Piotr Fronczewski czyta "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza - książka audio na 1 CD (format mp3)

GENIUSZ AKTORSTWA !!! (2012-04-07)

Damian Młodecki  Więcej o recenzencie

To co profesor Piotr Fronczewski robi w teatrze każdy zna i ceni-najwyższa półka. Tutaj głosem operuje w sposób najlepszy jaki można sobie wyobrazić. Każde słowo, sylaby, interpretacja -wszystko świadczy o geniuszu Piotra Fronczewskiego. Z kolekcji najlepsza interpretacja. GENIUSZ POLSKIEGO FILMU, TEATRU.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Uwaga to są fragmenty (2009-07-20)

Adam Jucewicz  Więcej o recenzencie

To nieuczciwe, że wydawca nie przedstawia informacji, że mamy do czynienia z fragmentami dzieła! Myślę, że powinien się tym, zainteresować UOKiK - naruszanie zbiorowych interesów konsumentów. Jeżeli chodzi o samo wykonanie, to rewelacja. No ale jak się ma taką dykcję i głos jak Fronczewski... klasa!

(10 z 10 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Fronczewski wielkim aktorem jest. (2008-03-29)

Łukasz Janczuk  Więcej o recenzencie

Przyznam, że ja i "Ferdydurke" w czasach szkolnych mijaliśmy się, nie mogąc się spotkać. Nie rozumiałem tej książki. Nie umiałem jej czytać. Zdawała mi się głupia. By przetrwać okres jej przerabiania w szkole wystarczyła mi ściąga. Nie wiedziałem jak bardzo myliłem się co do dzieła Gombrowicza. Mój błąd uświadomiło mi dopiero pojawienie się Mistrzów Słowa i "Ferdydurke" czytanego Przez Piotra Fronczewskiego. Audiobooki zabieram ze sobą do samochodu, gdzie słucham ich w drodze z i do pracy. Dzięki Panu Piotrowi aż chciało mi się stać w korku, by dłużej posłuchać. Fronczewski wspaniale czyta. Gra głosem. Ożywia tekst książki i co ważniejsze, ułatwia jego zrozumienie. Tekst, który nie dotarł do mnie gdy sam go czytałem teraz budzi mój zachwyt. Polecam tym, którzy książkę znają jak i tym, którzy chcą lub muszą ją poznać. Nie ma chyba lepszego sposobu niż zrobić to z pomocą tego audiobooka.

(5 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Polifoniczny Gombrowicz (2007-06-23)

Łukasz Najder  Więcej o recenzencie

"We wtorek zbudziłem się o tej porze bezdusznej i nikłej, kiedy właściwie noc się już skończyła, a świt nie zdążył jeszcze zacząć się na dobre". Początek Ferdydurke, początek opowieści... ale tym razem nie jest to monotonne mamrotanie naszego wewnętrznego głosu, tego pracowitego suflera, dla którego każda linijka tekstu staje się pokusą i koniecznością, udręką obowiązku, lecz natchniona i głośna lektura, genialna gra aktorska, majstersztyk ust i krtani, kreacja Piotra Fronczewskiego. Fronczewski to nie komediant, którego wynajęto, aby za pomocą poprawnej dykcji i paru prostych efektów - ciszej, donośniej, znowu ciszej - powtórzył za Gombrowiczem tekst jego powieści. To kompletny artysta, świadom zarówno swego warsztatu, jak i potężnego intelektualnego ładunku tkwiącego w czytanym przez siebie utworze. Dzięki niemu uda nam się na nowo obejrzeć - i usłyszeć - świat "Ferdydurke". Dzięki niemu tak dramatycznie przemówią wykrzykniki, z tak filozoficznym zastanowieniem brzmieć będą znaki zapytania, za sprawą zaakcentowanego wielokropka otworzą się otchłanie niedomówienia, dzięki niemu cała orkiestra polskiej interpunkcji ożyje i da znakomity koncert. Dla każdej z postaci - lub rodzaju narracji - ma Fronczewski zarezerwowany osobny właściwy ton - jest i przerażonym Józiem, i mędrkującym Pimką, i Miętusem, i Syfonem, i nieśmiertelną lekcją polskiego, i Nowoczesną Pensjonarką, która otwarcie drwi z konwenansów, jak i ciotką Hurlecką (z domu Lin), która tkwi w niewoli szlacheckich figur i form. Spektakl słów, symfonia, opera komiczna, Gombrowicz jak żywy. Polecam.

(5 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji