Pod słońcem Toskanii (okładka filmowa - miękka)

Aż chce się tam być. (2010-10-02)

Anna Janina Kloza  Więcej o recenzencie

Tęskniąc za upałami przeczytałam w końcu autobiograficzną książkę Francis Mayes ,, Pod słońcem Toskanii".To niesamowicie pokrzepiająca historia, która pokazuje, że po czterdziestce można z powodzeniem rozpocząć nowe życie.Amerykanka kupuje dom niedaleko Cortony, niezwykłe miejsce, z którego widać okolicę.Zaczyna od remontu dawno niezamieszkałej rezydencji, krok po kroku zmienia przestrzeń wokół siebie , a czytelnik jej w tym towarzyszy. Zmeniamy więc otoczenie, poznajemy nowe rośliny(również ich włoskie nazwy!), schylamy głowę, żeby popatrzeć, skąd wypływa woda.Poczuć jej orzeźwiający chłód.I zawsze towarzyszy nam słońce. ,,Słońce w niebieskim lśni krysztale"-powiedział kiedyś kasprowicz opisując krajobraz tatrzański, a Miłosz dodał:,,Ze słońca barwy są". Jest więc tam ochra, siena(palona?), umbra, błękit, ale przede wszystkim blask słoneczny, za którym tęsknimy, my mieszkańcy Europy Środkowej i WSchodniej. Frances pisze:,, Mały koszyk moreli wygląda jak koszyk wschodzących słońc, sałata błyszczy od rosy", by w innym miejscu dodać:,,Wszędzie na tych uliczkach rzemieślnicy otwierają drzwi warsztatów, żeby wpuścić światło z frontu". Rewelacja! A u nas? Szaro, buro, ponuro, choć wielu tęskni za śniegiem... Zwiedzamy zatem Toskanię, małe miasteczka, i te trochę większe w Lacjum.Oglądamy pozostałości etruskie, wchodzimy do średniowiecznych palazzo, w których można zobaczyć mnóstwo rzeczy znalezionych w grobowcach.Odwiedzamy z Frances lokale, w których je kolację,,Ach kolacja, ulubiona godzina!".Same nazwy brzmią apetycznie: zuppa di fagioli(zupa z białej fasoli), cinghiale all'aspretto di mora( dzik z sosem jeżynowym), faln do melanzane in salsa tiepida di pomodoro( ciastka z bakłażanów w ciepławym sosie pomidorowym).Jest smacznie zmysłowo, historycznie, niezwykle. Aż chce się tam być.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

nie rozumiem zachwytów nad tą książką i jej kontynuacją (2010-06-29)

dsa  Więcej o recenzencie

po pierwsze niewiele ma wspólnego z filmem, a szkoda po drugie jest napisana fatalnie,chaotycznie, autorka skacze z tematu na temat, nic się nie trzyma kupy przebrnęłam przez obie części ale na pewno drugi raz do tej lektury nie powrócę plus za to, że miejscami rzeczywiście było czuć toskańskie klimaty

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Najlepsza książka o Toskanii i jej mieszkańcach, jaką czytałam! (2010-06-26)

rockart Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Jedna z wielu książek, pisanych przez cudzoziemców, kupujących domy we Włoszech... a jednak tę uważam za najlepszą. bo tknie miłością do tej nowej ojczyzny i jego mieszkańców - pomimo ich wad! Zawiera znakomite, proste przepisy - nareszcie dowiedzialam sie, jak grylowac oberżyny, tak zeby ich nie spalic:-)) Najbardziej podobalo mi sie, jak autorka-Amerykanka opisuje prace polskich robotnikow sezonowych przy remoncie domu, pracujacych dla Włocha, ktorzy po kryjomu przed szefem pokazywali jej, co szef chce spartaczyc i jak do tego nie dopuscic. Na pamiatke zostawili jej na murku pod roslinami nazwe swojego kraju. Bardzo sympatyczne dowartościowanie Polaków!

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

do tych co ogladali film (2010-04-14)

Patrycja B Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Po tym jak się widziało film, książka wydaje się mniej ciekawa, chociaż nie należy do takich. Polecam jednak wszystkim, którzy filmu nie widzieli- bo w tej historii można się zakochać. Dla tych co widzieli film- można przeczytać, ale lepiej unikac porównań.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Smażone kwiaty cukini (2009-06-16)

abcdefghijkl  Więcej o recenzencie

Smażone kwiaty cukini, o ile nam wyjdą, są podobno niezapomniane w smaku; jeśli spartaczymy robotę - niezapomniany jest jedynie smak kulinarnej katastrofy - upomina czytelników Frances Mayes, autorka powieści "Pod słońcem...", na podstawie której powstał film o tym samym tytule. W życiu bohaterki "Pod słońcem..." katastrofą jest zdrada ukochanego męża, która niesie ze sobą pożegnanie z ulubionym zapachem domu, z nadzieją, że jest naszą oazą, z miękką w nim kanapą i - może, kiedyś? - pokojem dziecinnym. Scena, w której główna bohaterka finalizuje rozwód, wynajmuje pojedynczy pokój w hotelu życiowych rozbitków, pada na podłogę i z ulgą szpcze: "dom", zapada w pamięć na zawsze. Kiedy potem przenosi się do Toskanii - kupuje tam, w chwili szaleńczego zauroczenia, dom. Cierpliwie remontuje go, desperacko zakochuje się, rozpaczliwie odkochuje i z upodobaniem gotuje; w tym ostatnim patronuje jej św. Szczepan. I z kartek książek, i z filmowego kadru pachnie suszonymi pomidorami, pysznym winem i oliwą. Film można widzieć jako kolejną romantyczną komedię - lub - jako lekcję optymizmu, kiedy świat staje się nie do zniesienia. Wybieram opcję nr dwa. I polecam.

(3 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji