Samotność po zmierzchu

Najlepsza płyta Dąbrowskiej. Bezapelacyjnie. (2009-08-28)

Krzysztof Deoniziak  Więcej o recenzencie

Jedyny utwór, który nie pasuje do całości to "Charlie Charlie", który po niecałej minucie po prostu irytuje, i nawet ciężko powiedzieć czym. Niestety każda kolejna płyta przynosi tylko ciekawe single, natomiast całościowo te płyty są zbyt pokombinowane, zbyt akustyczne, za mało mieszania w studiu. Jak tylko pojawiają się jakieś plamy elektroniki jest o 100% ciekawiej, ale Ania nie wiadomo czemu skąpi tego. Aniu, jeżeli to czytasz, więcej jazzu i elektroniki, mniej akustycznego grania.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Pozytywne zaskoczenie (2008-07-20)

Maciek L  Więcej o recenzencie

Myślałem, że kupuję płytę z ambitnym popem. A tu słyszę - pierwszy utwór to przecież acid jazz w najlepszym wydaniu. Ludzie to nie pop. Większość piosenek jest acid-jazzowych i nu-jazzowych; z domieszką soulu; soulowe piosenki to "nie mogę cię zapomnieć" i "gansta". Pop a właściwie jego elementy znajdziemy w "Glory" i "Tego Chciałam". No i jeszcze utwór "Inna" - bardzo ciekawie połączenie jazzu i muzyki dance-pop. Ogólnie świetna płyta. Oryginalna, świeża, wciągająca. Świetne kompozycje, świetne teksty, to takie muzycznie "niepolskie" w pozytywnym znaczeniu oczywiście. Polecam!!!

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

No, i co tu można jeszcze oryginalnego dopisać? (2005-03-26)

andrzej kloc  Więcej o recenzencie

Chór zachwytu nad tą płytą jest wyjątkowo liczny i jednoznaczny, chociaż niektórzy siląc się na oryginalność, radzą Ani popracować nad swoim wokalem(!). No cóż, jeszcze się taka nie urodziła, co by wszystkim dogodziła. Akurat wokal Ani jest tak wspaniale czysty, a zarazem oryginalnie przydymiony, nie mówiąc już o przyprawiającej o dreszcze, pojawiającej się gdzieniegdzie, perfekcyjnie subtelnej wibracji - może naprawdę na lekcje śpiewu niech chodzi ktoś inny! Mogę tylko się martwić, czekając na jej kolejny album, że piekielnie trudno bedzie nie spaść, tak wysoko ustawiwszy poprzeczke. Aniu, trzymam kciuki!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Czekając na wschód...

Hikaru Ming

Album bardzo elegancki, przyzwoity - produkcja i wokale Ani bez zarzutu, słowa piosenek (co rzadko się zdarza w polskich realiach) w miarę sensowne. Powiem tak: nie ma się do czego przyczepić, lecz nie ma też czym się zachwycać. Wszystkie nagrody (złote płyty, tegoroczne Fryderyki dla Ani itd.itp.) oraz "och-achy" słuchaczy, świadczą tylko o tym, jak bardzo polscy odbiorcy są zmęczeni zalewem trendziarskiej tandety; jak bardzo pragną oni czegoś stylowego, eleganckiego. Tajemnica sukcesu Ani tkwi w tym, że odpowiedziała na te tęsknoty. Zauważmy, iż artystka nie ma wyrazistego image, przypomina raczej szarą myszkę; jest za to bezpretensjonalna i naturalna - radzi sobie bez żadnych upiększeń stylistyczno-wizualnych. Mocna strona Ani to dobre piosenkopisarstwo, jednak "Samotność po zmierzchu" do dopiero przedsmak tego, co artystka powinna nam pokazać w przyszłości - przypomina to raczej rozgrzewkę przed prawdziwym maratonem. Czasem mam wrażenie, że Ania powinna pobierać lekcje śpiewu, gdyż momentami nie potrafi kontrolować wokalu, tudzież śpiewa zbyt nosowo, a na pewno nie wykorzystuje w pełni swoich możliwości. Jeśli chodzi teksty piosenek, są one ładne, przemyślane, lecz dotyczą jedynie....a jakże by inaczej (!) - miłości i samotności. No tak, Ania też. Chyba na próżno czekam aż ktoś się wyłamie, trudno. Jak powiedziałam - wszystko przed Anią. Dobry, obiecujący, zdecydowanie godny uwagi debiut; perła na polskim rynku muzycznym (swoją drogą mającym bardzo niewiele do zaoferowania), która za granicą okazałaby się jednak ładnym, aczkolwiek pospolitym kamykiem, podobnie zresztą jak osławione "Sistarsy". "Samotność..." polecam, jednak z umiarkowanym entuzjazmem.

(2 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Super!

FlEuR

Ania ma tak balsamiczny glos, że przy płycie można usnąć. Mieszanka popu i muzyki klubowej dała niesamowity efekt! "Samotność po zmierzchu" to przepiękna płyta. Ania, chociaż nie ma zbyt dużego doświadczenia w przemyśle muzycznym, wydała świetną, debiutancką płytę. Warto posłuchać, nie ma co!

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Inna (2004-11-04)

Dede Wysocki  Więcej o recenzencie

Ania Dąbrowska jest "INNA". Pierwsza płyta i pierwszy wspaniały sukces ! Większość naszych, polskich wokalistek chciałaby mieć takie zyski i popularność jak świeża Ania. Świeża jak bułeczka wyjęta z piekarnika i którą się chcę od razu schrupać i nie zapomnieć dobrego smaku. Płyta zapewne nie byłaby taka dobra, gdy nie pomogli utalentowani muzycy, jak np.: Andrzej Smolik. Ania i muzyka Smolika tworzą wspaniałą aranżację, której słucha się dobrze w każdym miejscu - w parku, w samochodzie i na odwyku. Więc po przesłuchaniu płyty też staniecie się inni. Ja jestem tego przykładem.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Czy po zmierzchu na pewno samotność?

Dariusz Grabowski

„Samotność po zmierzchu” to debiut płytowy Ani Dąbrowskiej, nieco zapomnianej finalistki pierwszej edycji „Idola”. Zaraz po zakończeniu programu Ania udzielała się na płytach Krzysztofa Krawczyka czy też Andrzeja Smolika. W końcu przyszedł czas, żeby pokazać samą siebie. Prawdopodobnie „Samotność po zmierzchu” to jeden z najciekawszych, jeśli nie najciekawszy debiut 2004 roku, a na pewno najlepszy spośród wszystkich, które nagrały „gwiazdy” Idola. Debiut Ani to przede wszystkim ciepło, spokój i szczerość. Teksty są bardzo osobiste, ale rozumiane przez większość słuchaczy. Jak sama wokalistka mówi, teksty wcale nie dotyczą jej samej, ale są zbiorem sytuacji, które spotkały jej przyjaciół. Autorką muzyki jest w całości Ania, która stworzyła „Samotnośc...” praktycznie w całości na komputerze, dogrywając jedynie „żywy” bas. Dlatego płyta brzmi bardzo kobieco i pasuje do młodej finalistki Idola. Słuchając krążka natrafiamy na utwory w różnym stylu, znalazło się miejsce na odrobinę soulu, nieco jazzu, a nawet muzykę taneczną. Wokalistka zdecydowała się również przerobić dwa utwory - pierwszy z nich to „Charlie, Charlie” zespołu A Camp, a drugi to „Souvenir”, nagrany wspólnie z Kubą Wandachowiczem, którego autorem jest grupa OMD. Pierwszym singlem został wybrany kawałek „Tego chciałam”, który z pewnością najbardziej zostaje w uszach po pierwszych przesłuchaniu płyty. Wybór utworów na następne single nie będzie łatwy, ponieważ jest tu sporo „dobrych” numerów. Uważam, że właśnie zamykający płytę „Souvenir” byłby idealnym jako kolejna piosenka, promująca płytę. Świetnym posunięciem było nagranie całkowicie instrumentalnego kawałka „Zima 81’” , który nie wiem dlaczego, kojarzy mi się ze starymi polskimi serialami, ale tymi dobrymi. Natomiast zupełnie nie pasuje mi „ Nie mogę Cię zapomnieć”. Utwór inny od reszty, ale w tym negatywnym sensie. Sam tytuł kojarzyć się może z kolejną piosenką o niespełnionej miłości opisanej w banalny sposób, dlatego zupełnie nie pasuje do reszty kompozycji. Podsumowując, mogę z całą pewnością stwierdzić, że debiut Ani jest na pewno czymś nowym na naszej scenie muzycznej, gdyż jest to na pewno płyta popowa, ale dobra, nawet bardzo dobra. Niewątpliwie Ania jest jedyną uczestniczką Idola, która nagrała po prostu płytę. Dzięki nieodłącznej temu albumowi szczerości wydaje mi się, że może on odnieść sukces i to wcale nie mały.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ciepły, letni deszcz... (2004-07-17)

Magda Słaby  Więcej o recenzencie

Ania to wyjątkowe zjawisko na polskim rynku muzycznym. Niesamowita muzykalność u tak młodej wokalistki zadziwia, zdumiewa, zatrzymuje w półkroku... Jej głos jest jak ciepły, letni deszcz. Ania jest przede wszystkim prawdziwa, w każdym calu! Ta dziewczyna nie będzie gwiazdką, która zabłyśnie przez jeden sezon, nie ma obaw. Ona po prostu jest muzyką! Za wielki talent, jakiego nie było w naszej polskiej okolicy od dawna, wielkie oklaski!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Samotność dla samotnika (2004-06-19)

Maciej Wysocki  Więcej o recenzencie

Ania jest kochanym outsiderem. Płyta jest mi bliska. piękna, spokojna, melancholijna, eteryczna, wyjątkowa... jak można opisać piękno? Brak słów.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Zakochałam się od pierwszego dźwięku (2004-06-01)

karokir Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Ania urzeka całą sobą: pięknym głosem, dojrzałą muzyką, oryginalnym wykonaniem i różnorodnością. Naprawdę piękna płyta, tym piękniejsza, że to debiut nieznanej dziewczyny. Pierwszy singiel z tej płyty "Tego chciałam" wydał mi się ciekawy i oryginalny, jednak stacje radiowe i telewizyjne skutecznie mnie do niego zniechęciły, nadając go non stop, więc wstrzymałam się z kupnem płyty aż do teraz - niepotrzebnie. Już pierwszy utwór "Pamiętać chcę" sprawił, że prawie przykleiłam się do kolumny. Kolejne to same perełki, ale najpiękniejszy jest chyba "Charlie, Charlie" - ciepły, miękki, aksamitny, po prostu cudowny jak i głos wokalistki. A na koniec same ciekawostki: "Inna", która zaskakuje zmianą tempa oraz "Souvenir", czyli interesujący angielski akcent. Teksty jednocześnie współczesne i mające urok starych piosenek, podobnie muzyka. A więc dodaj do ulubionych!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji