Prawa i powinności

Świetna zabawa przy czytaniu. (2009-06-06)

Paweł Wrzosek  Więcej o recenzencie

Oto kolejny raz mamy drużynę bohaterów, którzy muszą uratować świat w obliczu straszliwej zagłady. Grupa herosów wybrana spośród najlepszych, paladyn, wojowniczka, elfy, cream de cream bojowników o wolność i sprawiedliwość. Do tego nekromanta dołączony do grupy trochę na siłę, trochę z konieczności. Nekromanta, który nawiasem mówiąc jest głównym bohaterem i przez połowę opowieści narratorem usiłuje dobrze grać swoją rolę, być wrednym, paskudnym typem ale jakoś nie bardzo mu to wychodzi. Reszta drużyny chce go mieć gdzieś i raz po raz okazuje mu swoją niechęć. Sytuację komplikuje fakt, że paskudny nekromanta ciągle ratuje ich z kolejnych opresji, troszczy się i praktycznie niańczy ich w trakcie tej podróży. Tak, ta książka to parodia fantasy, zlewka ze wszystkich archetypicznych opowieści o drużynie, która ma do wypełnienia MISJĘ. Ostatnio pojawia się coraz więcej takich parodii, kto wie może ktoś z tych autorów ma szansę stać się nowym Pratchettem? Piankowa ma takie szanse, książka jest świetnie napisana, mimo banalnej fabuły i ogólnej lekkości czyta się przyjemnie, wciąga i zapewnia mnóstwo dobrej zabawy.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna! (2009-03-11)

Paulaa  Więcej o recenzencie

Książka jest po prostu wspaniała, czyta się ja jednym tchem, pełna humoru, polecam każdemu!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bardzo przyjemne (2009-02-14)

Dorota Imiela  Więcej o recenzencie

Książkę dobrze się czyta, akcja jest w miarę wartka, bohaterowie dość dobrze nakreśleni - przynajmniej większość i interesujący, mimo, że niektórzy zarzucają sztampowość, nie do końca zgodziłabym się z tą opinią. A teraz czas na łyżkę dziegciu w beczce miodu. W fabule są dziury i sprzeczności. Mimo, iż książkę czyta się jednym tchem, po jej skończeniu czytelnik zauważa, że pewne detale do siebie nie pasują a zakończenie głównej intrygi rozczarowuje. Wygląda tak jakby autorka planowała kolejne wydarzenia, ale nagle coś sprawiło że musiała zakończyć. W efekcie powieść nie sprawia wrażenia całość, bardziej przypomina dopracowane w szczegółach opowiadania, które próbowano ze sobą połączyć bez sukcesu. Mnie w całej historii najbardziej ujęła wredność wobec głównych bohaterów i humor autorki.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dawka klasycznego humoru fantasy (2009-02-02)

Dariusz Sepełowski  Więcej o recenzencie

"Prawa i Powinności" Kariny Pjankowej to lekka i przyjemna książka fantasy napisana w czysto humorystycznym tonie. Całość zaserwowana jest czytelnikowi w lekko strawnej formie, nawiązując do znanych, wręcz klasyczne archetypów pojawiających się w innych utworach gatunku. Mamy więc potężnego, zgryźliwego czarodzieja, szlachetnego rycerza, przedstawicieli innych ras, jak elfy, krasnoludy, czy orki, a każdy z nich przedstawiony w sztampowej formie, co jednak nie przeszkadza, a wręcz przeciwnie - pozwala skupić się na rozkoszowaniu się poszczególnymi dawanego humoru. Równocześnie autorka pozwoliła sobie odnieść się w swojej powieści do innych książek i przedstawić pewne wydarzenia ewidentnie parodiując te znane dzieła, co jest dużym plusem, albowiem pozwala czytelnikowi znów cieszyć się tym znanym mu doskonale humorem, a nie wymusza od niego zgłębiania problematyki jakiś trudno definiowalnych treści. Jednakże takie powielanie schematów i bazowanie na wzorcach ma swoją poważną wadę - w pewnym momencie czytelnik zaczyna dochodzić do wniosku, że to wszystko już jednak było. Brakuje tej nieodzownej każdej oddzielnej książce porcji świeżości. Całość niby ciekawa, lekka, ale jednak w pewnym momencie przypomina się hasło z okładki "gdybyż to jeszcze nie było takie nudne". Bowiem książka musi mieć w sobie coś nowego, odkrywczego, nawet jeśli ma stanowić jedynie formę humoreski, to jednak czytelnik, znający literaturę fantasy, po prostu zaczyna się nudzić. Ogólnie miło jest móc znów pośmiać się ze znanych w fantastyce klasyków, ale niestety w książce jest ich trochę zbyt dużo, co psuje jej odbiór jako całości. Inna charakterystyczna cecha tej książki to to, że jest ona napisana prostym, codziennym językiem, co znów ułatwia jej zrozumienie i sklasyfikowanie jej, jako książki, którą czyta się tylko i wyłącznie dla doznania chwili wytchnienia od problematyki cięższego rodzaju. Niewymagane jest ślęczenie i dochodzenia do tego, co się właściwie w tej powieści dzieje. Na minus jednak wypada trochę zbyt infantylny język, który podany w zbyt dużej ilości, staje się po pewnym czasie nie do zniesienia i wręcz przeszkadza, a nie ułatwia w lekturze. Inny minus to pojawiające się od czasu do czasu błędy stylistyczne, które potrafią naprawdę zirytować. Uogólniając i szybko podsumowując - "Prawa i Powinności" można przeczytać. Niekoniecznie trzeba, ale można, szczególnie, jeśli chce się odsunąć od książek poważniejszych, a szuka łatwego humoru, bo mimo kopiowania wzorców, są w tej książce fragmenty, które potrafią doprowadzić do wybuchu u czytelnika salw śmiechu, a o to właściwie w niej chodzi.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji