Sandman Panie Łaskawe Część 2

Kronika zapowiedzianej tragedii (2007-05-13)

Rafał Śliwiak Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Nawet Władca Snu nie jest nietykalny. Także on podlega odwiecznym prawom i zasadom rządzącym światem, a raczej wszystkimi licznymi światami wykreowanymi przez Neila Gaimana w kultowym „Sandmanie”. Jedno z tych praw głosi, że wina, zbrodnia nie pozostanie bez kary. Szczególnie tak poważna zbrodnia, jaką jest zabicie własnego syna. Nawet, gdy on sam tego pragnie i prosi ojca o pomoc w odejściu z życia. Nad tym, aby taka zbrodnia została właściwie ukarana, czuwają tytułowe „Panie Łaskawe”, siostrzane bóstwa znane z różnych mitologii pod wieloma nazwami: erynii, furii, eumenid. To strażniczki strzegące uniwersalnego prawa społecznego i naturalnego, i dokonujące zemsty w imieniu tych, którzy nie mogą już tego zrobić sami. Władca Snu ma – niczym postacie w antycznej greckiej tragedii – świadomość nieuniknioności wyznaczonego przez prawa losu. Wie, że zarówno on, jak i Panie robią tylko to, co muszą, zaś ich wolność wyboru została ograniczona przez wcześniej podjęte decyzje i dokonane czyny. Przedostatni tom serii (w polskim wydaniu rozbity na dwie części) jawi się w tym kontekście jako swoista „kronika zapowiedzianej śmierci”, o ile nieśmiertelny Nieskończony może umrzeć w znanym nam znaczeniu tego słowa. Ale choć główny wątek zdaje się wieść w jedynym możliwym kierunku, to w tym tomie i tak dzieje się naprawdę wiele – podobnie, jak we wszystkich poprzednich zresztą. Kontynuowane są liczne wcześniejsze wątki i pojawiają się nowe. Wszystkie one splatają się w wielobarwną i zmiennokształtną materię tej niecodziennej opowieści. Lyta Hall, która o porwanie swojego jedynego syna posądza Sandmana, trwa pogrążona w obłędzie. Jednak w wewnętrznych światach swego umysłu dociera nie tylko do jądra swej tożsamości, ale i do furii, żądając od nich ukarania Władcy Snu. Opiekę nad Lytą roztacza Larissa, zabezpieczając ją przed metafizycznymi siłami, które mogłyby jej zagrozić. Tymczasem pechowa opiekunka synka Lyty, gnębiona wyrzutami sumienia Rose Walker, kontynuuje poszukiwania swoich korzeni w Anglii. W starej rodzinnej posiadłości spotyka swojego dziadka. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że tenże od wielu lat już nie żyje. Na poszukiwanie synka Lyty w kolejnych światach Sandman wysyła istotę zwaną Koryntczykiem, potrafiącą spoglądać na świat cudzymi oczami (dosłownie, żeby wszystko było jasne). Koryntczykowi i towarzyszącemu mu krukowi Matthew udaje się dotrzeć do siedziby Lokiego – nordyckiego boga-kłamcy. Powracają też wątki siostry Sandamna – Maligny, poszukującej wszędzie swojego pieska, i elfki Nuali, beznadziejnie zakochanej we Władcy Snu. A tymczasem nieubłaganie zbliża się moment jego ostatecznej konfrontacji z Paniami Łaskawymi... Poszczególne postacie pochodzą z różnych mitów i tradycji kultury. W skomplikowanej tkance fabuły „Sandmana” spotkają się i wchodzą w zadziwiające interakcje. Wydarzenia rozgrywają się na różnych płaszczyznach rzeczywistości i czasu. Tradycyjnej symbolice przypisywanej tym postaciom i wydarzeniom, Gaiman nadaje oryginalny kształt, nacechowany jego twórczą indywidualnością. Reinterpretuje je i odczytuje na nowo, włączając w obieg kultury popularnej. Komiks o Sandmanie stanowi dzięki temu nieprzebraną skarbnicę motywów i znaczeń, które do tej pory obce były sztuce opowieści obrazkowych. Nic więc dziwnego, że w posłowiu do albumu Frank McConell twierdzi, że Gaiman „zrobił dla komiksu to, co Duke Ellington dla jazzu w latach trzydziestych: stworzył dzieło tak porażająco wspaniałe, że nawet niezłomnie snobistyczni krytycy i ludzie cierpiący na całkowity zanik słuchu muszą się nim zachwycać.” Nawet nie do końca podzielając tę ocenę, warto sięgnąć po komiks Gaimana – żeby się przekonać, jak wygląda dzieło przełomowe dla tej sztuki. I tylko szkoda, że już niebawem saga się zakończy.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji