Puk puk

Wielka płyta (2011-03-23)

Carlos696  Więcej o recenzencie

Skrajność emocji targających słuchaczem podczas poznawania tej płyty jest olbrzymia: od niesamowitej czułości "Jeszcze jeden o tym" po autentyczną grozę i schzofreniczność "Pani Pasztetowej". Dzieło nowoczesne, odważne, seksowne, czułe, ale też wrogie, chore, przerażające. Może się narażę, ale nie wiem czy kiedykolwiek później Nosowska napisała równie dobre teksty. Odwaga z nich bijąca, ich szczerość i spontaniczność, przy jednoczesnym unikaniu banału i mielizn typowych dla popowych piosenek, budzą do dziś zachwyt. To się chyba Sztuka nazywa.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jeśli wiesz czego chcę posłuchać (2008-10-03)

uśpiony lud  Więcej o recenzencie

Okres, w którym powstawały teksty na pierwszy solowy krążek Kasi Nosowskiej z pewnością pogodny nie był. I w tę "niepogodę" właśnie chcę się wsłuchać najbardziej, sięgając po tę płytę. Muzyka na "Puk puk" może nie tak wartościowa jak na ostatnim albumie Nosowskiej, ale stara się dotrzymać rytmu wyśpiewywanym wewnętrznym stanom kobiety po przejściach. Jeśli prześledzić wszystkie płyty Nosowskiej, włączając w tę listę studyjne płyty jej macierzystej formacji, to od "Puk puk" zdecydowanie najbardziej bije depresyjną ciemnością. Okładka płyty świetnie wpisuje się w 2 kawałek na płycie traktujący o niedojrzałości emocjonalnej i wynikającej z niej obcości w świecie. To za mało powiedzieć, że wyśpiewywany świat jest pozbawiony nadziei, która okazuje się "głupią matką". To coś więcej boli w życiu, gdy dźwigamy w sobie krzyż neurotycznej osobowości, dodatkowo obciążeni samotnością - ("...jestem z tych co sami ze sobą rozmawiają"). Bo depresja przybiera różne kształty. Może być to "zajadana depresja" tak jak w "pani pasztetowej", ale i taka która popycha do ostatecznych ruchów, tak jak (w najbardziej poruszającej piosence) - "o papierkach". Jednak i w najgłębszym zobojętnieniu pojawia się ludzka empatia - "mam na myśli". Z tej płyty subiektywnie najwyżej ocenię: "Gordona" i "Na ucho". Choć cały klimat płyty najlepiej oddają dwa tytułowe słowa. Wielki niepokój, gdy nocą ktoś puka do drzwi domu samotnego człowieka, i nie musi być to samotność rozumiana dosłownie. Może o samotność przeżywanych lęków i nadwrażliwości tu chodzi? Płyta z pewnością dla osób o temperamencie melancholicznym, którzy chcą się przejrzeć w szarym zwierciadle przeżyć Nosowskiej.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nutka dekadencji (2008-03-20)

ejem Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Kasia Nosowska jest dla mnie kimś niezwykłym. Nie potrafię w kilku zdaniach opisać jej fenomenu i wpływu jej muzyki na moje postrzeganie świata... Każda z jej czterech solowych płyt zasługuje na uznanie i rekomendację, jednak to właśnie "Puk Puk" jest moją ulubioną. Z prostego powodu - niebanalne teksty tworzą coś w rodzaju niedokończonych historii, każda zaśpiewana charakterystycznym wokalem piosenka opowiada o przyziemnych, bliskich nam na co dzień sprawach, oddanych w pięknych słowach - czasem frustrujących i niepokojących, czasem dodających otuchy. Ma się wręcz nieodparte wrażenie, iż ich autorka czyta nam w myślach. W warstwie muzycznej przeważa elektronika, połączona z mocniejszym brzmieniem. Gorąco polecam zapoznanie się z pierwszym solowym "dzieckiem" Kasi Nosowskiej - nie pozostawi was obojętnymi...

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Fajna płytka (2008-03-12)

Irvine  Więcej o recenzencie

Moim zdaniem jest to superpłyta, taka trochę melancholijna, ale podoba mi się! Szczególnie "O tobie?" i "Jeszcze Jeden O Tym"... Ogólnie - warta posłuchania.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Niebywała

Paweł Romanowski

Płyta niezwykła- chyba najlepsza ze wszystkich płyt Kaśki, choć wszystkie są super. Szczere aż do bólu teksty, które napisała bogini Kasiunia. Każdy znajdzie sobie na tym krążku coś dla siebie i coś o sobie. Coś, co na pewno pomoże mu znaleźć się naszym rozpierniczonym światku albo ocenić samemu przed sobą swoje Ja.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji