Radio Yokohama

niepozornie dobra książka (2009-06-28)

marta zielińska  Więcej o recenzencie

hm. sięgnęłam po nią pod wpływem wywiadu z autorem. Nie spodziewałam sie po niej zbyt wielu rzeczy, ale się zawiodłam. :) pozytywnie. Świetnie się czyta, poznaje bohaterów i świat, w którym wylądowali. Opowieści o kulturze wschodniej bez bajek o kwitnących wiśniach - realnie i z "polskim" dystansem. świetna

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Czas pełen zabawy i humoru... (2009-04-11)

Anna Stromidło  Więcej o recenzencie

O dziwo akurat tę książkę czytałam najdłużej z braku czasu. A okazało się, że jak rozpoczęłam swój maraton czytania to po zakończeniu mogę stwierdzić, że bardzo miło spędziłam czas i cały czas śmieszy mnie określenie "śpiewają jak śmierć na kacu". po przeczytaniu książki stało się to moim ulubionym określeniem. Bałam się, że będzie mi się dziwnie czytać coś z dwóch różnych perspektyw, ale okazuję się to fajnym odwróceniem akcji i w ogóle ciekawym podejściem. Nic dodać nic ująć. Jakby śmierć umiała grać zapewne by w kółko na kacu chodziła:)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Humor godny Zielonej Gęsi (2008-12-16)

Marek Barski  Więcej o recenzencie

Wiele napisano o prozie Bruczkowskiego, teraz w duecie z panią Borek, ale dla mnie Radio Yokohama to powrót do literatury polskiej prawdziwego, abstrakcyjnego humoru z czasów Boy'a, Tuwima, Słonimskiego i im współczesnych. Obok wczesnej Chmielewskiej Bruczkowski jest prawdziwym mistrzem lekkiego pióra. Jeśli ktoś go zna osobiście, proszę się za mną wstawić i poprosić, żeby pisał więcej i szybciej. Może być z panią Borek, dobrze im to razem wychodzi. Jest tu humor językowy, sytuacyjny, abstrakcyjny... i taki, kiedy spadamy z kanapy i wijemy się na podłodze. Polecam gorąco. Czyta się jednym tchem, śmiejąc się często, a czasem... zamyślając.

(3 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Książka na dwóch poziomach (2008-12-03)

Małgosia Walczak  Więcej o recenzencie

"Radio Yokohama" to jakby dwie książki w jednej. Nie tylko dlatego, że jest "powieścią na dwa głosy", męski i żeński. Ma również dwa wyraźne poziomy. Otóż najpierw wciąga i rozbawia. Wybuchałam śmiechem przy opisach japońskiego zespołu rockowego i przy każdym pojawieniu się szalonego pana woźnego! Ale po skończeniu lektury chce się przeczytać jeszcze raz i zatrzymać na różnych perełkach, które są tam rozsiane. Kulturowych, psychologicznych, językowych... To jest książka do przeczytania pierwszy raz na szybko, a potem drugi, a może i trzeci, tym razem powoli smakując jej kolory. Brawo, panie Marcinie! Brawo, pani Moniko!

(4 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Cudownie zakręcona książka (2008-12-01)

Czesław Grojnicki  Więcej o recenzencie

Nie myślałem, że coś przebije "Bezsenność w Tokio", ale ta książka jest jeszcze lepsza! Genialne, abstrakcyjne poczucie humoru, jak z Monty Phythona, którego autor nawet cytuje na początku. Niesamowita wyobraźnia i plastyczność scen, byłem tam po prostu razem z bohaterami. Jest też poważny podtekst, jak we wszystkich dobrych książkach. Trochę fantazji, dramatu i psychologii. Polecam gorąco. Tylko nie zaczynajcie jej czytać wieczorem, bo będzie jak z 'Bezsennością w Tokio': dwie nieprzespane noce.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Po prostu cudo. (2008-12-01)

Dominika Żelichowska  Więcej o recenzencie

Kilka dni temu dostałam książkę, na którą czekałam z niecierpliwością. Od razu wzięłam się za pochłanianie jej treści. Już na samym początku autor raczy nas bardzo interesującym pytaniem, które sprawia, iż aby poznać odpowiedź, chcemy czytać dalej. Książka jest bardzo wciągająca, ze specyficznym humorem. Ciekawie podpisy rozdziałów, zmuszają do zadania pytania: "O co tu chodzi?". Kiedy skończyłam czytać, na myśl nasunęło mi się porównanie do truskawek. Momentami słodkie, kwaskowate, zdrowe i przyjemne.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Radio Yokohama (2008-11-21)

Róża Kłyż  Więcej o recenzencie

Nowa książka. Inna od poprzednich. Z tamtymi łączy ją styl i sposób patrzenia na Japonię. Pierwsza odmienność to dwugłos, pokazanie sytuacji z perspektywy mężczyzny i kobiety. Poza tym wykreowanie niesamowitego, intrygującego, klaustrofobicznego świata Radia Yokohama. Nie wiadomo, czy poruszamy się po świecie realnym, czy może to już inny wymiar. Rzeczywistość czy nasza wyobraźnia? Książka zmusza do zastanowienia się, jak się porozumiewamy, czy słuchamy innych, czy tylko sami chcemy być słuchani? Jak niewiele trzeba, żeby się porozumieć mimo różnic wieku, języka, pochodzenia... Gorąco polecam.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Proza magiczna i kameralna... (2008-11-18)

Joy  Więcej o recenzencie

Czasami życie nagromadzi w człowieku dużo złej energii. A kiedy szczęśliwie trafi on na coś, co go od niej uwolni, znowu może się uśmiechać. Tym czymś może być książka "Radio Yokohama" autorstwa: Moniki Borek i Marcina Bruczkowskiego, którzy to, w dość nietypowy sposób, pozwalają spojrzeć na ludzkie sprawy z dwóch różnych kierunków. Budynek Radia Yokohama skupia grupkę różnych, nierzadko ekscentrycznych osób. Tu mieszkają, pracują, obcują ze sobą. Dzieją się tu i historie zwyczajne i te nie całkiem zwyczajne. Mieszkańcom towarzyszy kot, koza, tajemniczy duch, a ściany budynku nawiedzane są przez pasjonatów wspinaczki wysokogórskiej. Specyficzny mikrokosmos, tygiel kulturowy, zamknięty w nietypowej scenerii i odizolowany od reszty świata jest bogaty w emocje bohaterów. Ciekawym zjawiskiem jest tu wysoce oryginalny język, jakim posługują się postaci książki. Jest to mowa potoczna i mowa zmodyfikowana, tworząca metajęzyk, stworzona na użytek jeszcze lepszego porozumienia i sprzyjająca zarażaniu się serdecznym poczuciem humoru. Jest bardzo prawdopodobne, że do kręgu wtajemniczonych wchodzą tylko ci, którzy język ten zaakceptują i polubią. Wejrzenie w taką alternatywną rzeczywistość to również sposób na poznanie tego, co dzieje się w rozgłośni radiowej. Jakie prawa i obyczaje tam panują. A jeśli jest to tak nietypowa rozgłośnia, jaką jest Radio Yokohama to wszystko może się zdarzyć. A na pewno niejedno potrafi zadziwić. Polecam serdecznie tę książkę.

(4 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Fantastyczna książka! :) (2008-11-14)

Valka  Więcej o recenzencie

Hura! Kolejna książka pana Bruczkowskiego! Nie mogłam się doczekać premiery, ponieważ poprzednie książki tego Autora były rewelacyjne. Taka również jest ta pozycja. Jednak można zauważyć, że styl autora ewoluuje - opisy miejsc i postaci są subtelniejsze, nie ukazują wszystkiego wprost, jak np. w "Bezsenności w Tokio", a jednocześnie doskonale uruchamiają wyobraźnię. Z drugiej strony mamy do czynienia z bardzo celnymi sformułowaniami trafiającymi w sedno sprawy. Podwójna narracja jest genialnym pomysłem. Dzięki niej przedstawione są dwa różne punkty widzenia bohaterów (kobiety i mężczyzny). Akcja rozwija się bez sensacyjnych wybuchów i fajerwerków, ale stopniowo i sukcesywnie. Odkrywa kolejne tajemnice budynku Radia Yokohama i skutecznie wciąga do pochłaniania kolejnych rozdziałów. Gdy czyta się tę książkę, ma się wrażenie, jakby samemu przechadzało się po korytarzach radia, przeżywało emocje bohaterów i odkrywało kolejne sekrety. Poza tym podobają mi się różne drobne opisy dotyczące Japonii, mimo, że nieliczne, nie pozwalają zapomnieć, gdzie znajduje się budynek Radia. Ogólnie: książka jest fantastyczna i polecam ją każdemu!

(5 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rewelacja (2008-11-13)

Katarzyna Piotrowska  Więcej o recenzencie

Książka jest zupełnie inna od poprzednich tego autora, ale jest równie dobra. Te same wydarzenia przeżywane z punktu widzenia kobiety i mężczyzny pozwolą nam uzmysłowić sobie, jak różnymi i skomplikowanymi istotami jesteśmy. I jak same komplikujemy sobie życie nadinterpretacją. Poza tym dynamiczna akcja, lekko zakręcona, zaskakująca. Po prostu pochłonęłam tę książkę...

(5 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji