Po chwili namysłu i przetrawieniu - świetna (2009-06-27)

Ewa Szafarz  Więcej o recenzencie

Początkowo myślałam - "o co chodzi z tym Noblem?" Wydawało się, że to za dużo, że to nie jest literatura wystarczająco wybitna. Po kilku dniach od przeczytania "Piątego dziecka", książka wciąż siedziała mi w trzewiach. Jeśli miałabym ją określić jednym słowem, byłoby to "niepokojąca". I jednak, wbrew syntetyczności języka, prostocie konstrukcyjnej, muszę przyznać, że ta proza to naprawdę porządna, pisarska robota. Trzeba wielkiego kunsztu, by na tak niewielu stronach, przy użyciu zwykłego języka, napisać parę ważnych rzeczy o miłości, wyborze, niespełnieniu, karze, wykluczeniu, inności... Tym, co najbardziej mnie przykuło do tej zwykłej-niezwykłej opowieści, jest dojmująca beznadzieja - tu nie ma dobrych wyjść, nie ma nawet rozwiązań optymalnych. Cokolwiek będzie pomyślane, postanowione i co w końcu stanie się - będzie złe. Nikogo nie zadowoli, nikomu nie da ukojenia. Gorzej - tylko utwierdzi w przekonaniu o tym, że czasem los tak rozdaje karty, że pozostaje tylko smutne odbijanie się od ściany do ściany. Ben, zanim jeszcze wyszedł z łona matki, o wszystkim już zdecydował, nawet o tym nie wiedząc. Bardzo mocna książka. Pozornie czyta się ją lekko i szybko. Groza dopada nas nieco później.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dobra (2009-06-12)

Grzegorz Kowalski  Więcej o recenzencie

Trudna historia napisana lekkim piórem. Tylko, żeby dawać za nią od razu Literacką Nagrodę Nobla? Zauważyłem, że teraz panuje taka moda, aby wręczać nagrody na lewo i prawo tym, którzy napisali coś „ciężkiego”. Losy głównych bohaterów - Harriet, Dawida i ich dzieci (zwłaszcza Bena – piątego dziecka) – wciągają, dają do myślenia. Tylko, że niewiele się różnią od losów innych bohaterów psychologicznych książek. To co mi się podoba to rzeczowe przedstawianie faktów. Nie ma bajerów, fajerwerków. Oczywiście postać Bena jest przejaskrawiona. Symbolizuje wiele negatywnych cech, jednak na szczęście wszystko napisane jest bez zbędnych emocji, osądzania, wartościowania. Mimo wszystko dopatrywanie się problemów uniwersalnych przedstawionych w tej książce, jak to niejednokrotnie już pisano w różnorakich recenzjach, jest co najmniej zastanawiające. Nie trzeba być psychologiem, żeby wiedzieć, że często w szczęśliwej z pozoru rodzinie jest drugie dno. Ludzie dopatrują się wielu wydumanych rzeczy, o których w tej powieści się nie pisze. Na dodatek następuje generalizowanie, którego być nie powinno. Traktuje to jak frazesy, nic nie znaczące slogany. Nie popadam ze skrajności w skrajność. Oczywiście nie uważam, że ksiązka jest kiepska. Moim zdaniem nie jest jednak arcydziełem. Jakbym miał napisać w jednym zdaniu stwierdziłbym, że jest idealna na jesienne wieczory. Szybko się czyta, trochę się rozmyśla i jeszcze szybciej o niej zapomina…

(6 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Emocjonująca (2009-03-01)

Aneta Sandecka  Więcej o recenzencie

Z jednej strony jest to nader zręczne połączenie Dziecka Rosemary z Mechaniczną pomarańczą a z drugiej - traktat o zagrożeniach współczesnej cywilizacji, o upadku wartości moralnych, wreszcie o trudnej i czasem niejednoznacznej miłości macierzyńskiej, którą tylko druga matka zrozumieć potrafi. Fascynująca lektura. Nie polecam tylko kobietom w ciąży :)

(7 z 11 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Noblistka? (2009-01-05)

Artur Stański Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Czytając Piąte dziecko oraz Podróż Bena aż nie można sie nadziwić za co Lessing przyznano nagrodę Nobla. To toporna literatura pisana drętwym językiem bez odrobiny polotu i wyrafinowania. Bez trudu można znaleźć setki bardziej utalentowanych twórców. Sama drażliwa acz poruszająca tematyka to stanowczo za mało. Lessing stawia pytania bez odpowiedzi - nikt nie wie co sam by zrobił w podobnej sytuacji. Najbardziej rozdzierająca jest kwestia zasadnosci poświęcenia - co zyskujemy i tracimy sami, osoba dla której się poświecamy oraz bliższe i dalsze otoczenie. Każdy taki przypadek jest inny i dlatego trudno tu o jakiekolwiek generalizowanie,a ponieważ autorka niczego nie rozstrzyga nie wywołuje na czytelniku odpowiedniego wrażenia. Większy pożytek byłby z odczytu na taki temat w gronie naukowców i społeczników ale wtedy autorka nie zyskałaby takiego rozgłosu.

(5 z 14 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Doris wielką pisarką jest (2008-09-24)

Agnieszka Kusiak Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Doris Lessing ponownie udowadnia słuszność notabli, którzy przyznali jej Nobla za talent pisarski. A talent ma ogromny, co widać w każdej kolejnej książce, jaka pojawia się na naszym rynku wydawniczym. I aż trudno uwierzyć, że gdyby nie nagroda nigdy nie dane byłoby nam przeczytać polskiego wydania jakiejkolwiek z jej powieści. Do stylu pisania Lessing trzeba przywyknąć - to fakt, ale jak już oswoi się jej pióro, trudno poprzestać na jednej książce. Wpada się w zaklęty wir, który pochłania bez reszty. Jestem pasjonatką Doris Lessing od kiedy "Pamiętnik przetrwania" wpadł w moje ręce. Rozdarcie dusz, zagubienie, rozdwojenie myśli, trudności z podjęciem decyzji - oto dylematy bohaterów Lessing. Co zrobić i jak? Czy miłość wygra z odrzuceniem? Warto przeczytać "Piąte dziecko" i zastanowić się nad właściwymi odpowiedziami. Rachunek własnego sumienia zapewniony.

(4 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Porażająca opowieść (2008-09-01)

[dane recenzenta usunięto_2011-05-16_17:42]  Więcej o recenzencie

Opowieść porażająca, która przyciąga i nie chce wypuścić. Czyta się lekko, choć może towarzyszyć uczucie przerażenia. Daje wiele do myślenia i pozostaje w głowie długo. Polecam bardzo!

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Poruszająca (2008-08-18)

Elf  Więcej o recenzencie

Niezwykła historia o dziecku. Dziwnym dziecku. O pragnieniu szczęścia i rodziny, próbie zderzenia się z rzeczywistością, gdzie z pozoru "normalne" dziecko jest inne niż się oczekiwało. Książka nasuwa na myśl historię, kiedy przychodzi na świat dziecko niepełnosprawne, a reszta nie potrafi się z tym pogodzić. Wpleciona w fantastykę zdaje się być o jakimś przybyszu. A tak naprawdę jest o każdym z nas.

(2 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Piękna, wzruszająca, głęboka (2008-07-24)

róża  Więcej o recenzencie

Książka ukazująca głębię ludzkich relacji i skłaniająca do przemyśleń.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Przeczytałam w jednym tchem (2008-06-22)

chaplin  Więcej o recenzencie

Witam! Na początek powiem tyle: książkę zaczęłam czytać w tramwaju jadąc z księgarni, dokończyłam od razu w domu. Nie mogłam się od niej oderwać! Z jednej strony jest to wciągająca opowieść o tym, jak los może zniszczyć szczęśliwą rodzinę. Z drugiej, opis świata w którym ciężko znaleźć miejsce dla kogoś, kto różni się od wszystkich ludzi - nawet wśród bliskich. Polecam, ale ostrzegam: nie jest to lekka lektura.

(3 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wstrząsająca (2008-06-10)

Aleksandra Malinowska  Więcej o recenzencie

W tej zaledwie 140 stronicowej książce kryje się niesamowita dawka emocji... Chwilę po jej przeczytaniu czułam się zawiedziona i zła... Na autorkę książki za skrzywiony, nieprawdziwy wizerunek Bena - dla mnie osoby z niepełnosprawnością intelektualną. Powielono stereotyp niewiele mający wspólnego z rzeczywistością - nie wszyscy niepełnosprawni intelektualnie wyglądają jak potworki, nie wszyscy są agresywni, nie znam żadnej osoby niepełnosprawnej rzucającej się łapczywie na surowe mięso... jak Ben... Dziś rano obudziłam się jednak z myślą, że tak naprawdę "Piąte dziecko" nie jest książką o Benie, lecz książką o nietolerancji na "inność", o utraconych złudzeniach, o domku z kart misternie budowanym przez lata i w jednej sekundzie zamienionym w zwykłą kupkę papieru, o szczęściu, które zazwyczaj trwa tylko chwilę (i aż chwilę), o szarościach codziennego życia.... Książka mnie nie przekonała, ale często o niej myślę. Może o to właśnie chodziło?? Tak, czy inaczej warto przeczytać. Polecam.

(4 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji