Peanatema

Do bani. (2011-11-24)

Trochanter  Więcej o recenzencie

Może w końcu zostanie wystawiona moja recenzja na światło dzienne. Raz już pisałem i nic z tego nie wyjrzało, chyba dla tego, że złe recenzje obniżają sprzedaż a na to księgarnie nie mogą sobie pozwolić. Lecz prawda jest jedna; sztuczne dialogi, niespójna treść, typowo amerykańskie zakończenie. Szkoda na tę pozycję czasu.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetnie napisana książka (2010-10-15)

ilonek  Więcej o recenzencie

Przyjemnie się czyta, dla mnie sposób pisania Stephensona bardzo przypomina naszego Dukaja, wprowadza nas w swój świetnie wymyślony świat.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

(2010-09-16)

Maria Nowakowska  Więcej o recenzencie

(...) Nie zliczę z pewnością, ile już razy czytałem w materiałach promocyjnych kolejnych książek frazy w rodzaju: „powieść porównywana z Imieniem Róży”. Tym razem wprawdzie chyba nikt takiego zestawienia nie zaproponował, lecz podobieństwa chwilami są naprawdę zaskakujące. A co najważniejsze – na poziomie intelektualnym Peanatema Neala Stephensona może z dziełem Umberto Eco bez żadnych kompleksów konkurować. (...) Co ciekawe, akcję w dużej mierze budują nie pościgi i zwroty figurowe, ale dialogi. Deklaranci Stephensona przypominają sofistów lub adeptów akademii platońskiej. Zresztą cała powieść jest wielką pochwałą ludzkiego intelektu (...) Widać w powieści niesłychaną erudycję Stephensona – dość powiedzieć, że autor łączy i przetwarza bardzo wiele koncepcji filozoficznych i dochodzi do alternatywnych dowodów na niektóre prawa matematyki i fizyki. (...) Fragment recenzji z vortalu Papierowe Myśli.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nie tak daleko z Ziemi na Arbre (2009-12-30)

Joanna Gołaszewska  Więcej o recenzencie

Pochłonęłam tę cegłówkę jednym tchem. Aczkolwiek nie jest to lektura łatwa, to jednak cieszę się, że ją przeczytałam. Pierwszych sto stron wymagało ode mnie szczególnej koncentracji i wertowania kartek, ponieważ z tyłu jest dość obszerny słownik pojęć wprowadzonych przez autora i używanych przez postacie na planecie Arbre. A jest to świat niezwykły. Rzetelne recenzowanie tej powieści wymagałoby teraz ode mnie przynajmniej pobieżnego opisania świata Arbre. Niestety, zajęłoby to zbyt dużo miejsca, więc w wielkim skrócie: Jest to świat nie tak znowuż odległy od Ziemi, a jednocześnie bardzo inny. Najważniejsze, co odróżnia Ziemian od Arbryjczyków to zjawisko światów matemowych i sekularnych. Otóż ludzie wymyślili tam, że najmądrzejsi są najbardziej niebezpieczni, bo wymyślają wciąż nowe zastosowania techniki i mniej inteligentni nie nadążają za nimi. Ci bystrzy zaczynają za bardzo dominować nad maluczkimi, ich broń jest nie do okiełznania, stanowi zbyt wielkie niebezpieczeństwo. Oddzielono ich więc w matemach, zabrano narzędzia, odcięto dostęp do techniki. I co się okazuje? Że siła umysłu ludzkiego jest nie do okiełznania. Bez narzędzi i komunikacji ze światem zewnętrznym (sekularnym), deklaranci (ci z matemów) wymyślili coś niesamowitego. Powieść jest apoteozą ludzkiego umysłu. To chyba byłaby konkluzja, ale boję się, że strywializuję ją lub spłaszczę. Bo powieść jest tak prosta w swej wymowie i tak skomplikowana jednocześnie, że nie mieści się w żadnych kanonach. Dla miłośników przygód - są przygody (fraa Erasmas podążający na konwoks i poszukujący fraa Orola). Dla miłośników filozofii i metafizyki - są dysputy prowadzone w messalanie. Dla miłośników architektury - opis koncentów i mechanizmów służących do nakręcania zegarów. W końcu dla miłośników fantastyki - opis dwóch różnych światów (sekularum i matemy), jazda w kosmos i życie na Daban Urnudzie, idea przedstawicieli czterech różnych planet w jednej bazie kosmicznej. Nawet matematycy znajdą tam coś dla siebie. I tu trochę się obawiam, że jednak nie wszystko pojęłam, ale przynajmniej czyniłam wysiłki, żeby zrozumieć. Coś pięknego. Nie chciałabym zniechęcać nikogo zbyt długim wywodem. Niestety, wiele rzeczy pominęłam, a jednak wciąż będę namawiała do przeczytania Peanatemy. Warto. Dla poszerzenia horyzontów, dla pozbycia się myślowych schematów i uprzedzeń (wszelakich).

(13 z 13 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji