Rozalia i Trufel

To bardzo mądra książka (2010-04-18)

prowincjonalna nauczycielka  Więcej o recenzencie

Opowieść o Rozalii i Truflu jest metaforycznym przedstawieniem prostej, a zarazem szalenie skomplikowanej, sytuacji życiowej. Obydwoje marzą: Rozalia o miłości, Trufel o szczęściu, ale gdy się spotykają okazuje się, że łączą ich marzenia, że są dla siebie wzajemnie spełnieniem marzeń. Gdy jednak wracają do przyjaciół ci – zamiast podzielić szczęście zauroczonych sobą Rozalii i Trufla – objaśniają im jak działa świat. Tłumaczą, że są nikim i muszą o siebie zadbać, by stać się atrakcyjnymi dla drugiej płci. Objaśniają, że nie można zakochiwać się w pierwszym lepszym, dać się omotać i zniewolić ledwie co poznanej osobie. Wtłaczają im w głowy stereotypy, w które najprawdopodobniej wierzą, ale które nie przybliżają bohaterów opowieści do spełnienia marzeń. Autorka za pomocą prostej historii pokazuje niszczącą siłę stereotypów. Pokazuje jak inni ludzie – jeśli tylko pozwolimy im przejąć kontrolę nad naszym życiem – są w stanie skrzywdzić nas przekonując, że robią to troszcząc się o nasze dobro. To bardzo mądra książka.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Czy ktoś z Państwa, którzy napisali pozytywne recenzje naprawdę przeczytał tę książeczkę??? (2010-04-05)

Mela  Więcej o recenzencie

Kupiłam ją w dobrej wierze jako książkę dla pięciolatka. W trakcie czytania osłupiałam. Musiałam wymyślić własną opowieść, ponieważ książka w oryginale nie nadaje się dla dzieci. Szczerze mówiąc nie mam pojęcia dla kogo się nadaje: zasięgnęłam opinii znajomych pedagogów zarówno w przedszkolu jak i szkole podstawowej: to samo. Inni znajomi rodzice: osłupiałe uśmiechy. Jak wytłumaczyć dziecku, że jednemu z bohaterów "śniły się świństewka"? To tylko drobny przykład. Moja opinia jest taka, że poza kilkoma ślicznymi kolorowymi ilustracjami, bo większość jednak jest czarno-biała i wcale nie fajna, książka nie nadaje się dla dzieci. Może wydawca radośnie reklamując tę pozycję jako książkę dla dzieci, zapomniał dodać, że jako "dzieci" rozumie gimnazjalistów???

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

O miłości dla dzieci - koniecznie (2007-11-13)

Dorota  Więcej o recenzencie

Czy niemowlę albo dwulatek może być zainteresowane miłością? Czy uczucie łączące dwoje ludzi jest dobrym tematem dla dziecka? Tu miłość przedstawiona jest w swojej prostocie, a jednocześnie ukazany jest ogrom tej siły. Dwie świnki, dwie historie, dwa punkty widzenia i jedno wspólne drzewo - przystań zakochanych. Piękna, wzruszająca, niesamowicie wydana książeczka!

(2 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Były sobie świnki dwie... (2007-02-02)

Joanna Korneta Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Dwie sympatyczne świnki, Rozalia i Trufel, zajmują się tylko marzeniem. Rozalia marzy o miłości. Trufel o szczęściu. Rodzina i znajomi bohaterów nie potrafią tego zrozumieć: przecież Rozalia i Trufel tylko marnują czas! Pod wpływem nagabywań kolegów Rozalia i Trufel próbują się zmienić. Ale przez niechcianą metamorfozę tracą siebie nawzajem. Dopiero kiedy powrócą do swoich dawnych przyzwyczajeń i wyzwolą się spod wpływu kolegów, uda im się znaleźć to, czego tak zawzięcie szukali. Rozalia znajdzie miłość. Trufel - szczęście. Odnajdą siebie nawzajem. Katja Reider w zabawny i niezwykle prosty sposób odkrywa głębokie życiowe prawdy. Nie ma tu przecież skomplikowanej fabuły, forma nie należy do wybitnych. Pozornie mamy do czynienia ze zwyczajną bajką. Ale naprawdę autorka przemyca w książce przesłanie o konieczności życia w zgodzie z samym sobą: nie można istnieć, podporządkowując się żądaniom innych. Podszepty kolegów bywają krzywdzące, wyrzeczenie się własnej tożsamości oznacza zaś utratę marzeń, a w konsekwencji - smutek i poczucie krzywdy. Katja Reider w podwójnej historii uczy czytelników, że marzenia się spełniają - wystarczy tylko chcieć je realizować i nie ulegać przemijającym modom. Książka jest przepięknie ilustrowana.

(4 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji