Pokój

ciekawa (2012-03-18)

Bogdan Stefaniak  Więcej o recenzencie

książka jest niebywale mądra! Godna polecenia !!!!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Niewiarygodna historia o pięknej miłości matki i synka (2012-02-02)

Sara Stachowiak  Więcej o recenzencie

"Pokój" to opowieść o bezgranicznej miłości matki do syna - Mamy do Jacka, która rozwinęła się w niecodziennych warunkach życiowych. Chociaż określenie "niecodziennych" można odnieść tylko do bohaterki Mamy, która kilka lat temu została porwana i uwięziona w sekretnej szopie przez Starego Nicka. To w tej szopie, dwa lata po porwaniu, przyszedł na świat jej syn. Od tamtej pory kobieta robiła więc wszystko, by zapewnić mu normalne życie, wpajając wymyślone zasady i powinności rządzące światem. Światem, którym w przypadku tej dwójki bohaterów była tylko i wyłącznie więzienna cela. A więc cała rzeczywistość i "normalność" chłopca. Emma Donoghue w swej powieści przytoczyła opisy kilku dni z życia bohaterów podczas pobytu w niewoli. Zrobiła to w taki sposób, że ja, jako czytelniczka, nie tylko byłam pod ogromnym wrażeniem determinacji i kreatywności Mamy, ale wręcz przeniosłam się w wyobraźni do tytułowego Pokoju, wiedząc dokładnie, co i gdzie się w nim znajduje i jak wygląda. Przerażająco realistycznie wykonana praca autorki. Niesamowicie opisała też ona relacje łączące matkę i syna, ich wspólne rozmowy, zwyczaje, obowiązki i zabawy. Wszystkie te czynności ukazywały tyle pomysłowości, że zaczęłam się zastanawiać, czy ja, jako ewentualnie przyszły nauczyciel wychowania przedszkolnego i wczesnoszkolnego, potrafiłabym wykazać się taką kreatywnością w pracy w przedszkolu czy szkole. I nie chodziłoby tutaj o maksymalne wykorzystanie różnorodnych przyrządów i zabawek, lecz praktycznie zrobienie "czegoś z niczego" i posługiwanie się minimum, a zarazem wszystkim, co może znaleźć się w posiadaniu człowieka. Życie kilkuletniego Jacka wydawałoby się być beztroskie i całkiem zwyczajne. Być może w ten sposób dziecko postrzegało wszystko to, co się wokół niego działo, bo tak zostało nauczone i tak miało być. Ale wraz z upływem kolejnych miesięcy i kolejnych urodzin, pytań małego Jacka odnośnie świata i tego, co można zobaczyć w telewizji, przybywało, i Mama zaczęła zdawać sobie sprawę z tego, że za chwilę Pokój po prostu nie wystarczy. Nie wystarczy nie tylko dla coraz to dojrzalszego chłopca, ale i dla zszarganej psychiki Mamy, wykorzystywanej seksualnie przez porywacza Starego Nicka. Aż nadchodzą takie dni, gdy bohaterka musi co nieco wyjaśnić synowi, niezależnie od tego, czy mu się to podoba, czy nie, a także obmyślić z nim plan ucieczki z okropnego więzienia. Pierwsza połowa książki zafascynowała mnie ogromnie, ale dalsze losy dwójki bohaterów okazały się być również interesujące. Momentami smutne, przerażające, a innym razem radosne i wzruszające. A wszystko za sprawą stylu, w jakim została napisana ta powieść. Opowiada ona o losach Mamy i Jacka tylko i wyłącznie z perspektywy małego bohatera. Język tego kilkuletniego chłopca jest tak uroczy i ciepły, że aż zarazem poruszający. Pełno w nim wyrazów pochodnych i słów utworzonych w jego dziecięcej wyobraźni. To sprawiło, że czytałam "Pokój" wolniej niż inne książki, by dokładnie przeanalizować wypowiedzi narratora, a czasami było to konieczne, zwłaszcza na początku powieści, gdy dopiero oswajałam się z jej językiem. Przez "Pokój" przetoczyła się wichura moich emocji. Różnorakich. Historii Jacka i Mamy nie zapomnę. Nie da się jej zapomnieć. Wstrząsnęła mną i poruszyła mnie do głębi, aż do przepłukania oczu łzami. Jestem pod wielkim wrażeniem dzieła Emmy Donoghue.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Przejmująca (2011-11-20)

Katarzyna Koczwara Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

To trudna i wymagająca lektura, historia, którą zapamięta się na bardzo długo. Pisana z pozycji 5 letniego chłopca opowieść o niewoli, o poznawaniu świata i odczarowywaniu rzeczywistości. To także a może przede wszystkim książka o miłości, najpiękniejszej, najczystszej, macierzyńskiej. Pozwala całkowicie inaczej spojrzeć na otaczający nas świat. Uświadamia, jak wiele mamy, nie zawsze to doceniając.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wyjątkowa, inna niż wszyskie (2011-09-15)

magdalenka22  Więcej o recenzencie

Krótko i na temat - książka jest absolutnie wyjątkowa i inna niż wszystkie, które do tej pory czytałam...Ciężko było "przebić się" przez pierwszych kilka stron i zrozumieć języka Jacka, jednak to właśnie ta forma narracji sprawia, że "Pokój" jest książką absolutnie wyjątkową i jedyną w swoim rodzaju...Lektura pochłonęła mnie bez reszty, kilka razy łezka stanęła w oku...Z pewnością jeszcze kiedyś do niej wrócę. Polecam, bo naprawdę warto!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wyjątkowa i świeża (2011-08-15)

KORNELIA FAJKIS  Więcej o recenzencie

Książka, która z każdą kolejną stroną wciągała bardziej i bardziej, nie mogłam się oderwać, póki nie znalazłam odpowiedzi na pytania, jak to się stało, co będzie dalej, jak się skończy, a teraz ciężko pogodzić się z faktem iż to już koniec lektury. Kolejna książka z półki współczesnej, która udowadnia, że można jeszcze czymś czytelnika zaskoczyć, wnosi świeżość i oryginalność do literatury. Na prawdę wspaniała robota! Wzbudza wszelkie ludzkie emocje, współczucie i złość, ciekawość i uśmiech... Opowiedziana wzruszającym i zabawnych głosem chłopca, dla którego Pokój był całym światem. Po wydostaniu się do "Na zewnątrz" musi nauczyć się wszystkiego, co odebrano w ciągu pięciu lat życia, chodzenia po schodach, wydmuchiwania noska... Genialny portret psychologiczny dziecka i matki, która uwięziona w Pokoju musiała być niezwykle silna, dla swojego synka, starając się stworzyć mu namiastkę prawdziwego świata, w którym był czas na zabawę, gimnastykę i naukę. Z perspektywy kobiety i przyszłej matki, nieraz utożsamiałam się z bohaterką i próbowałam postawić w jej sytuacji, podziwiałam za ogromną miłość, którą darzyła Jacka, mimo krzywd, jakich doświadczyła, a których on w pewnym sensie był owocem. Nie dziwi mnie jej chwila słabości po uwolnieniu i silna potrzeba izolacji, pobycia w samotności po siedmiu latach zamknięcia. Genialny pomysł z narracją chłopca, pozwala czytelnikowi zajrzeć w głąb dziecięcej psychiki, a zarazem bawi i daje do myślenia, być może inaczej będę teraz patrzeć na wszystkie dzieci, które kocham, inaczej z nimi rozmawiać... Książka tym bardziej wstrząsająca, iż podobne tragedie na prawdę mają miejsce w naszym świecie, choćby przykład Nataschy Kampusch. Moim zdaniem książka, która poruszy każdego i na długo nie pozwoli o sobie zapomnieć! Bardzo gorąco polecam!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Coś mocniejszego (2011-07-20)

Dominika Krawczak Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Każdy z nas słyszał choć raz z telewizji czy innych mediów historie ludzie, którzy zostali porwani i przetrzymywani przez wiele lat. Choć od najgłośniejszych afer w tych kwestiach minęło już kilka lat, przyznaję się szczerze, że zapadły mi w pamięć pokazywanie zdjęcia, wywiady. Są to tak wstrząsające opowieści, że nie da się ich zapomnieć. Z pewnością książką nie do zapomnienia jest "Pokój" autorstwa irlandzkiej pisarki Emmy Donoughue. W małym, dźwiękoszczelnym pomieszczeniu mieszka chłopiec imieniem Jake. Urodził się w Pokoju i jest to jedyna przestrzeń jaką zna. Cały jego świat to Pokój, wypełniony jego mamą i mnóstwem zajęć, które wymyśla dla swojego synka. Jest także wypełniony ograniczeniami narzuconymi przez Starego Nicka, porywacza oraz biologicznego ojca chłopca. Aż ciężko sobie wyobrazić to, jakim szokiem musiał być dla chłopca świat, gdy w końcu mógł go ujrzeć w pełnej okazałości. Po udanej ucieczce chłopiec w końcu ma taką możliwość. Ogrom zalet tej książki jest naprawdę niesamowity. Przede wszystkim, warto sięgnąć po tę książkę, bo to świeży i bardzo oryginalny temat, do którego autorka podeszła w sposób tak profesjonalny i wiarygodny, czyniąc z tej powieści naprawdę mocną, ciekawą lekturę. Ogromnym plusem jest perfekcyjna umiejętność przedstawienia narracji za pomocą dziecięcego umysłu pięcioletniego chłopca. Choć z początku był to zabieg dla mnie trudny do przebrnięcia, z czasem zrozumiałam, że na tym właśnie polega fenomen tej narracji. Świat pięcioletniego dziecka to świat zupełnie inny niż mój. Warto ją przeczytać, warto na chwilę dać zamknąć się w Pokoju. To doświadczenie z pewnością zapewni Wam kilka chwil natłoku przemyśleń. Mocna, kontrowersyjna i wstrząsająca książka.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ta książka uderzyła mnie w głowę (2011-06-09)

mól książkowy Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Najpierw nie mogłam się przyzwyczaić do języka tej powieści. Nie zawsze rozumiałam Jacka, choć jest niesamowicie inteligentnym pięciolatkiem. Nie umiałam spojrzeć jego oczami. Musiałam odkładać książkę i oddychać. Potem tez musiałam ją odkładać, by odetchnąć od nadmiaru nagromadzonych we mnie emocji. Od nadmiaru myśli i rozważań, które kłębiły się w mojej głowie. To książka o doskonałej konstrukcji – pięciolatek, który nigdy nie widział świata i urodził się w podwórkowej szopie, opowiada nam o tym, jak być szczęśliwym. To też książka bardzo przewrotna, bo gdy kończymy ją czytać, nasze początkowe współczucie zamienia się w coś na kształt zazdrości. Mamy ochotę wejść do Pokoju i tam po prostu być. Świat zredukowany do tak małej powierzchni wydaje się więzieniem. Jak przeżyć, gdy ma się tak mało? Miejsca, rzeczy, wolności? I teraz, gdy właśnie skończyłam czytać Pokój mam ochotę zrobić to jeszcze raz. Zamknąć się między okładkami, posłuchać historii o tym, jak Jack przyszedł na świat, zjeść mrożoną fasolkę i być kochaną tak bezinteresownie i czysto. Przepiękna książka,polecam!

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rewelacja (2011-05-22)

Karolina Małkiewicz  Więcej o recenzencie

Pięcioletni Jack mieszka wraz z Mamą w Pokoju, który dla niego jest całym światem, a dla niej więzieniem. To jedyne miejsce, jakie zna - tu się urodził, tu dorastając bawi się i uczy ze swoją Mamą. Chłopiec jest właściwie szczęśliwy - nie znając innego życia rozkoszuje się nieustanną obecnością i bliskością Mamy; niepokoją go jedynie krótkie wizyty Starego Nicka, którego Mama się boi, a jednocześnie nienawidzi. I ma ku temu powody - ten człowiek przed siedmiu laty porwał ją i zamknął w dźwiękoszczelnym Pokoju, niemym świadku jej gehenny oraz narodzin Jacka. Młoda kobieta przez całe lata musiała znosić gwałty, poniżającą wegetację na łasce i niełasce potwora wielokrotnie będąc na skraju załamania nerwowego. Jednak narodziny syna niespodziewanie dały jej zastrzyk siły, determinacji, kreatywności, obudziły w niej bezgraniczną macierzyńską miłość, dzięki której udało się jej stworzyć synkowi w miarę bezpieczny i normalny świat - oczywiście na tyle, na ile było to możliwe w podobnych warunkach. Jack dosłownie ocalił jej życie, sprawił, że miała do kogo żyć, że obok palącej nienawiści w jej duszy znalazło się też miejsce dla bezwarunkowej miłości, która wystarczała im obojgu. Następuje jednak taka chwila, w której kobieta zdaje sobie sprawę, że bystremu i inteligentnemu pięciolatkowi, który z wiekiem zaczyna zadawać coraz więcej trudnych i niewygodnych pytań, wyjaśnienia, którymi go karmi, nie wystarczą na długo. Uświadamia sobie również, że ze strony Starego Nicka grozi im niebezpieczeństwo większe, niż do tej pory; szaleńcza obawa o życie Jacka mobilizuje ją do obmyślenia desperackiego i karkołomnego planu... Ta przejmująca lektura stawia przed czytelnikiem trudne i intrygujące kwestie nie tylko psychologicznej, lecz także socjologicznej natury. Każe nam zastanowić się nad tragicznymi i wieloaspektowymi skutkami wpływu przebywania w niewoli na ludzką psychikę. Genialny sposób prowadzenia narracji - oddanie głosu pięcioletniemu chłopcu i obserwowanie wydarzeń, postrzeganie świata z tej perspektywy daje czytelnikowi - być może paradoksalnie - niezwykle cenny, wnikliwy i wiarygodny obraz sytuacji oraz ukazuje cały bezmiar zła wyrządzanego przede wszystkim dziecku. Równie wiele trudności co niewola generuje kwestia odzyskania wolności; przede wszystkim konflikt między nierozłącznymi dotąd matką i dzieckiem. Ono nie tylko nie potrafi się odnaleźć w tym wielkim, groźnym świecie, ale również - co dla niego jest szczególnie bolesne i frustrujące - po raz pierwszy nie jest w stanie zrozumieć zachowania i reakcji swojej matki. Jej niezrozumiała chęć jak najszybszego powrotu do normalności budzi w dziecku nieznane dotąd uczucia zazdrości, strachu przed utratą i zagubienia powodujących psychiczny dyskomfort. Autorka uświadamia nam ogrom i wagę wyzwań, jakie stoją przed rodziną w żmudnym procesie resocjalizacji. Ta książka to przede wszystkim opowieść o sile i wartości macierzyńskiej miłości; ponadto jest wyczerpującym studium psychiki uwięzionego człowieka i bardzo realistycznie przedstawia czytelnikowi niezliczone trudności, jakie piętrzą się przed nim na długiej drodze resocjalizacji. To lektura, która porusza do głębi, szokuje i nikogo nie pozostawia obojętnym. Nie uświadczycie tu tandetnego sentymentalizmu czy bezpardonowego grania na ludzkich emocjach. Doznania, jakie budzi ta książka poruszają najgłębsze i najwrażliwsze struny w duszy, zaś sposób, w jaki to czyni zasługuje na nasze najwyższe uznanie. Gorąco polecam!

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wielopłaszczyznowa, szokująca, prawdziwa do bólu opowieść, która dotyka najgłębszych ludzkich uczuć i zakamarków psychiki... Polecam!!! (2011-05-21)

kasandra85 Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Na premierę książki „Pokój” Emmy Donoghue czekałam z niecierpliwością. Dlatego gdy tylko dostałam książkę w swoje łapki, od razu zabrałam się za czytanie. Ani egzaminy, stres czy brak czasu nie były w stanie oderwać mnie od tej niezwykłej lektury. Z pewnością na długo pozostanie ona w mojej pamięci... Historia przedstawiona w książce opowiada losy kobiety, która od siedmiu lat więziona jest w jednym pomieszczeniu przez Nicka. Zamknięta w czterech ścianach musi radzić sobie z bezsilnością, strachem i szarą codziennością. Jak nie zwariować i przetrwać ten koszmar? Wraz z nią znajduje się tam jej synek, pięcioletni Jacek. Ten niewielki pokoik stanowi dla niego cały świat. Nigdy nie był poza nim, nie widział błękitu nieba, nie poczuł podmuchu wiatru czy promyków słońca na skórze. Nie wie jak to jest bawić się z innymi dziećmi. Mimo to, wiedzie spokojne, wydawałoby się normalne życie. Razem z mamą uczy się, czyta książki, ćwiczy codziennie gimnastykę oraz ogląda telewizję, którą pojmuje jako fikcję a nie realny świat. Te „zwyczajne” dni przerwa od czasu do czasu nadejście Starego Nicka, po których mama jest smutna i pozostaje w łóżku. Ciekawość chłopca staje się z dnia na dzień coraz większa i w końcu kobieta znajduje w sobie siłę, aby spróbować uciec. Czy będzie w stanie uwolnić się z tego więzienia i wraz z Jackiem uciec? Jak potoczą się losy tej dwójki bohaterów? Zapraszam serdecznie do lektury! Przewracają kartka, po kartce nie mogłam uwierzyć w to, co czytam. Każda strona robiła na mnie piorunujące wrażenie i nie mogłam się oderwać aż nie przeczytałam całości. Jestem godna podziwu dla autorki za sposób w jaki opisała cierpienia przeżywane przez bohaterkę, próbę radzenia sobie z gwałtem i zapewnieniem godziwego życia dla synka w tak skrajnych warunkach. Dzięki motywacji, sile i niezwykłej kreatywności kobiety, Jacek mógł czuć się bezpiecznie. Matka dała mu namiastkę normalności, aby w tej chorej i wręcz nie do pomyślenia sytuacji stworzyć oazę pełną miłości i ciepła. Autorka dała głos niewinnemu dziecku i pozwoliła uchylić rąbek tajemnicy o świecie, w którym żyje. To właśnie Jacek mówi i opowiada w książce, i to właśnie z perspektywy pięciolatka będziemy mogli obserwować dramat rodziny jaki się rozgrywa w tym pokoju. Jest to tym bardziej przerażające, że nieświadome niczego dziecko, akceptuje to co się wokół niego dzieje i z pozoru jest szczęśliwe. „Pokój” to wielopłaszczyznowa, szokująca, prawdziwa do bólu opowieść, która dotyka najgłębszych ludzkich uczuć i zakamarków psychiki. To historia miłości matki i syna, która pozwoli przetrwać najgorsze piekło i da siłę do pokonania wszelkich trudności. Piękna, ciepła książka, która wzrusza, wzbudza refleksje, nie pozostawia obojętnym… Polecam gorąco!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji