Polowanie na Hitlera. Historia zamachów na wodza Trzeciej Rzeszy

Zasadzka na diabła (2008-12-21)

Łukasz Najder  Więcej o recenzencie

Hitler. Jedna z najbardziej demonicznych i zbrodniczych postaci w całej historii rodzaju ludzkiego. Fanatyczny antysemita, zwolennik nieustających wojen, okrutny dyktator. Autor psychopatycznych teorii, które, na nieszczęście, udało mu się wcielić w życie. Choć ruch nazistowski w apogeum swego rozwoju liczył się w milionach, to jednak nie można było mieć wątpliwości kto jest najważniejszą personą w państwie i partii. Hitler sam decydował kogo należy zaatakować, gdzie przeprowadzić naloty, jak obchodzić się z ludnością na terenach podbitych przez Wehrmacht. Brał się nawet za kierowanie pojedynczymi bitwami. Ustalał priorytety dla niemieckiego przemysłu. Przesądzał, który projekt nowej broni wejdzie do produkcji. Nagradzał i dymisjonował. Był tyranem w ścisłym znaczeniu tego słowa - okrutny, nieufny, pragnący mieć osobisty wpływ na wszystko i wszystkich. I to właśnie wystawiało go na cel potencjalnego zamachowca. Oponenci Hitlera doskonale bowiem wiedzieli, że to on jest sercem i mózgiem wojennej machiny. Otaczał go co prawda dwór towarzyszy, generałów i klakierów, ale żaden z nich nie był w stanie go zastąpić - Hitler w przeciągu zaledwie kilku lat stał się dla Niemców symbolem i realizującym się na ich oczach mitem, wodzem, dla którego ginęli i w imię którego zabijali. Ani Himmler, ani Goering, ani żaden z feldmarszałków nie mógł zaszczepić w Niemcach takiego fanatyzmu i tak wydajnie kierować Rzeszą. Dlatego też w zabójstwie Hitlera upatrywano szansy na zatrzymanie nazistowskiego koszmaru. Historia zamachów na fuhrera jest długa - i sięga początków jego "kariery". Próbowano go już zgładzić, gdy był "tylko" przywódcą partyjnym. Niektórzy ludzie wyjątkowo wcześnie dostrzegli jakim może być zagrożeniem. Późniejsze ataki były wymierzone w najeźdźcę i okupanta. Próbowali go zgładzić Rosjanie, Brytyjczycy, Polacy i Niemcy. Najbliższy powodzenia był von Stauffenberg, którego bomba zabiła kilka osób z otoczenia Hitlera, jednak fuhrer i tym razem ocalał. Efektem lektury "Polowanie na Hitlera" jest gorzka konstatacja i niedowierzanie, kto lub co musiał dzierżyć nad tym potworem straż, iż ten uszedł z życiem z blisko dwudziestu zamachów. Jaka mroczna i przewrotna opatrzność musical czuwać nad tym, że zapalniki nagle przestawały działać, pociągi się spóźniały, nad lotniskami zalegała mgła, zamachowcom w ostatniej chwili brakował odwagi by nacisnąć spust lub detonator. O tym wszystkim właśnie traktuje książka Rogera Moorhouse'a, młodego angielskiego historyka, pilnego ucznia Normana Daviesa, współautora nie mniej fascynującego "Mikrokosmosu" (o dziejach Wrocławia). "Polowanie na Hitlera" czyta się jednym tchem, niczym misternie skonstruowany kryminał. Autor nie skupia się wyłącznie na sylwetkach karbonariuszy i metodach jakimi próbowano odesłać Hitlera do piekła, stara się również w każdym z rozdziałów oddać wszelkie okoliczności - militarne, społeczne, polityczne - na tle których rozgrywały się te dramatyczne wypadki. I udaje mu się to znakomicie.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji