Inni klienci oglądali również...
Pełny opis produktu: Powojnie. Historia Europy od roku 1945
Średnia ocena z 2 recenzji
(Dodaj własną)
- Autor:
-
Tony Judt
- Wydawnictwo:
-
Rebis
, Listopad 2008
- ISBN:
- 978-83-7301-842-6
- Liczba stron:
- 1032
- Tłumaczenie:
-
Robert Bartołd
- Sprawdź inne tytuły:
-
Tony Judt
W 1945 roku Europa była zdruzgotana. Znaczną jej część spustoszyły wojna, masowe rzezie i bombardowania. Panował chaos. Wschodnia część kontynentu dostała się pod panowanie Związku Radzieckiego - jeden despotyzm zastąpił drugi. Dzisiaj ZSRR już nie ma, a demokratyczna Unia Europejska sięga granic Rosji.
Powojnie przedstawia wspaniałe i skomplikowane dzieje, na które wciąż pada cień wojny. Opowiada o podnoszeniu się kontynentu z gruzów, o upadku radzieckiego komunizmu, powstaniu Wspólnot Europejskich i UE, o końcu imperiów kolonialnych oraz niełatwym i zmieniającym się stosunku do związanych z Europą supermocarstw: Rosji i Ameryki.
Tony Judt docieka przyczyn rozkwitu niemieckiego i upadku brytyjskiego przemysłu motoryzacyjnego, łączy paryskie wydarzenia 1968 roku z tym, co się wtedy działo w Pradze, w Warszawie i we Włoszech, porównuje dyktaturę Salazara w Portugalii, Hiszpanię Franco i Rumunię Ceauşescu. Jasno i zwięźle opowiada o nowych zjawiskach ogarniających całą Europę, a zarazem o różnicach doświadczeń jej wschodniej i zachodniej części.
Autor zapoznaje czytelnika z grecką wojną domową, skandynawską demokracją socjalną, napięciami w wielojęzycznej Belgii, walkami w Irlandii Północnej i kraju Basków. Snuje jednak nie tylko historię narodów, ale i ludzi, Churchilla i Mitteranda, generałów Franco i Jaruzelskiego, Silvia Berlusconiego i Józefa Stalina.
Powojnie mówi też o historii kultury i społeczeństw: o francuskim i czeskim kinie, o powstaniu lodówki i upadku autorytetu intelektualisty, o imigracji i gastarbeiterach, egzystencjalizmie i punk rocku, Montym Pythonie i architekturze brutalistycznej.
- Powojnie. Historia Europy od roku 1945
- Autor:
-
Tony Judt
piękna
(2011-02-28)
Bartłomiej
Sitz
Więcej o recenzencie
Zmarły niedawno Tony Judt przeanalizował dzieję Europy (zaznaczam Europy) jako całości a nie jak to w wiekszosci tego typu opracowań ma miejsce tylko jej częsci zachodniej.Już sam ten fakt czyni z tej pozycji inną niż wszystkie.Począwszy od końca II wojny światowej,przedsatwia zagmatwane dzieje "matki wszystkich kontynentów" jej zawiłe losy polityczne,histpryczne,ekonomiczne,społeczne-nie ma chyba dziedziny której Judt by nie opisał i nie przeanalizował.Mamy tu więc opisane kulisy gier politycznych na najwyzszym szczeblu mamy również opisane społeczeństwo europejskie które powoli budzi się z marazmu jaki dotknał europejskie narody tuż powojnie.Opisana jest historia każdego kraju ale w sposób nieoderwany od losów pozostałych albowiem Judt roztacza wizje istnienia "wielkiej europejskiej rodziny" w której każdy na każdego ma wpływ.Trudno się z nium nie zgodzić tym bardziej że od początku XXw coraz bardziej widoczny jest wpłwy globalizacji a w "powojniu" ma to swoje mikro przełożenie na "europeizacje".Książka godna polecenia ale czyta się dość trudno i osoba która nie ma zacięcia historycznego a nawet pwoiedziałbym politologicznego może mieć trudności z dotrwaniem do ostatniej strony tego dzieła.
(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji
Po prostu rarytas
(2009-12-12)
FabrykaRecenzji
Więcej o recenzencie
Autor, szeroko znany z niezwykle rzetelnych prac m.in. analiz dziejów europejskiej lewicy, tym razem odszedł nieco od swych tradycyjnych rozważań, a ściślej - uczynił je istotnym elementem obszernej analizy dziejów Europy od końca drugiej wojny, po rok 2005. Ze świecą szukać w księgarniach dzieł równie erudycyjnych i podobnie w pełni wyczerpujących temat. „Powojnie” to pasjonująca lektura i dla pasjonata historii najnowszej, i dla laika, choćby ze względu na swadę, z jaką Brytyjczyk realizuje temat. Zwykle, pisząc o Europie, autorzy zajmują się jedną z jej „połówek” szczegółowo, doklejając na koniec „przyczynek do szkicu wstępu do analizy” dziejów reszty kontynentu. Judt zrywa z tą bezpłodną intelektualnie manierą. Zajmując się całą Europą, kapitalnie przedstawia lata tuż powojenne, procesy wówczas zachodzące prezentując w całym ich skomplikowaniu. Wiele przy tym sprawia niespodzianek przyzwyczajonym do niezgodnej z prawdą wizji Europy pierwszego dwudziestolecia po roku 1945. Państwa podległe ZSRR zwykło się bowiem postrzegać się jako zrujnowane, zaś te na zachód od Łaby nietknięte prawie, błyskawicznie odbudowujące dobrobyt. Judt natomiast udowadnia, iż po drugiej stronie Żelaznej Kurtyny różnice występowały istotnie w skali tzw. zniszczeń bezpośrednich, lecz rozprzężenie powojenne, lecz trudności w przestawianiu gospodarek na tory pokojowe i tak przysparzały ogromnych problemów. W co trudno uwierzyć - poziom życia w Italii był niższy niż w Czechosłowacji (1945/8), a portfele Brytyjczyków w niczym nie przypominały tych z końca XX stulecia, autor przypomina też o konnej uprawie roli we Francji lat sześćdziesiątych, o lodówkach pojawiających się tamże na większą skalę dopiero w roku 1963 (podobnie jak w Polsce). Opisując natomiast życie codzienne w Wielkiej Brytanii lat pięćdziesiątych, wielokrotnie autor wspomina tak Orwella jak Dickensa. Nie oszczędza przy tym brytyjskiej klasy rządzącej w niczym, a nie jest wcale łagodniejszy wobec tuzów francuskiej sceny politycznej niemieckiej, o polskiej nie zapominając. Pada też ze strony T. Judta wiele słusznie gorzkich słów, na stronicach poświęconych węgierskiemu powstaniu 1956 roku, czy kresowi jakże hołubionego przez Zachód Ceausescu. Pisząc o ekonomice, autor tak przedstawił Plan Marshalla, że czyta się te fragmenty niczym pasjonującą beletrystykę o wartkiej akcji. T. Judt w jednakowo kompetentny i rzetelny sposób dzieli się swoimi spostrzeżeniami na temat niuansów ekonomii, meandrów idei trawiących intelektualistów, „rewolucji” Monty Pythona, Jedwabnego, rozpadu imperiów kolonialnych, procesu Slansky’ego, titoizmu, Sołżenicyna i ohydy życia w blokowiskach. Co szczególnie ważne - przechodzenie od szczegółu (często - szczególiku) do ogółu, niezwykła różnorodność tematyki, nie mają tu nic wspólnego z chaosem analitycznym. Wręcz przeciwnie - każdy rozdział „zazębia się” z poprzedzającym go i następującym po nim. Nie żaden chaos, a arcybogata mozaika. I to kunsztowna.
(12 z 12 uznało tę recenzję za pomocną.)
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji