostaje sutenerem dla dobra ojczyzny. W tle tego wątku pojawia się historia z sektą religijną w roli głównej. Tumanienie ludzi w imię Boga, obłuda, fałsz, degeneracja i "pranie mózgu" zwieńczone czynieniem krzywdy, zadawaniem okropnego bólu zwierzetom i ludziom. Autor rewelacyjnie ukazuje mechanizm działania ludzkiej psychiki poddanej nietuzinkowym bodźcom w obu tych wątkach. Komzim sytuacji przeplata się z ich tragizmem. Czasem nie wiadomo czy się smiać czy płakać, jednak po przeczytaniu ostatniego zdania czytalnika dopadnie refleksja daleka od smiechu... Polecam!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

za mundurem "panny" sznurem (2011-01-02)

Ania Baranowska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Tajna misja Pantaleona, którą dostaje do wypełnienia jako pierwsze zadanie tuż po uzyskaniu awansu zawodowego w krótkim czasie rozsławia jego imię w szeregach peruwiańskiej armii . Aby wyeliminować w szeregach służb lądowych , morskich i powietrznych kompromitujące wypadki gwałtów i przemocy dokonywanych przez mundurowych na ludności cywilnej zamieszkałej w pobliżu baz wojskowych kapitan Pantoja tworzy doskonale działającą służbę wizyt antek , których zadaniem jest okiełznanie niezaspokojonych żądz żołnierzy. ściśle tajna misja przeobraża się w tajemnicę Poliszynera. Ślepe podporządkowanie wydanemu rozkazowi staje się podwaliną upadku moralnego bohatera. Rujnuje mu reputację, doskonałe małżeństwo , zdrowie . Autor stworzył doskonałą satyrę wojskowego systemu sprawowania władzy, uwydatnił paradoksy ociemniałego posłuszeństwa i oddania służbie, gdzie nie miejsca na analizę i weryfikację skutków jakie wywołać może wykonanie rozkazów dowództwa. Nietuzinkowa fabuła książki łącząca przezabawne sytuacje , niekiedy wręcz komiczne z elementami grozy i okrucieństwa opowiedziana w niekonwencjonalny sposób dzięki zastosowaniu przeróżnych form narracji powoduje, że książkę wręcz się pochłania . Lektura wywołuje kalejdoskop uczuć. Doskonała.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Takie śmieszne, że aż smutne (2010-08-04)

Jakub Gortat  Więcej o recenzencie

Llosa to rewelacyjny prześmiewca państwowych instytucji, systemu politycznego jako całości, armii a także samej natury ludzkiej. Wykreowany przez niego bohater, kapitan Pantaleon otrzymuje od przełożonych niełatwe zadanie - ma stworzyć służbę wizytantek (co po rozszyfrowaniu eufemizmu oznacza zwykłe usługi prostytuek) dla stacjonujących w peruwiańskiej selvie wyposzczonych żołnierzy. Dzięki wrodzonym talentom organizacyjnym, zapałowi, pracowitości i poczuciu obowiązku Pantaleonowi udaje się stopniowo stworzyć najlepiej działającą w kraju służbę. Pomysł i jego realizacja są oczywiście całkowicie kuriozalne, oto z jednego błędnego koła przechodzimy w drugie. O usługi wizytantek zaczynają się upominać nie tylko zwykli szeregowcy, ale także oficerowie. W kraju zaczyna szerzyć się rozpusta a sam Pantaleon przeżywa kryzys rodzinny. Jest to chyba książka przede wszystkim o tym, że utopia, nawet pozornie nieszkodliwa, a jedynie wyuzdana w swej formie, nie może być zrealizowana. A także o tym, co może się stać, gdy człowiek nie posługuje się rozumem, a ślepo wykonuje rozkazy.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wojsko i kurtyzany - co za połączenie! (2008-11-22)

ilona pawłowska  Więcej o recenzencie

Sięgając po kolejne książki Llosy doszłam do wniosku, że jedyne, co można o nim powiedzieć to, że pisarz ma doskonałe poczucie humoru i skłonność do wyśmiewania swoich bohaterów (a przy okazji także siebie, bo w powieści wplata wątki autobiograficzne). Tym razem Llosa czyni bohaterem książki bandę peruwiańskich pań lekkich obyczajów oraz młodego i zdolnego wojskowego, który za rządowe pieniądze zostaje sutenerem. Ale najważniejsze - nie chodzi tylko o to, by się z fabuły pośmiać. "Pantaleon i wizytantki" to studium obłudy. Bardzo dobre studium.

(5 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Trochę śmiesznie, a jednak na poważnie (2008-11-15)

Urszula Drukort  Więcej o recenzencie

Llosa jak zwykle stanął na wysokości zadania, a przy tym zaskoczył ciekawą narracją, która przez pierwsze trzy strony wprowadza pewną dezorientację, aby na kolejnych stronach dopełnić całości absurdalnych sytuacji. Misja utworzenia oddziału Służby Wizytantek w głębokiej Amazonii jest bowiem skrajnym przykładem na paradoksy rządzące peruwiańską armią. Książkę czyta się przyjemnie, to jedna z najzabawniejszych powieści Llosy, jednak, jak zwykle, poważne, egzystencjalne dylematy znalazły w niej swoje miejsce. Gorąco polecam.

(2 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dziwne, ale fajne (2008-08-15)

Agata Okuszko  Więcej o recenzencie

Sięgnęłam po tę książkę po przeczytaniu "Szelmostw Niegrzecznej Dziewczynki" (która jest genialna). Początkowo sposób narracji mnie denerwował. Jest zdecydowanie inny niż zazwyczaj w książkach, bardzo oryginalny. Tematyka też jest mocno abstrakcyjna, a ja raczej należę do osób, które lubią czytać "normalne" książki. Ale jakoś wszystko razem spowodowało, że całkiem przyjemnie czytało mi się te powieść. Czasami nawet nie mogłam się doczekać, żeby ją otworzyć. Polecam. Dla mnie to był eksperyment, który się powiódł.

(5 z 12 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Urok i poważka w ramach satyry (2007-12-02)

Tomasz Charnas (DS "żaczek")  Więcej o recenzencie

W pierwszym odruchu ręki i głowy można pomyśleć, że "Pantaleon i wizytantki" to historia o przeciwdziałaniu (aktywnym i prewencyjnym) wybujałej męskiej seksualności. Bo gdy nadmiar spermy uderza żołdakom do głowy, są w stanie w stanie porzucić obowiązki wojskowych i oddać się służbie dzikiemu ciału również w amazońskiej dżungli - z tubylkami oczywiście. Później jednak okazuje się, że rzecz Llosy dotyczy głównie wolności i oddania... Komu? Czemu? Własnej sprawie. Przeczytajcie koniecznie - na użytek własny lub wizytatorów.

(7 z 12 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji