Ziemkiewicz sam o sobie (2006-10-11)

jacek kardaszewski  Więcej o recenzencie

Tytułowe "Polactwo" ukazuje się w dziele Ziemkiewicza jako fenomen złożony, a dokładniej dwuwarstwowy. Wierzchnią warstwę, zdecydowanie najmniej ciekawą, stanowi rzekomo pańszczyźniana natura większości polskiej nacji, którą autor utożsamia z mentalnością niewolniczą. Jest w tym, owszem, trochę racji, ale wartościowanie, z jakim ta i temu podobne obserwacje się łączą, jest raczej prostackie. I w ten oto sposób przechodzimy do drugiej, głębszej i znacznie bardziej odkrywczej warstwy książki, a mianowicie do charakteru samego Ziemkiewicza jako esencji polactwa. Grzdylek (rozumiem przez to duchowy niedorozwój) pisze o chamach. Ziemkiewicz jest głównym przedstawicielem charakteryzowanego przez siebie zjawiska. Ci, o których pisze, to zaledwie tło, marne dopełnienie. "Polack" Ziemkiewicz liznął trochę ekonomii neoliberalnej (na obozach szkoleniowych dla podobnych do niego w USA) i dalej, wysyła do gazu połowę swoich współplemieńców. Istotą takiej postawy jest handlarski nazizm (w przeciwieństwie do nazizmu heroicznego). Tego rodzaju nazizm kieruje się dewizą: "Jeśli rynek cię nie lubi, nie masz prawa do życia". U jej źródła znajduje się zawiść prostytutki. Światopogląd ten jest, zwłaszcza obecnie, niestety, nader popularny. Ale handlarski nazizm Ziemkiewicza ma w sobie coś szczególnego, coś z polactwa. Jest pańszczyźniany ze swoim nadgorliwym czapkowaniem najbardziej tępym amerykańskim "czerwonym karkom" ("red neck" - amerykański burak). Słowem: warto poczytać, co sądzi polack o polactwie. O polactwie, czyli sam o sobie.

(5 z 11 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Doskonała (2006-10-09)

Grzegorz Skoczylas  Więcej o recenzencie

Książka napisana z niespotykaną pasją. Autor pisze o tym, co wielu Polakom leży na sercu. Jest to doskonała i przenikliwa analiza najnowszej historii Polski. Kupiłem ją dla siebie. Nie przeczytałem jej, ale pochłonąłem. Mam nadzieję, że moje dzieci też ją przeczytają. Można się z autorem zgadzać, można się nie zgadzać. Nie wolno tej książki nie przeczytać i po przeczytaniu nie można pozostać wobec niej obojętnym.

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Polactwo, czy ci nie żal?

Adam Giertuga

Napisana prostym językiem książka, opisująca wady tytułowego polactwa, które w ciągu 45 lat rządów komunistycznych, przez politykę gaszenia i dławienia wszelkich sprzeciwów i własnych idei, nie było godne niepodległości. Częste porównania z polską szlachtą XVIII uzmysławiają nam, jak bardzo jesteśmy blisko katastrofy. Chociaż po przeczytaniu książki można czuć się przygnębionym (per analogiam "Salon" Łysiaka), to jednak Polak powinien doznać lekkiego czy cięższego wstrząsu, by uzmysłowić sobie, że czas na reformy, czas się zmienić. Polecam

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Cudo!!! (2005-09-24)

alan sasinowki  Więcej o recenzencie

Książka ta jest bardzo ważną pozycją w mojej domowej biblioteczce. Dla takiego młodego człowieka jak ja, zaangażowanego w życie społeczno-polityczne patrioty, tekst ten jest znaczący. Polecam wszystkim ambitnym.

(4 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Monifest

Tom M.

"Polactwo" to książka, która na pewno nie pozostawi w czytelniku poczucia, iż czas spędzony na jej przeczytanie był czasem zmarnowanym. Można się nie zgadzać z wieloma poglądami Autora (skądinąd powszechnie znanymi), jednakże tak wyraźne i ostro formułowane tezy dotyczące zarówno najnowszej historii Polski, "sprawiedliwości" społecznej, roli związków zawodowych, wyborów Polaków zmuszają długo po przeczytaniu do przemyśleń na tenże temat. Dla mnie osobiście to bardzo ważny manifest liberała-patrioty.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Kawałek dobrej publicystyki

Maciej Polaczek

"Polactwo" na pewno wzbudza emocje. Przede wszystkim wśród tych, którzy choć trochę interesują się polityką, ale nie tylko. Jest to książka szczególnie cenna dla ludzi mojego pokolenia, mających teraz nie więcej niż dwadzieścia kilka lat, ponieważ pozwala zrozumieć mechanizmy, które sprawiły, iż żyjemy w takim kraju, w jakim żyjemy. W kraju bez porównania łatwiejszym do życia, niż za czasów naszych rodziców, w kraju swobód obywatelskich, w kraju który za wzór bierze sobie wzorce zachodnie, a nie rosyjskie - a jednak w kraju, który nie zdołał całkowicie wyzwolić się spod jarzma soc-komuny (to taka moja zbitka myślowa, być może nie najwłaściwsza). Niby wiedziałem, co się stało w roku 1989, niby słyszałem, co działo się w następującym po nim latach na naszej scenie politycznej, a jednak dopiero teraz, po lekturze "Polactwa" Ziemkiewicza, mam co do tego jasność, a w każdym razie dużo większą jasność niż wcześniej. Nie chcę w tym serwisie uprawiać wojaczki politycznej, więc zachęcam do samodzielnego przeczytania tej książki i wyrobienia sobie własnego zdania. Obojętnym nie da się zostać. Drażniła mnie trochę maniera - przejaskrawianie pewnych cech, schematów myślenia itp. - czasami zbyt szybkie nawarstwianie się takiej absurdalności denerwowało i kazało mi wziąć poprawkę na to, co czytam. Poza tym, co zauważa zresztą sam autor, często powołuje się on na to, że coś kiedyś od kogoś słyszał lub wyczytał w jakiejś ankiecie, w jakimś czasopiśmie. Troszkę to za mało konkretne jak na inteligentną i zdecydowanie wartą przeczytania książkę o charakterze publicystycznym, za jaką "Polactwo" uważam. To była garść uwag krytycznych, ale - tę książkę trzeba przeczytać.

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Quo vadis Polsko?

Marcin Mroziuk

Z pewnością nie jest to obiektywna książka, gdyż sporo w niej kontrowersyjnych wypowiedzi, ale za to jest ona napisana żywym językiem i z polotem – po prostu publicystyka polityczna najwyższej klasy. Rafał Ziemkiewicz nie oszczędza polityków z żadnej opcji politycznej, równie mocno krytykuje poczynania Leszka Millera, jak Lecha Wałęsy czy Antoniego Macierewicza. Właśnie dzięki takiemu rozdzielaniu razów przez autora nie ma się wrażenia, że książka ta miałaby służyć jakimś doraźnym celom politycznym. Jedyne co mnie trochę raziło w „Polactwie”, to ataki na Adama Michnika, chociaż muszę przyznać, że przynajmniej Rafał Ziemkiewicz nie potępiał w czambuł redaktora naczelnego „Gazety Wyborczej” jako sprawcy wszystkich nieszczęść Polski po 1989 r., lecz próbował raz lepiej, raz gorzej uzasadnić swoje przekonanie o szkodliwości jego działań. Na szczęście Rafał Ziemkiewicz nie poprzestaje na narzekaniach na polskie elity polityczne, lecz próbuje wskazać przyczyny tego, iż w kolejnych wyborach wygrywają demagodzy, reprezentujący różne partie polityczne. I tak w obrazowy sposób wskazuje na dominujący w naszym społeczeństwie „duch chłopa pańszczyźnianego” i wylicza główne wady „polactwa”, które powodują, że coraz bardziej trwoniony jest entuzjazm i szanse, wynikające z przemian ustrojowych z 1989 r. Można wprawdzie zarzucić Rafałowi Ziemkiewiczowi, że czasem idzie na łatwiznę i ocenia słuszność podejmowanych kiedyś decyzji na podstawie obecnej, a nie ówczesnej wiedzy, ale często działa to wręcz na korzyść książki, bo autor nie aspiruje do roli obiektywnego obserwatora, lecz jedynie głośno wypowiada swoje dość wyraziste zdanie, dotyczące opisywanych faktów. W kocu główną zaletą dobrej publicystyki politycznej nie jest wcale jej wyważenie, lecz to, że skłania ona czytelnika do zastanowienia się nad opisywaną rzeczywistością – nawet jeśli czytelnik nie daje się przekonać argumentom autora. Sam nie podzielam wielu z poglądów Rafała Ziemkiewicza, ale sporo ze zdań padających w książce po prostu przekonuje mnie zdroworozsądkowym podejściem autora do poruszanych tematów. „Polactwo” to przykład publicystki politycznej napisanej nie tylko z zaangażowaniem, ale także w sposób żywy i zajmujący, dlatego myślę, że może to być interesująca lektura także dla o osób o przekonaniach politycznych innych niż te, które reprezentuje Rafała Ziemkiewicz.

(7 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Strzeżcie się fałszywych proroków…

J. Esteta

Zaiste cudny tytuł, a jeszcze cudniejsze wnioski… Jak to bowiem jest miło udowadniać, że się jest po określonej stronie i chce się dobrze pro publico bono…, jednak moim zdaniem – kula w płot. Zarówno sam tytuł, jak i cytaty w stylu: [Badania socjologiczne pokazują, że stereotypowe wyobrażenie Polaka nigdzie nie jest tak złe, jak w samej Polsce.] [niby jakie badania!?!], czy też [Gremialnie podpisujemy się pod opinią, że jesteśmy durniami, brudasami, złodziejami i pijakami. Ale nie wyciągamy z tego, bynajmniej, wniosków, że w takim razie powinniśmy coś ze sobą zrobić, jakoś się zmienić.] [niby jak to sprawdzono!?!] świadczą jedynie o braku wytrwałości. Na pewno jest wiele osób, których nie zachwyca cudny tytuł i wmawianie Polakom winy za własne nieszczęścia i oceny zakompleksionego murarza - ergo, nie polecam! Raczej za to polecam jakże częste ostatnio występy autora w TVN 24 i na innych salonach, a wniosek jak w tytule.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Fantastyczna!

Oskar A

...ale bynajmniej nie s-f, niestety WSZYSTKO, o czym pisze Ziemkiewicz to w 100% prawda. Chociaż także to, że Polskę da się naprawić, choć jedyna partia, która się o to stara od 15 lat ma poparcie około 2%... :(

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Niedorobiona?

Karol M.

Książkę czyta się super, ale miejscami razi niekonsekwencją, np. sprawa UE czy pochwała L. Balcerowicza. Tak jakby Ziemkiewicz pisał prawdę o Gestapo i wyróżniał wsód tej elity oprawców jednego porządnego, geniusza. Tym bardziej, że nie ma dowodów na to, że Balcerowicz zrobił tak dużo dobrego. Ogólniki i ogólniki. Ja bym raczej postawił problem odwrotnie - co by się stało z tym krajem, gdyby nie Balcerowicz i wysokie podatki i progresja prywatyzacji? Zgadzam się z Autorem w wielu miejscach, ale publicysta tej renomy nie może pozwalać sobie na taką tanią propagandę i manipulację faktami. (...) Na ile znam historię, to zawsze była obecna. Może nie teoria, lecz praktyka spiskowa dziejów, o której Ziemkiewicz nie chce nawet słyszeć. Kolejny minus. I dlatego słaba ocena końcowa.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji