Rzeczy ulotne. Antologia opowiadań

Złapać dym (2008-03-08)

Ewa Białołęcka  Więcej o recenzencie

Zbiór trzydziestu jeden opowiadań, króciutkich form literackich i wierszy, na pierwszy rzut oka wydaje się ucztą dla wielbicieli twórczości Gaimana. Jednak ci, którzy rozpoczęli swoją znajomość z tym autorem od „Nigdziebądź”, „Amerykańskich bogów” czy „Koraliny” mogą poczuć się zdetonowani. „Rzeczy ulotne. Cuda i zmyślenia” – od lat nie zdarzyło mi się zetknąć się z tytułem bardziej adekwatnym do zawartości. Treść wymyka się definicjom, przecieka przez palce, wydaje się, że lwią część tekstów Gaiman nie tyle pisał, co snuł – jakby bawił się papierosowym dymem, robiąc z niego kółka. Czytelnik, któremu zada się pytanie: O czym to jest? Będzie miał do wyboru szczegółowe opowiadanie treści lub bezradne stwierdzenie: „No, o… czymś.” Gaiman czaruje nastrojem i słowem, bawiąc się z czytającym jak z naiwnym kociakiem – to rzucając mu myszkę na sznurku, to ją zabierając. Czasami dopiero ostatnie zdanie historii przewraca cały jego sens do góry nogami i powoduje, że szeroko otwieramy oczy ze zdumienia. Niektóre opowiadania ze zbioru noszą dość wyraźne znamiona urban legends, jak na przykład „Fakty w sprawie zniknięcia panny Finch” lub „Październik w fotelu”. W jednym tomie sąsiadują ze sobą oniryczne „Kartki z pamiętnika znalezionego w pudełku po butach”, napisany z komediowym zacięciem znakomity kawałek „Zbłąkane oblubienice złowieszczych oprawców w bezimiennym domu nocy potwornego pożądania” oraz wstrząsające studium piekła w postaci krótkiego opowiadania „To inni”. Muszę przyznać, że nie spotkałam równie dobrego od czasu „Kary większej” Marka Huberatha. Natomiast „Piętnaście malowanych kart z wampirzego tarota” udaje zestaw short stories, a z czystym sumieniem można je postawić na półce obok haiku. Generalnie zbiór ów jest tak niejednolity i przedziwny, iż nie nadaje się do przeczytania za jednym posiedzeniem, a jest to przecież ulubiona metoda czytaczy – zarwać noc, pochłonąć tom jednym kęsem, nasiąknąć treścią. Tak jak krople homeopatyczne, należy sobie Gaimana dawkować. Jedno opowiadanko lub wiersz dziennie, a potem zastanowić się nad jego sensem, obrócić kilkakrotnie w głowie, próbując pochwycić ulotny dym. W ten sposób przyjemność lektury przedłuży się aż do miesiąca, wszak tekstów jest aż trzydzieści jeden.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Porzucone pomysły, kawałki słów i myśli... (2006-12-04)

Marzena Kowalska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

...to tylko niektóre z elementów, które złożyły się na "Antologię opowiadań" Neila Gaimana. Pisarz ma podobno zawitać niedługo do Polski, więc pewnie szykuje się niezłe wydarzenie, a i uczta dla smakoszy "Amerykańskich bogów" czy "Nigdziebądź". Przypuszczam, że odrobinę większa, niż ten tomik. Bo w tej książeczce, obok kilku wierszy i niezłych materiałów na powieści, pomiędzy wykorzystanymi już w innych antologiach opowiadaniami, znajdziecie właśnie te "ulotne rzeczy", którym większość z pisarzy pozwala odlecieć wiedząc, że lepiej zachować je dla siebie. Pozwolić im odejść, by wróciły silniejsze i bardziej pewne siebie. Bo z tymi pisarskimi myślami jest tak jak ze snami. Gdy śnimy, wydają się być najcudowniejszą opowieścią, ale gdy zmieniamy je rano w słowa nagle bledną... I tak jest z "Rzeczami ulotnymi". To na pewno ważna cząstka autora. Rozrzut chronologiczny, rozpiętość form i przemyśleń, szaleństwo narracji i zapożyczeń od Conan Doyla ("Studium w szmaragdzie") po E. A. Poe (panna Fitch). Przez piękno pór roku ("Październik w fotelu"), po czystą makabrę. Po dziwactwa w typie "Krup chorobotwórców", nieklasyfikowalne, chyba iż wziąć je za coś, czego można spokojnie nie zrozumieć, czy przynoszące ze sobą coś znajomego, jak "Arlekin i walentynki" (była taka historia o śmierci). Wielbiciele autora na pewno sięgną po te teksty, jednak tym, którzy dopiero zaczynają znajomość z autorem, polecam inne jego dzieła.

(4 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji