Ruski miesiąc

Rzeczywistość widziana oczami Rosjanina - bardzo trafne spostrzeżenia! (2012-02-08)

magg22  Więcej o recenzencie

Robiłam do tej książki dwa podejścia. Pierwsze okazało się nie udane, po przeczytaniu pierwszych stron jakoś mnie nie zaciekawiła. Drugie podejście okazało się celne. Książka napisana z dużą dawką dobrego humoru, ukazuje nam, Polakom, nasze "wady" w sposób łagodny i z przymrużeniem oka, ale jednocześnie bardzo realnie. Czytając "Ruski miesiąc" widziałam sytuacje z naszego życia codziennego, np. załatwianie sprawy w urzędzie, ze strony innej osoby! Ileż razy to zdarzają się nam takie sytuacje, że odsyłają nas 10 razy z kwitkiem? Często. Dmitrij Strelnikoff pokazał również jak stereotypy wpływają na nasze życie i jak upiorna demokracja może nam przeszkodzić w szczęściu.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Uśmiech przez smutek (2010-01-06)

Reniferia  Więcej o recenzencie

Podsłuchiwałam książkę w radiowej Trojce, a że nie mogłam nigdy w całości posłuchać ani jednego odcinka, kupiłam książkę. I to był dobry zakup. Oglądamy siebie oczami mądrego, inteligentnego autora. Co widzimy? Hmm? Trochę brutalna prawdę o naszym bałaganiarstwie, megalomani zakłamaniu, dulszczyźnie ale podana w smutno - śmiesznym inteligentnym uśmiechu. Jak cenie te książkę, niech będzie przykład, iż odmówiłam pożyczenia owej komuś do poczytania.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ruski miesiąc = chała miesiąca (2009-04-01)

Marek Głodowski  Więcej o recenzencie

Autora bardzo ceniłem jako korespondenta radiowej Trójki. Dowcipny, z dystansem do rzeczywistości, fajny. Taki był. Jego książka o ślubnych perypetiach, bezdusznych urzędnikach i księżach-biurokratach, o Polakach sikających do koszy na śmieci i grilujących dziki(?) jest żałośnie nijaka. Czytając miałem wrażenie, że to archanioł Gabriel lub rusałka-admirał (bohater to motylarz przyszpilający owady do szarej tektury) stąpił na polską ziemię. Wszystko go dziwi i zaskakuje: a to polska rusofobia, a to antysemityzm, a to brak obycia i wyrobienia politycznego czy bezmyślność „nadludzi” znad Wisły. I pomyśleć, że napisał to potomek narodu, który wydał Gogola z jego „Martwymi duszami” czy „Rewizorem”, który już wtedy opisywał biurokrację panoszącą się w Rosji jak mól w starej szafie z kożuchami. W książce pojawia się wątek dziadka bohatera, który to dziadek być może, był pierwowzorem dla awangardy niosącej „nową kulturę” do Polski a cudownie wręcz ujętej w „Zapiskach oficera Armii Czerwonej” S.Piaseckiego. Co ciekawe, autor nie widzi nic zdrożnego w wyborze KGBisty na prezydenta, tysiącach „bezprizornych” i rosyjskiej średniej życia dla mężczyzn (ok.50). Nie dziwi go też kultura „nowych ruskich” w śródziemnomorskich kurortach, gdzie pobyt all inclusive to po rosyjsku znaczy „chlamy od rana”. Pan Strielnikoff nie może zrozumieć co to jest różność narodowa i nie potrafi się przebić ponad stan umysłu gdzie każdy może myśleć inaczej a pogląd dla jednych będący objawieniem dla innych jest katastrofą. Na okładce L.Stomma napisał o nagrodzie dla autora (365 Nobli na 365 dni). Daleko mi do perwersji umysłowej pana Stommy ale moim skromnym zdaniem książka nie jest warta nawet puszki radzieckiej tuszonki.

(5 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

O stereotypach (2009-03-02)

Aneta Sandecka  Więcej o recenzencie

Smutno-śmieszno-gorzka książka o stereotypach dotyczących stosunków z jednym z naszych najbliższych sąsiadów. Jakże trudnych stosunków! Jednak tym razem mamy do czynienia z sytuacją jak najbardziej współczesną oraz jak najbardziej szczęśliwą, wesołą a mianowicie ze ślubem. Czy łatwo jest w Polsce wziąć ślub kościelny? Z innowiercą? Z rozwodnikiem na domiar złego? Ile jest w tym biurokracji, a może morze tolerancji oraz otwartości w naszym kraju ułatwi młodej parze przygotowania? Jedno jest pewne - nad tym wszystkim unosi się swoisty klimat kafkowsko-czechowsko-gogolewski.

(2 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji