Pismo Leonarda

Dina Rubina Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora.

okładka: miękka

nośnik: druk
liczba stron: 464

Ocena klientów: wszystkie recenzje (1)

Wrzesień 2010 - Piąta powieść Diny Rubiny w wydawnictwie Muza, przenosi czytelnika do wielu krajów, miast i miasteczek. Jest tu i nostalgiczny, kipiący życiem Kijów, i zapomniane małe miasteczka nad Renem czy na amerykańskiej prowincji, tętniące życiem, mieniące się barwami, jak na płótnach malarzy -...

Pełny opis produktu...

Ci, którzy kupili ten towar, kupili też...

- Sekret
- Anna Enquist
- cena: 26,49 zł
- Panowie herbaty
- Hella S. Haasse
- cena: 29,99 zł
- Zielone drzwi
- Katarzyna Grochola
- cena: 42,99 zł
- Wszystko jest iluminacją
- Jonathan Safran Foer, Jonathan Safran Foer
- cena: 38,49 zł

Inni klienci oglądali również...

Pełny opis produktu: Pismo Leonarda

Ocena klientów. Nadesłano 1 recenzję (Dodaj własną)

Autor:: Dina Rubina
Wydawnictwo:: Muza , Wrzesień 2010
ISBN:: 978-83-7495-848-6
Liczba stron:: 464
Wymiary:: 145 x 205 mm
Tłumaczenie:: Margarita Bartosik
Sprawdź inne tytuły:: Dina Rubina

Kategorie:: literatura piękna obca

Piąta powieść Diny Rubiny w wydawnictwie Muza, przenosi czytelnika do wielu krajów, miast i miasteczek. Jest tu i nostalgiczny, kipiący życiem Kijów, i zapomniane małe miasteczka nad Renem czy na amerykańskiej prowincji, tętniące życiem, mieniące się barwami, jak na płótnach malarzy - bohaterką powieści jest kobieta - cyrkówka, kaskaderka - posiadająca niezwykły dar przewidywania oraz umiejętność pisania odwróconą, lustrzaną wersją pisma, znanego jako "pismo Leonarda". Ów dar boży jest jednak dla niej nie nagrodą a przekleństwem, dominującym jej życie Niuta jest "dziwnym dzieckiem" dla krewnych z prowincji, którzy nie chcą się nią zaopiekować po śmierci matki, "dziwną dziewczynką" dla wykształconej bezdzietnej pary z Kijowa, "dziwną uczennicą" w radzieckiej szkole, gdzie niezwykłość jest uznawana za nienormalność i bezwzględnie tępiona. Jest także "dziwną studentką" szkoły cyrkowej - chociaż w środowisku cyrkowców dziwaków akurat nie brakuje, "dziwną Ruską" - w słynnym kanadyjskim cyrku, w którym przygotowuje lustrzane show. Odtrącana przez wszystkich stara się ukrywać swoje zdolności i ułożyć sobie zwyczajne życie. Chcąc uciec od ciążącego nad nią fatum, Anna podejmuje ostateczną decyzję.

Zgłoś błąd w opisie

Recenzje naszych klientów: Napisz własną recenzję

Pismo Leonarda
Autor:: Dina Rubina

Opowieść o samotnej dziewczynie (2010-12-06)

Joanna Gołaszewska Więcej o recenzencie

Niezbadane są ścieżki myśli ludzkiej. Jakim cudem wbiłam sobie do głowy, że to będzie kryminał, nie wiem. Ale wbiłam. I potem czytając, zastanawiałam się, gdzie tu intryga? Owszem, główna bohaterka przepada bez wieści i wszyscy starają się ją znaleźć, ale przecież nie to jest istotą fabuły. Kompozycja powieści jest bardzo ciekawa i właściwie od tego powinnam zacząć. Mamy tu trzech narratorów, ja na upartego, znalazłabym też i czwartego, ale ręki sobie za to nie dam uciąć. Pierwsza narracja to były mąż Anny. Drugi to jej obecny ukochany, muzykant, fagocista (jest takie słowo?), a trzeci to bezstronny narrator obserwator, w tych partiach narracyjnych obserwujemy po prostu karierę Anny i Wołod'ki w cyrku. Bo główna bohaterka to dziewczyna wyjątkowo ruchliwa (dziś pewnie miałaby zdiagnozowane ADHD), wyjątkowo postrzegająca świat, pozornie nie poddająca się żadnym regułom, a tak naprawdę bardzo samotna i silna jednocześnie. Urodziła się gdzieś na głębokiej rosyjskiej prowincji i była nieślubnym dzieckiem jakiejś ubogiej bibliotekarki. Kto był ojcem - to tajemnica poliszynela. Po śmierci matki została adoptowana przez parę wykształconych ludzi i zamieszkała w Kijowie. Jej całe dzieciństwo upłynęło pod znakiem walki z jej leworęcznością. Mimo że adopcyjni rodzice nie widzieli potrzeby zmiany jej sprawnej ręki, to prosta opiekunka, kobieta zabobonna i niewykształcona, postanowiła podczas nieobecności rodziców "wygonić diabła z dziecka". Cała książka jest niezwykła. Czyta się ją wspaniale, ale niestety, partie dość nużące mocno nadwerężyły moją cierpliwość. Były to wywody Sieni, tego muzyka, o jego dzieciństwie na wsi. Rozwodził się nad wrażeniami, zapachami, pogodą, melodiami i muzyką. Takie opisy mogą być dobre, ale te akurat były lekko nudnawe. Najciekawiej czytało mi się fragmenty w narracji cyrkowca Wołod'ki i te w narracji trzecioosobowej. Niezwykły świat cyrku radzieckiego - wstrząsające opisy treningów i okrucieństwa wobec tresowanych zwierząt pozostaną we mnie na długo. Książkę szczerze polecam, mi się podobała. Jest to ciekawe studium dość niezwykłej postaci, jaką była Anna. Czy możliwe, żeby takie osoby żyły na tym świecie? No właśnie - dlatego warto przeczytać.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.