Poland, Why Not? [Red Edition]

Czemuż, by nie? - cz. 1 (2012-03-01)

Kamil Stasiewicz Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Brian Allan, pomysłodawca projektu "Poland... why not?" - zauważył, że Polska nie ma gwiazdy, która świeciłaby na mapie świata nieprzerwanie od wielu lat. Postanowił to zmienić. Zainwestował własne pieniądze, własny talent do wyłaniania nowych gwiazd, w sztab wybitnych specjalistów z wielkimi osiągnięciami na koncie i w efekcie otrzymujemy wydawnictwo złożone z dwóch płyt (po 12 piosenek na każdej) w edycji białej oraz edycji czerwonej na wzór polskiej flagi. Czy będziemy mieli rumieńce zachwytu, po wysłuchaniu krążka? Chyba nie bardzo. Polacy nie lubią ścieżek łatwych, choć kochają bzdurne piosenki. Polacy kochają grafomańskie teksty i często nienawidzą przejmujących ambitnych polskich produkcji. Zupełnie jak Amerykanie. Ale od Amerykanów odróżnia nas to, że pomimo, że lubimy bzdurne melodyjki i bzdurne teksty rzadko kiedy pozwalamy im na dłużej zaistnieć w zestawieniach sprzedaży choćby popularnego - OLiS. Reasumując pomimo upodobań do komercji, mamy jednak jeszcze dobry smak, ale nie zawsze. Na czoło najchętniej słuchanych i znanych artystów dostają się Czesław Mozil, Ania Dąbrowska, Kayah, czy Edyta Bartosiewicz. Na płycie ich nie ujrzymy, choć celem projektu miało być ukazanie tego, co Polska ma do zaoferowania najlepszego po spojrzeniu na tracklistę, możemy być całkowicie innego zdania. Czy aby na pewno? Ujrzymy Nataszę Urbańską, Patricię Kazadi, czy Sławka Uniatowskiego. Na samym wstępie przypomnę może, że celem projektu nie jest promocja tego co Polakom się podoba, tylko tego, co polskie może spodobać się za granicą. Pamiętajmy, że sposób percepcji europejskich czy amerykańskich słuchaczy jest nieco inny niż nasz polski. Płyta wita nas zawartością książeczki. Książeczki wydanej porządnie, tak jak oczekuje tego polski fan. Są kulisy projektu, który sięgał początkowo zaledwie Sławka Uniatowskiego, aż rozrósł się po Nataszę Urbańską i Patricię Kazadi. Są zdjęcia, które dają nam do zrozumienia, że projekt tworzy tak naprawdę wielka, duża rodzina i jak przystało na płytę - muszą być i teksty wszystkich piosenek. Dlaczego więc - pytamy - inwestuje się w celebrytki/gwiazdy, których nie da się piosenkarkami nazwać jako twarz promocyjną projektu? Zarówno Natasza Urbańska, jak i Patricia Kazadi mają na swoim koncie wokalne doświadczenia. Niestety problem polega na tym, że dziewczyny zaczęły od końca. Natasza Urbańska jest więc aktorką, piosenkarką, tancerką, konferansjerką, a okazuje się, że nie da się jej przypiąć pod ramy konkretnego zawodu. Podobnie jest z Kazadi, która owszem wykorzystuje szansę jaką daje jej los, jednak nie potrafiąc określić się w jednej profesji, jej liczne poszukiwania siebie wzbudzają kontrowersje. Dlatego też nie inaczej jest z jej obecnością w projekcie.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Czemuż, by nie? - cz. 2 (2012-03-01)

Kamil Stasiewicz Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Płytę "Red Edition" otwiera singlowe "All The Wrong Places" Nataszy Urbańskiej, które w październiku miało premierę teledysku. W odróżnieniu od jej dotychszasowych zaśpiewek, można łatwo dojść do wniosku, że własny repertuar Nataszy jest pożałowania godny. Jako, że na co dzień jest pod kuratelą, prawdziwego bufona Janusza Józefowicza, nie ma własnego repertuaru. Jak na razie z własną twórczością startowała dwa razy - w preselekcjach do Eurowizji. Pamięta ktoś koszmarki takie jak: "Like It Loud" czy jeszcze gorsze "Blow Over"? Na chwilę zapomnijcie o tym, bo "All The Wrong Places" ukazało, to co Natasza ma najsłabszego do zaoferowania - wyobraźnię lub jej całkowity brak. Jako, że piosenka jest całkowicie zmontowana przez zagranicznych producentów i pod im okiem niegłupio zaśpiewana (bo Natasza o dziwo nie zawodzi, jeśli repertuar jest dobry) nie tylko da się jej słuchać, ale i nadaje się do pokazaniu światu. Tekst mało istotny, grunt, żeby była moc. O dziwo jest! Natasza na płycie zagości jeszcze raz w utworze "Love Stone Crazy", który krótko mówiąc przypomina czysto amerykańską robotę. Chyba nie mamy wątpliwości co do tego, gdzie powinna wyemigrować Natasza? Następna na liście jest o dziwo, tym razem wokalistka Kasia Popowska. Uczestniczka "Mam Talent", która nie dostała się do półfinałów, choć cały czas ma zadatki na całkiem silną pozycję w branży. Zastrzeżeniem może być co najwyżej jej barwa głosu (broń boże skala!), jest taka trochę pospolita. Ale utwór "It Was You", to całkiem interesująca propozycja. Idąc dalej mamy Patricię Kazadi w balladce "Hold Me Now". Z Kazadi jest taki sam problem co z Urbańską. Ma strasznie lichą barwę, choć może gdyby przy niej pokombinować bardziej... Na płycie zagościł także Sławek Uniatowski - jeden z półfinalistów "Idola", który ma bardzo kuszącą w stosunku do oczekiwań kobiet barwę głosu. Oczywiście dla polskiego rynku jest za ciężki. I słusznie. Nasi męscy trubadurzy nie dają na tym polu rady. Daleka droga, by Uniatowski miał stać się Michaelem Buble, czy Jamesem Bluntem, nie zmienia to jednak faktu, że na projekt Briana Allana wpasowuje się wyśmienicie "I Apologize" i "Stay" potwierdzają to. Następni w kolejce to: Magdalena Tul oraz w końcu jasna gwiazda polskiej piosenki Mietek Szcześniak - najlepszy względem skali i barwy męski głos w Polsce. Krótko mówiąc - męska Edyta Górniak, z tym, że repertuar bardziej zamknięty. Dlatego też Mietek znakomicie odnajduje się głównie w balladach na płycie nie jest inaczej - patrz "The Dreamer In You". Wracając do Magdaleny Tul, na krążku wykona swój eurowizyjny singiel w anglojęzycznej wersji "First Class Ticket To Heaven". Przypomnijmy, że właśnie z tą wersją piosenki Tul chciała jechać na Eurowizję w Dusseldorfie. Ostatecznie odwiedziono jej od tego pomysłu. Czy słusznie? Sami oceńcie. Na koniec płyty zawieje Ameryką. Marcin Czyżewski, jedno z dzieci "Szansy na sukces" znakomicie wpasowuje się w zagraniczny pop - "Take The Night" - razem z jego tandetnymi tekstami i prostą linią melodyczną. Dodatkowo na krążku zabrzmi także Brian Allan w roli wokalisty swojego zespołu Why Not? w utworze "Tonight". Myślę, że nie trzeba tutaj nic dodawać. Why Not? zagra jeszcze ckliwą balladkę z Alicją Bachledą-Curuś. Pomijając godną pożałowania stylistykę ballady, można ją nawet znieść.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wstyd! (2011-11-20)

Paweł Więcek  Więcej o recenzencie

Nie mogę się nadziwić kto wybrał tych artystów do tej kompilacji... Urbańska i Kazadi to dwie sztuczne na siłę promowane gwiazdeczki które nie mają nic do zaproponowania. Jak można było umieścić je koło utalentowanej Kasi Popowskiej? Julka Bogdańska też śpiewać umie, ale chyba celem tej płyty było zaprezentowanie tego co Polska w muzyce ma najlepszego, a wyszło na to, że pokazaliśmy to czego właściwie nikt nie słucha i nie lubi. Czemu nie ma tu Czesława Mozila, Ani Dąbrowskiej, Stankiewicz, Bartosiewicz i długo by tu wymieniać - to lubią polacy i to się nadaje do pokazania światu. Ta płyta to wstyd!

(2 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji