Nasza cena: 27,99 zł
Cena rynkowa: 29,9 zł
Co to jest cena rynkowa?
Oferujemy ceny niższe od średnich rynkowych. Na naszych stronach, obok ceny, po której towar można w Merlinie kupić, informujemy także o tzw. cenie rynkowej. Cena rynkowa jest obliczana na podstawie znajomości średnich marż hurtowych i detalicznych obowiązujących w Polsce dla danej grupy towarów, w normalnym obrocie, czyli gdy towar nie jest objęty specjalną promocją producenta lub dystrybutora. W przypadku książek często jest to cena drukowana na okładce przez wydawcę. Znając jednak realia rynku zastrzegamy, że możesz spotkać daną książkę, płytę czy inny towar zarówno taniej, jak i znacznie drożej. Mamy jednak nadzieję, że informacja o tym, ile mniej więcej kosztuje towar w innych sklepach, będzie dla Ciebie ważną wskazówką przy decyzji o zakupie, np. przy obliczeniach, od jakiej wartości zamówienia nasze upusty równoważą koszt przesyłki.
Towar w magazynie, powinniśmy wysłać go w ciągu 24 godzin (1 dzień roboczy).
wysyłamy w ciągu 3-5 dni roboczychTowaru nie mamy w magazynie, sprowadzamy go w ciągu max 5 dni roboczych.
wysyłamy w ciągu 7 lub 14 dni roboczychTowaru nie mamy w magazynie, sprowadzamy go w ciągu max 14 dni roboczych.
towar trudno dostępny, do 21 dniTowar sprowadzany zza granicy lub produkowany pod zamówienie.
w sprzedaży od ...To zapowiedź, którą możesz już zamówić. W podanym terminie pojawi się
w sprzedaży.
Towar chwilowo wyczerpany u dostawców, ale możesz go zamówić.
W podanym terminie pojawi się ponownie w sprzedaży.
Towar wyczerpany, nie można go obecnie zamówić.
24 godz.
Koszyk pusty
Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora.
Wrzesień 2007 - Najnowsza powieść Murakamiego; akcja toczy się w ciągu jednej nocy w Tokio; oczywiście nie brak także kotów i wron Opis wielkiego miasta i jego mieszkańców na początku dwudziestego pierwszego wieku Elementy realizmu magicznego i rozważania nad znaczeniem rzeczywistości i poszukiwaniu...
Nie wybrałeś żadnego wariantu produktu!
Zrób to zmieniając przy towarze, który chcesz kupić liczbę sztuk z "0" np. na "1".
Średnia ocena z 5 recenzji (Dodaj własną)
Maciej Bylczyński Więcej o recenzencie
Haruki Murakami zdążył już przyzwyczaić swoich czytelników do tego, że w kalejdoskopie bliskich mu motywów niezwykle ważną rolę pełnią sprawy "zwykłego człowieka". Japoński prozaik jest bowiem uważnym obserwatorem codzienności. W "Po zmierzchu" ową potrzebę podpatrywania życia ulicy rozciągnął nawet na warstwę stylistyczną utworu. Pisana w trzeciej osobie liczby mnogiej powieść, pełna drobiazgowych opisów, przybiera formę swoistego scenariusza filmowego – scenariusza bezsenności. Akcja utworu rozgrywa się w ciągu jednej nocy, która tym razem nie spowije, nie otuli nocnych marków swoim płaszczem, nie przyniesie snu zmęczonym bohaterom powieści Murakamiego. Ich życie jest niczym zły sen – ich sny są zwierciadłem, w którym odbijają się sceny z ich nie zawsze poukładanego życia – zwielokrotnione i wyolbrzymione. "Nie chcę się budzić. Chcę spać w nieskończoność. Wtedy nie będę musiała o niczym myśleć" – mówi "Świerszczyk", pracownica lovehotu, kobieta po przejściach, która nieustannie przed czymś ucieka. Ucieczka jest zresztą leitmotivem tej – wydawałoby się - banalnej historii. Piękna modelka Eri ucieka w sen (dwumiesięczny stan permanentnego zaśnięcia). Ceniony informatyk Shirakawa, uciekając od żony i bylejakości swojego życia, ukojenie znajduje w ramionach prostytutek z lovehotu, gdzie wyładowuje przy okazji swoje frustracje i leczy się z bezsenności. Mari i Takahashi także mają swoje powody, by unikać zaśnięcia. Dopiero w rozmowie ze "Świerszczykiem" Mari uzmysławia sobie, że przeszłość niekoniecznie musi być zła, "bo ludzie używają wspomnień też jako paliwa do życia". Po zmierzchu świat wygląda z reguły trochę inaczej. Noc jest testerem przeżytego dnia. Dla bohaterów Murakamiego również może być czasem podsumowań. Nie mogą jednak bać się swojej pamięci. Muszą zaufać, że na dnie niektórych z tych "szufladek wspomnień" jest też zapis dobrego dnia… Ukazać codzienność w poświacie oniryzmu – to niewątpliwy dar narracyjny Murakamiego, którym zjednał sobie rzesze czytelników. Swoje proste z pozoru historie opowiada z niemal reporterską precyzją. Uzyskuje dzięki temu zabiegowi efekt odwrotny – pozostawiając szerokie pole do interpretacji i konkretyzacji czytelniczych. Może dlatego miłośnicy twórczości tego japońskiego pisarza mówią, że każdy w jego książkach znajdzie coś dla siebie. Miłość i namiętność przeżywa się w samotności, w wyłączności siebie, wyłączeniu – zdaje się powiedzieć Murakami. Czy ludzie są obok, czy nie – człowiek jest ontologicznie samotnym. Wyłączenie jest synonimem życia, a może jego… sublimatem. Bo też życie jest tylko wówczas radością, gdy jest doznawane w wyłączeniu. To niejako zaprzeczenie platońskiego mitu hemafrodyczności. Człowiek został stworzony dla siebie, dla wyłączności ego, dla samotności. Dlatego nie ma idealnego połączenia dwóch istot ludzkich. Trzeba odnaleźć siebie poza ludźmi, bez względu na nich, w obojętności do nich, w "uśpieniu", w… Kuczokowej senności?
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Katarzyna Nowak Więcej o recenzencie
Wersja skrócona dla oczytanych: "Po zmierzchu" jest pozycją zdecydowanie lepszą niż "Na południe od granicy, na zachód od słońca", jednak gorszą od "Norwegian wood". Wersja pełna: Rozegranie akcji całej powieści w ciągu jednej nocy jest pomysłem ciekawym, zwłaszcza gdy autor decyduje się, w pozornie przypadkowy sposób, spleść losy pozornie przypadkowych osób, używając przy tym zwięzłej narracji i krótkich zdań. Elementy te złożyłyby się na wciągającą i intrygującą książkę, gdyby nie kilka drobnych "ale", które, niestety, skutecznie temu przeszkodziły. Otóż, czytając "Po zmierzchu" odniosłam wrażenie, iż Murakami ma tendencję do "stawiania na ilość, nie na jakość", a co za tym idzie - do spłycania zarówno osobowości bohaterów, jak i ich wzajemnych relacji, niekiedy zaś całych wątków. Jak gdyby nie potrafiąc rozwinąć danego pomysłu, zasłaniał go licznymi niedopowiedzeniami, który to zabieg częściowo usprawiedliwia jego obecność w tekście. Dlatego właśnie postacie ciągle nie mogą sobie czegoś powiedzieć, nie chcą o czymś rozmawiać, wszystko jest tajemnicą której nie wolno zdradzić. Oczywiście nie mogę stwierdzic, że książka jest zdecydowanie zła, wręcz przeciwnie - czytało się ją przyjemnie i szybko. Można spędzić tę jedną noc w Tokio, poznać mieszkańców miasta i śledzić z narratorem ich historie. Jednakże, "Po zmierzchu" nie porusza, nie zostawia w czytelniku praktycznie niczego - ot, przeczytałam-zapomniałam. PS - a o kotach i wronach są dwa zdania.
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Tiffa Więcej o recenzencie
Bohaterka "Po zmierzchu" spędza noc poza domem. Nie wiadomo dlaczego. Czyta książkę w barze Denny's (akcja dzieje się w Tokio, ale bar jest amerykański). Ma 19 lat, nosi czapkę baseballową z godłem drużyny Red Sox. Zaczepia ją młody muzyk, puzonista. Pochodzi z rozbitej, trudnej rodziny. Ona zamierza wyjechać na stypendium do Chin, on chce zacząć studia prawnicze. Będą musieli się rozstać, choć właśnie się w sobie zakochują. Rozdziały zaczynają się od informacji o godzinie. Zegar odmierza czas. W małej knajpie w środku nocy barman nastawia płytę Duke'a Ellingtona. Zapytany, czy nie przeszkadza mu, że obsługiwanie gramofonu trwa, mówi: "Nie ma pośpiechu". "Po zmierzchu" wydaje się tak bardzo odrealnionym dziwactwem, że nawet sprawy, które można potraktować poważnie, kojarzą się w tej powieści z suspensem z amerykańskiego kina. Bogaty pracownik dużej korporacji bije chińską prostytutkę. Za dnia jest przykładnym mężem. Nocą informuje żonę, że się spóźni, znika w motelu, brutalnie gwałci, wraca do biura, słucha Bacha i niczego nie pamięta. Jego amnezja może być symbolem zapominania przez Japończyków o wojennej agresji. Siostra głównej bohaterki od dwóch miesięcy śpi. Być może to skrajna wersja depresji, na którą masowo zapadają japońskie nastolatki. Ale autor kilka razy podkreśla, że powód tej przewlekłej drzemki jest dużo bardziej tajemniczy. Najnowsza powieść Murakamiego rozgrywa się podczas jednej nocy. Autor prowadzi nas po wąskich uliczkach nocnego Tokio, do jego barów, love hoteli, opuszczonych biurowców. Co znajdą tam bohaterowie? Kogo spotkają? Jak ta jedna noc zmieni ich życie? I czy Eri się obudzi?
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Przenieśmy się w świat typowy dla Murakamiego. Zapadła noc. Jesteśmy w centrum Tokio. Miasto żyje już swoim drugim życiem, wedle własnych praw. Na ulicach błyskają neony, ekrany atakują przechodniów zmiennymi obrazami. Po krótkim, ale rzeczowym zarysie przestrzeni akcji, przenosimy się do podrzędnej, zadymionej, całodobowej restauracji. Tutaj ujawnia się pierwsza bohaterka, która natychmiast intryguje swoją bezpretensjonalnością. Choć udaje niedostępną ignorantkę, szybko zdobywa naszą sympatię. Oto pojawiają się kolejni uczestnicy wydarzeń, fabuła bezzwłocznie bogaci się o kolejne wątki. Mamy prawo być nieco zdezorientowani. Ale rekompensują nam to poznawane postacie, z których każda jest nader charakterystyczna. I każda staje się uczestnikiem nietuzinkowych zdarzeń. Mkniemy przez krótkie rozdziały, prowadzi nas zwięzła narracja, dialogi przykuwają uwagę swoją dwuznacznością. Przyglądamy się wielu osobom jednocześnie, jakbyśmy mieli na podglądzie widok z kilku kamer. Jest tu przykładna studentka, jest amator gry na puzonie, chińska prostytutka, podejrzany informatyk, kobieta - niespełniony zapaśnik; swoje miejsce znalazł ktoś, kto ucieka przed mafią skrywając się w hotelu schadzek. Niektórych łączą zdarzenia, innych tylko problemy i etapy życiowe. Lecz każde nosi w sobie jakąś tajemnicę, każdego nękają osobliwe rozterki. Murakami stosuje zwięzłą narrację. Używa krótkich zdań. Stroni od porównań, lubuje się w metaforach. Bywa, że przy opisie rzeczywistości przykuwa uwagę czytelnika jednym, znaczącym detalem. Ludzi ukazuje jako kompilacje konkretnych twarzy i konkretnych psychik. Kontrast między prezentowanymi postaciami jest wyraźny, ale rzec można, że zarazem konieczny. A na dodatek wszystko rozgrywa się w ciągu siedmiu godzin jednej nocy. Uświadamia to zegar graficzny, na którym - przed każdym z rozdziałów - czas postępuje do przodu, aż noc dobiega końca. Tradycyjnie, nieodzownym elementem w prozie Murakamiego jest muzyka, wypełniająca tło akcji. Jazz i klasyka towarzyszą bohaterom niemal wszędzie. Autor popisuje się przy tym swoją wszechstronną wiedzą muzyczną, przywołując wiele rozmaitych tytułów znanych, amerykańskich muzyków. Ponadto w książce pojawia się wiele anglojęzycznych nazw. Uwydatnia się wpływ kultury amerykańskiej na kulturę japońską. Wielowątkowość utworu początkowo uznałem za jego wadę. Jednak w przekroju całości, wziąwszy pod uwagę siedmiogodzinny czas akcji, stwierdzam, iż nie można od autora wymagać rozwiązania wszystkich poszczególnych wątków. Wówczas ciąg ów wydałby się po prostu nieprawdopodobny, tym bardziej, że nie przygody bohaterów, ale ich rozterki i zamyślenia mają zainteresować odbiorcę utworu. Jednego natomiast nie jestem w stanie Murakamiemu wybaczyć: że bohaterowie, którzy pilnie strzegą swych tajemnic, ostatecznie zupełnie niewzruszenie sprzedają je dopiero co poznanym nieznajomym. A w przypadku "Po zmierzchu" rzekłbym nawet, że jest to regułą. W moich oczach jest to poważne osłabienie konwencji utworu. Pisarz buduje napięcie, częstokroć wprowadza atmosferę grozy, a bezwzględnie każdego z bohaterów wpisuje w układ tajemniczości i zagadkowości. Potem jednak nieprzejednanie obnaża z tych sekretów, a środkiem ku temu jest zawsze bezpodstawna ufność postaci przecież rzekomo nieufnych.
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Sorella Więcej o recenzencie
Jedna noc, dłuższa niż wiele dni, tyle się może wydarzyć. Zagubiona Mari zaszywa się w kącie całodobowej restauracji i próbuje jakoś przetrwać do rana, byle z dala od rodzinnego domu, w którym nie potrafi zasnąć. Dym z papierosów i szmer rozmów nie przeszkadzają jej w lekturze, chce tylko stracić czas, wyczerpać niepotrzebne godziny nocy, byle do rana. Ale nie tym razem - przypadkowe spotkanie z młodym puzonistą wplącze ją w kilka niespodziewanych wydarzeń i zabierze w podróż do dzieciństwa, w poszukiwaniu wspomnień, które mogłyby uratować bliską jej osobę. Spotkanie z młodą chińską dziewczyną, rówieśnicą Mari, którą los potraktował znacznie gorzej, to jak szturchaniec, który obudzi ją z półsnu i zmusi do refleksji. Mari nie od razu przyzna nam się do swojego sekretu, więc ja też nie będę go zdradzać. Powiem tylko, że jest to jedna z bardziej wzruszających powieści Murakamiego, pokazuje jak łatwo rozluźniają się nasze więzi z osobami, które kochamy i jak trudno je później odbudować. A jeśli masz brata lub siostrę zapewniam, że powieść ta nabierze dla Ciebie szczególnego znaczenia. Murakami jest jak zwykle niezawodny, zawsze wymaga od czytelnika refleksji, a jego słowa jeszcze na długo po skończeniu lektury odbijają się echem w naszych głowach. Gorąco polecam, najlepiej czyta się po zmierzchu.
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
28 maja 2012, poniedziałek. Sklep internetowy Merlin.pl - liczba produktów w poszczególnych działach: 107623 książki, 9492 filmy, 71200 muzyka, 3317 gry i programy, 11535 zabawki, 6059 kosmetyki, 7343 foto, 10825 sport - odzież i akcesoria, 2041 outlet moda, 11978 ebooki i audiobooki, 11443 elektronika i AGD. Mapa kategorii
![Myśliwiecka [Digipack] - Artur Andrus](/Mysliwiecka_Artur-Andrus,images_small,4,MYSTCD188.jpg)
Merlin in English