Przewrotka

"Przewrotka" to zbiór dziewięciu opowiadań o absurdach współczesności, przetartych przez sito ironii i groteski tak, że nawet najwrażliwszy czytelnik może sobie na nie pozwolić, bez obawy o niestrawność. (2012-01-24)

Aleksandra F  Więcej o recenzencie

Przewrotka”, najnowszy zbiór opowiadań Jacka Wangina potwierdza niezwykły zmysł obserwacji autora i zdrowy dystans do życia, który ujawnił już w poprzednich książkach. Mamy tu zarówno wachlarz ludzkich słabości i ograniczeń, wynikających z ulegania stereotypom, nieumiejętności racjonalnego myślenia i niepohamowanej potrzebie pełniejszego odczuwania życia, jak i kalejdoskop niespodzianek losu, zwykle nieprzychylnych bohaterom. Autor żongluje nimi tak zwiewnie i zabawnie, że chociaż dotykają drażliwych, a w każdym przypadku delikatnych sfer życia, nie wywołują poczucia przygnębienia. Może jedynie lekki posmak goryczy. Bogate i barwne dialogi bohaterów ukazują absurdy współczesności w pełnej krasie, a ironiczne i niezwykle trafne puenty opowiadań dopełniają dzieła. Już pierwsza narracja wprowadza nas w osobliwy klimat całej antologii. Historia emerytowanego profesora filozofii, próbującego odnaleźć się w obecnych realiach w dość niekonwencjonalnym, jak na byłego humanistę zajęciu, jest tyleż dramatyczna, co komiczna. Odkrywa jednak bolesną prawdę o upadającym prestiżu inteligencji w kraju, w którym liczy się skóra, fura i komóra. Pytanie bohatera: „To jak, kupi pan działkę od starego docenta?” mówi samo za siebie, bo oczywiście nie o działce rekreacyjnej tu mowa. Kolejne opowiadanie, „Lena”, ukazujące z niezwykłym wdziękiem i lekkością relację kobiety i mężczyzny, odsłania zabawne dla czytelnika, ale dramatyczne dla bohaterów, skutki niewłaściwie pojmowanej pobożności i problemów komunikacji. Zakończenie następnego opowiadania „ Śmieszna Góra”, w którym daje o sobie znać niedorzeczność polskich realiów i zagubione w nich pokrętne ścieżki ludzkiej logiki, niejednego czytelnika zaskoczy Bohater popada tu w swoistą paranoję, a życzliwe mu osoby bezrefleksyjnie mu w tym absurdzie wtórują. Na łamach kolejnych tekstów autor tropi inne ludzkie słabości i ułomności z taką samą, jeśli nie narastającą nawet, żarliwością, przenikliwością i humorem. Tytułowa „Przewrotka” wprowadza nas w niuanse nowoczesnej i wszechogarniającej technologii, jaką jest komunikacja wirtualna. Autor dotyka problemu, w jego zdaje się, najczulszym punkcie – intymnych relacji międzyludzkich. Nie brakuje tu zabawnych w swoich, nawet karykaturalnych rozmiarów słabości postaci, jaką jest choćby spotkany przez głównego bohatera kolega Marek, amator babek z netu. Czytelniczki z zacięciem feministycznym powinny poczuć się dopieszczone, bo samcze ego zostało w tym opowiadaniu lekko sponiewierane. Rola i pozycja mężczyzny została również zachwiana w ostatnim opowiadaniu „Melon dramat”. Jest ono przesycone pełnym ironii humorem, dynamiczne w narracji i zaskakujące, dlatego, drodzy czytelnicy, polecam przeczytanie tego zbioru do końca. W przypadku Jacka Wangina na pewno mamy do czynienia z prozą dojrzałą zarówno w warstwie warsztatu literackiego, jak i życiowych doświadczeń. Jest to zbiór głęboko przemyślany, pozbawiony przypadkowości, charakterystyczny i jednolity w swoim przesłaniu i wymowie, pomimo szerokiej gamy postaci i różnorodności tematów. Tematów niezwykle głębokich i poważnych, w tej książce jednak tak przetartych przez sito ironii i groteski, że nawet najwrażliwszy czytelnik może sobie na nie pozwolić, bez obawy o niestrawność.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji