Inni klienci oglądali również...
Pełny opis produktu: Podróż do wnętrza wiednia
Ocena klientów. Nadesłano 1 recenzję
(Dodaj własną)
- Autor:
-
Gerhard Roth
- Tytuł oryginału:
- Eine reise in das innere von wien essays
- Wydawnictwo:
-
Państwowy Instytut Wydawniczy
, Luty 2007
- ISBN:
- 978-83-06-03073-0
- Liczba stron:
- 214
- Wymiary:
- 120 x 195 mm
- Tłumaczenie:
-
Małgorzata Łukasiewicz
- Sprawdź inne tytuły:
-
Gerhard Roth
Szczwalnia, to rodzaj osiemnastowiecznego cyrku, miejsce, do którego się chodziło, by patrzeć, jak psy, wilki, niedźwiedzie, byki, czasem też lwy, tygrysy i pantery, umiejętnie szczute i rozjuszane, rzucają się na siebie i staczają krwawe walki. Największa w Wiedniu szczwalnia powstała w 1755 roku, korzystała z opieki C. K. Dyrekcji Teatrów, cieszyła się ogromną popularnością, w 1796 roku spłonęła i już się nie odrodziła, bo cesarz Franciszek II nie zezwalał na tego rodzaju widowiska. Obraz, atrakcje i inwentarz c. k. szczwalni to pierwsza z dziewięciu stacji Podróży do wnętrza Wiednia Gerharda Rotha. Trasa tej podróży wiedzie przez miejsca, o których miasto na co dzień nie wie, nie pamięta, woli zapomnieć: przez podziemia z katakumbami i ściekami kanalizacyjnymi, dawną dzielnicę żydowską, więzienia, przytułki dla bezdomnych, zakłady psychiatryczne. Uwzględnia też miejsca znane, wręcz reprezentacyjne, jak Katedra św. Szczepana albo Muzeum Historii Wojskowości, których dzieje, jeśli tylko baczniej się przyjrzeć, kryją niejedną wstydliwą tajemnicę. Sugestywne obrazy, wsparte nieubłaganą wymową danych statystycznych, pod piórem Gerharda Rotha składają się na niepowtarzalną mapę stolicy Austrii od wewnątrz. Gerhard Roth urodził się w 1942 roku w Grazu, studiował medycynę, przez jakiś czas pracował w urzędzie statystycznym, jako pisarz debiutował w 1972 roku. Mieszka w Grazu, związany jest z działającymi tam stowarzyszeniami literackimi Forum Stadtpark i Grazer Autorenversammlung.
- Podróż do wnętrza wiednia
- Autor:
-
Gerhard Roth
Mroczny Wiedeń
(2010-02-21)
Łukasz
Najder
Więcej o recenzencie
Książka Gerharda Rotha jest przewodnikiem po innym Wiedniu, niż ten oficjalny, kulturalny, zdobny, będący mekką turystów z całego świata. To opowieść o trzewiach Wiednia – o jego układzie trawiennym i wydalniczym, tym rozbudowanym mechanizmie, niezbędnym, co prawda, do życia i funkcjonowania dużego nowoczesnego polis, lecz zarazem na tyle odstręczającym w niektórych swoich przejawach, a przez to kolącym mieszczańskie oko i drażniącym mieszczańskie noski, że niekiedy bywają one pieczołowicie ukryte, zamaskowane, wyrugowane z powszechnej świadomości. Roth przywraca pamięć miejscom, w których na przestrzeni wieków wiedeńczycy kanalizowali – tak w celach praktycznych, jak i rozrywkowych – swoje potrzeby i pasje, nierzadko wywodzące się z patologicznego obszaru ludzkiej natury. Dlatego celowo omija okazałe parki i pałace, nie wyzyskuje obiegowych mniemań o Wiedniu i nie serwuje czytelnikom reklamowej laurki o międzynarodowej stolicy muzyki, mateczniku filozoficznej myśli, czy architektonicznych perłach baroku, lecz zstępuje w głąb, wybiera mrok, opowiada się po stronie marginesu. Dzięki temu niekonwencjonalnemu podejściu i dociekliwości autora dane jest nam odwiedzić i poznać takie przybytki jak c.k. szczwalnia, gdzie w cylindrycznej budowli próbowano w osiemnastym wieku wskrzesić rzymską ideę krwawych igrzysk i napawać się walkami dzikich zwierząt, wieżę szaleńców, sale koncesjonowanej kaźni, kafkowskie korytarze sądów, znajdujące się pod ziemią magazyny biblioteki, czy noclegownię dla bezdomnych, w której niecałe sto lat temu przemieszkiwał niedoszły student akademii plastycznej o nazwisku Hitler. Wnikamy w katakumby i ścieki kanalizacyjne. Wysłuchujemy przejmującej narracji o Leopoldstadt – dawnej dzielnicy żydowskiej, z której w okresie władzy nazistów wywieziono na zagładę ponad sześćdziesiąt tysięcy mieszkańców. Metr po metrze i wiek po wieku badamy konstrukcję i historię katedry świętego Szczepana, która wedle słów samego autora jest wiernym odbiciem psychiki i losów Austriaków – kluczem do zrozumienia ich traum i paradoksów, mapą zbiorowej mentalności narodu. Na koniec – blisko stustronicowa przechadzka po Muzeum Wojskowości, fascynująca, ale i przerażająca wyprawa po europejskich rzeziach i wynalazkach, które czyniły te rzezie jeszcze bardziej widowiskowymi i wydajnymi. „Podróż do wnętrza Wiednia” jest po części naukowym esejem, a po części osobistą rozprawą Rotha z grupową jaźnią jego ziomków – może nie tak radykalnie i dosadnie poprowadzoną jak u Jelinek, czy Berharda, jednak nie mniej pasjonującą.
(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji