Pomaluj to na czarno

Dobra psychodeliczna proza (2011-06-29)

Monika Pasek  Więcej o recenzencie

„Pomaluj to na czarno” – fascynująca książka Janet Fitch, autorki „Białego oleandra”. Jedna z najlepszych książek, jakie ostatnio przeczytałam. Książka zebrała doskonałe recenzje w Stanach Zjednoczonych. Josie Tyller to dziewczyna z małego miasteczka, która przyjechała do Los Angeles, aby zmienić swoje życie, żyć inaczej niż jej rodzina. Dziewczyna zarabia, pozując do aktów studentom uczelni artystycznej. Tam poznaje Michaela Faradaya, młodego malarza, który rzucił studia na Harvardzie, by robić wreszcie coś w zgodzie ze sobą, a nie zgodnie z wolą swojej despotycznej matki – słynnej pianistki Meredih Loewy. Para postanawia ze sobą zamieszkać, jednak ich szczęście przerywa samobójcza śmierć Michaela. Rozpoczyna się rywalizacja między dwoma kobietami o to, która z nich jest winna śmierci chłopaka i która z nich tak naprawdę go znała. Książka pokazuje wielką rozpacz kobiety opuszczonej przez ukochanego, poczucie bezsensu istnienia chłopaka, który postanawia się zastrzelić oraz matkę, która nie potrafi zrozumieć, że jej syn jest dorosłym mężczyzną i powinna pozwolić mu decydować o własnym życiu. A wszystko to w klimacie przełomu lat 70. i 80. w Stanach Zjednoczonych, z jednej strony w świecie bogatej i wykształconej pianistki Meredith Loewy, z drugiej w środowisku brudnych punków palących trawę i ubierających się w lumpeksach. Janet Fitch przedstawiła kawał dobrej prozy psychologiczno-obyczajowej. Książka budzi w czytelniku niezwykłe emocje, sprawia, że czytający zaczyna zastanawiać się nad sensem swojego życia i bez wątpienia niezwykle uwrażliwia. Naprawdę warto przeczytać!!!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

... (2010-04-05)

Mika16  Więcej o recenzencie

Ta książka zmieniła moje życie.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Psychika a życie (2009-05-09)

Agnieszka Kusiak Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Ksiązka, do której podchodziłam dwukrotnie i dopiero za kolejnym, trzecim razem wczytałam sie w nią całkowicie. A wynikło to z pewnych faktów - po pierwsze, książka jest smutna i psychicznie ciężka, co nie wciągnie czytelnika szukającego lekkiej lektury i zabawnych zwrotów akcji. Po drugie, powieść wymaga skupienia i "wczytania się". A po trzecie, wymaga odpowiedniego nastawienia. Nie połyka się jej w jeden długi wieczór. Nie. Jest to "wyselekcjonowana" powieść o wysokich wartościach. Posiada ukryte walory cenne dla koneserów czytelnictwa, które poznać można tylko i wyłącznie po przebrnięciu do jej ostatniej strony. Główna bohaterka, w wieku 23 lat uświadamia sobie, że życie traci jakąkolwiek wartośc i sens. Że nie ma Boga, bo gdyby był, nie odebrałby jej ukochanego. Swoją drogą, gdyby nie jego śmierć, nie poznałaby tych osób, które nagle stanęły na jej drodze. I mimo bólu, sięgnięcia dna i całkowitego zdołowania, Meredith uświadamia jej dlaczego musi żyć. A żyć musi, mimo tego, że czarne smutki przeplatają się w nim z jasnymi nadziejami, i że po słonych łzach nawet husteczki wyschną.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dobra, ale... (2009-04-19)

Natalia T  Więcej o recenzencie

"Pomaluj to na czarno" to długo oczekiwana druga powieść autorki słynnego "Białego Oleandra. Jest to bez wątpienia książka dobra, napisanana świetnym stylem, dojrzała i przekonująca , jednak nie dorównuje niestety swojej poprzedniczce. Głowna bohaterka to kobieta niezwykle samotna, poraniona, która nie wie co zrobić ze swoim życiem. Janet Fitch potrafi tworzyć wiarygodne, dobrze nakreślone postacie co bez wątpienia jest wielką zaletą tej książki. Nie ma tu jakiś niesamowitych zwrotów akcji, autorka stara się dotrzeć do wnętrza swoich bohaterów co również bardzo mi się podoba. Myślę,że ta książka na długo utkwi mi w pamięci, jednak raczej nie będę już chciała do niej wrócić, tak jak w przypadku "Białego Oleandra".

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji