Powrót nauczyciela tańca

Posuń się, Kurt (2012-02-10)

Arkadiusz Szwabowski Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Nie jest dobrze szastać pięcioma gwiazdkami. Najwyższe wyróżnienie powinno honorować książki wybitne. Cóż, "Nauczyciel tańca" taki właśnie jest. Mimo że autor buduje fabułę na ogranym szablonie policjanta z problemami. Urzeka dopracowanie tej historii. Tu każda, nawet trzecioplanowa postać, jest jakaś, ze swoimi dziwactwami i charakterystycznym rysem. Główny bohater bywa gburowaty niczym Kurt Wallander, zimny emocjonalnie jak tamten i równie dociekliwy zawodowo. Z książki na książkę Mankell brnie w zaangażowaną publicystykę, ale dzięki temu jego kryminały są więcej niż tylko jałową rozrywką. Tym razem padło na hitlerowską przeszłość Szwedów. Cukrzycę inspektora z Ystad wymieniamy na raka gliny z Boras. Monę / Bajbę na Helenę i tak dalej. Cholernie dobrze się to czyta.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nie byłam w stanie jej dokończyć (2012-02-02)

Marta Rogala  Więcej o recenzencie

Utknęłam gdzieś na trzech czwartych i nie byłam w stanie dokończyć. Najbardziej rażą w oczy powtórzenia autora, który wydaje się traktować czytelników jak idiotów, którzy nie zapamiętają, że ktoś się nad czymś zastanawiał, albo coś widział. Na dwóch stronach książki może coś powtórzyć aż trzy razy w prawie identyczny sposób. Drugą rzeczą spowalniającą moje czytanie były przemyślenia bohatera na temat jego choroby, wyrwane z kontekstu, niepasujące do tekstu. A po trzecie, ta książka trochę za bardzo przypomina mi "Chińczyka" autorstwa tego samego pana.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

nic specjalnego (2012-01-30)

mmena  Więcej o recenzencie

Takie sobie czytadełko na jeden wieczór. Nie porywa, nie wciąga, ot, przeczytać, zaraz potem zapomnieć i nigdy więcej nie wracać. Akcja oparta na typowym schemacie – miejscowa policja nieradząca sobie ze sprawą i przyjezdny funkcjonariusz rozwiązujący zagadkę. Jak każe tradycja, policjant chwilowo nie jest policjantem, jest za to, ponownie, zgodnie z tradycją, zamknięty w sobie i szorstki w stosunku do kobiety, którą podobno kocha. Książka opiera się na przypadku i na… załatwianiu się. Nie spotkałam drugiej, w której tak często informowano by o tej czynności fizjologicznej. Więcej jest tam tylko przypadkowych odkryć. Przypadkiem bohater odkrywa dowody przegapione przez innych, przypadkiem okazuje się mieć powiązania z głównymi postaciami powieści, przypadkiem trafia w miejsca związane ze sprawą i przypadkiem, po kilka razy, udaje się tam gdzie nie planował się udać. Powrót do domu przypomina wyprawę sójki za morze. Policjant informuje o swoim wyjeździe i zostaje. Robi drugie podejście i po raz kolejny stwierdza, że wyjeżdża i ponownie zostaje. Zabawa powtarza się kilka razy. Podsumowując, całość sprawia wrażenie nieprzemyślanej pisaniny. Zupełnie jakby autor miał pomysł na kryminał, ale nie potrafił go przekazać w sposób interesujący.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

porażka (2011-10-16)

Małgorzata Mojkowska  Więcej o recenzencie

Czytałam wszystkie książki Mankella, ale tak beznadziejnej i nudnej to jeszcze nie. Szkoda nie tylko pieniędzy, ale przede wszystkim czasu. Porażka! mmalga

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

I bez Wallandera jest świetnie (2011-08-01)

paprotka  Więcej o recenzencie

Choć to nie było dla mnie oczywiste, Mankell i bez komisarza Wallandera jest świetny. Choć wolę, jak jego bohaterowie są starsi.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Pierwsza klasa (2011-06-14)

Nixon Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Bardzo dobry kryminał. Widać, że Mankell osiągnął wyżyny swojego kunsztu pisarskiego. Jak dla mnie najlepsza jego książka.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Kompletna porażka (2011-06-08)

Krzysztof Winiarek  Więcej o recenzencie

Poraz pierwszy sięgnąłem po Mankella zachęcony wcześniejszymi komentarzami. Kompletne rozczarowanie. Kolejny szwedzki kryminał w którym Skandynawowie rozliczają sie z wojenną przeszłoscią, a autor czyni to w nużący czytelnika sposób. Fabuła wprost nieprawdopodobna, ciągnąca sie jak "flaki z olejem", sposób działania szwedzkiej policji żenujący a wszystko doprawione polityczną poprawnością podaną w nachalnym stylu

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Mankell trzyma poziom (2011-06-06)

dzikiczarnypies Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

mankell trzyma poziom ! Nie jest to niestety powieść z udzialem komisarza Wallendera, ale nieszkodzi - jest super !

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Trzyma w napięciu jak zwykle u Mankella... (2011-05-31)

Izabella Urbańska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Gdyby komuś przyszło do głowy wiedzę na temat Szwecji czerpać wyłącznie z książek. H. Mankella, pewnie nigdy by tam nie pojechał i krajem tym straszył niegrzeczne dzieci. Począwszy od niezbyt atrakcyjnych warunków atmosferycznych, przez rozległe, depresyjnie puste przestrzenie lub pełne różnych patologii miasta i osady, aż po nie najlepsze jedzenie, niezbyt atrakcyjne kobiety i niedbających o siebie mężczyzn, także policjantów. Tym razem pisarz zwraca uwagę na niepokojące zjawisko fascynacji niektórych Szwedów ideologią faszystowską, która nie tylko nie umarła wraz upadkiem III Rzeszy, ale zdobywa ciągle nowych gorliwych wyznawców również wśród ludzi młodych. Jednak jeszcze bardziej wstrząsającym dla bohatera tej powieści – policjanta Stefana Lindmana – odkryciem jest fakt, że podczas II wojny światowej Szwecja, choć była krajem neutralnym, to w rzeczywistości sprzyjała Niemcom, co miedzy innymi objawiało się tym, że wielu szwedzkich obywateli zaciągało się na ochotnika w szeregi armii Hitlera. To, że emerytowany policjant Herbert Molin został brutalnie zamordowany, nie dziwiło śledczych tak bardzo jak fakt, że jego oprawca zatańczył ze zmasakrowanym zwłokami kilka kroków tanga, o czym świadczyły krwawe ślady na podłodze w jego domu. Wprawdzie tą zagadkową sprawą zajmuje się miejscowa policja, jednak dużą rolę w śledztwie odegra właśnie Stefan Lindman, dawny kolega i podwładny zamordowanego. Chory na raka policjant, chcąc zagłuszyć paraliżujący go strach przed śmiercią w wieku 37 lat, bierze kilkanaście dni zwolnienia lekarskiego, ale zamiast odpoczywać, angażuje się w sprawę, mimo wyraźnej niechęci miejscowego dowódcy. Główny bohater powieści to typowy dla prozy Mankella człowiek z problemami, nierzucający się w oczy funkcjonariusz, którego z pewnością nikt nie nazwałby wybitną osobowością. Niezbyt atrakcyjny zewnętrznie, raczej małomówny i skryty, nie budzi nawet wielkiej sympatii u czytelnika, chwilami wręcz drażni jego użalanie się nad sobą i brak zdecydowania. Jednak to dzięki niemu policja pozna prawdzie imię i nazwisko mordercy Molina (o co mam do niego pretensję – mógł to zachować dla siebie!). Jak zwykle u Mankella i tym razem świetnie poprowadzona intryga przykuwa uwagę aż do końca i nic nie szkodzi, że chwilami pisarz uprawia coś na kształt publicystyki interwencyjnej. Nie pierwszy raz i pewnie nie ostatni bierze na siebie rolę sumienia Szwecji.

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Super (2011-05-04)

ludwika grunwald  Więcej o recenzencie

Miałam okazję przeczytać. Jak widać - istnieje życie po Wallanderze. Szwedzki klasyk kryminału składa kolejną powieść z elementów doskonale już znanych czytelnikom: są w niej policjanci zmagający się nie tylko z zagadkami zbrodni, ale również z życiowymi problemami, jest mroczny obraz prowincjonalnej Szwecji i wyraziście zaznaczone tło społeczno-polityczne. Mankell ma dar, który sprawia, że pisząc tak samo o tym samym, nie nudzi – wręcz przeciwnie. Akcja powieści rozwija się dwutorowo. W odludnej części Szwecji zostaje zamordowany emerytowany policjant Herbert Molin; ktoś zachłostał go na śmierć, a potem zostawił krwawe znaki układające się w schemat kroków tanga. Sprawę próbuje rozwikłać jego były kolega Stefan Lindman, choć właściwie nie powinien tego robić. Jest na zwolnieniu, właśnie dowiedział się, że ma raka. Angażując się w śledztwo w sprawie Molina, próbuje zapomnieć o chorobie. Mankell po raz kolejny udowadnia, że powieści kryminalne nie są tylko i wyłącznie „literaturą wagonową”. Rozsnuwając kryminalną historię, jednocześnie opowiada o problemach, które dotyczą nas wszystkich. Choroby, kłopoty z poukładaniem sobie życia, ideo-logiczne zwichrowanie... A wszystko to podane w taki sposób, że trudno się od tej powieści oderwać.

(13 z 13 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji