Saturn

Wypuszczone demony (2011-04-14)

Luiza Markowicz  Więcej o recenzencie

Jeśli ktoś nie miał konfliktu z ojcem niech pierwszy rzuci kamień. Konflikt stary jak świat, począwszy od boga Saturna, na dzisiejszych ojcach i synach kończąc. A co jest pomiędzy? Pomiędzy może być na przykład historia Franciska Goyi i jego syna Javiera. Do momentu przeczytania książki Jacka Dehnela „Saturn” niewiele wiedziałam, lub nic nie wiedziałam o prywatnym życiu Goyi. Bo o malarstwie to wiadomo wszystko, co i dla kogo namalował, kiedy i gdzie podróżował, ale co się działo za zamkniętymi drzwiami jego domu czy wręcz sypialni to już nic. A działo się wiele! I Jacek Dehnel otworzył te drzwi, zajrzał tam i opisał co zobaczył. I to jak opisał! Sielankę, nudną mieszczańską rodzinę, malarza który malował portrety możnym tego świata? Raczej nie. Jacek Dehnel znalazł „krew, pot i łzy”. Ojca, który drwi, śmieje się, wyzywa i przezywa swoje dziecko, które jako jedyne przeżyło. Bo Francisko chce, żeby jego syn Javier był malarzem – geniuszem. A syn nie może, a może i nie chce być wierną kopią ojca. Chce być sobą. Francisko żywiołowy, żarłoczny życia i ludzi, Javier cichy, spokojny, „nie wadzi nikomu”. Czy można to pogodzić? Koniecznie trzeba otworzyć drzwi do domu Goyi i wypuścić demony.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Znakomita (2011-03-29)

Radosław Sztaba  Więcej o recenzencie

Jakoś wróciła mi chęć czytania po latach. Wlazłem do księgarni i kupiłem kilka książek (Wyrok, Kotowskiego i właśnie Dehnela). No i wszystkie po prostu w dziesiątkę trafione, więc postanowiłem się podzielić. Dehnel jest znakomity, naprawdę świetna książka, choć trochę mało oryginalna jak dla mnie - widać zapożyczenia. Mogę jednak polecić, tak samo jak Kotowskiego i Zielkego, bo ten ostatni to dla mnie odkrycie roku.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Fascynująca historia patriarchatu (2011-03-21)

prowincjonalna nauczycielka  Więcej o recenzencie

Francisco Goya, jego syn Javier i wnuk Mariano. Mężczyźni tak różni od siebie jak to tylko możliwe, a jednocześnie, dzięki pokrewieństwu, w wielu niuansach zdumiewająco podobni. Silny nestor rodu, witalny i żywiołowy spłodziwszy syna, jedynego, któremu dane było przeżyć wiek dziecięcy i dojrzeć, zżymał się na pewną nieporadność potomka, na jego ślamazarność i brak energii. Próbował ukształtować Javiera na swoje podobieństwo, a gdy to mu się nie udawało, porzucał zamysł wspólnego działania z synem, a w synu, którego zachowanie ojca mierziło, budził niechęć, by nie rzec odrazę. Powieść mająca trzech narratorów zaskakuje ową wielogłosowością. Bohaterowie opisują czasami te same zdarzenia, które jednak przefiltrowane przez ich charakter, czy wrażliwość, nabierają w oczach czytelnika wielu znaczeń i wskazują jednoznacznie na kłopoty z komunikacją między mężczyznami najbliższymi sobie z racji więzów krwi. Bodźcem do opisania historii malarza i jego potomków była informacja, że jedne z najbardziej znanych fresków "Czarne obrazy" Goi mogą nie być jego autorstwa. Powieść przedstawia ewentualne rozwiązanie tej historii, ale świadomi tego, że to fikcja literacka (choć oparta na wielomiesięcznym studiowaniu dokumentów) możemy bądź przyklasnąć propozycji Jacka Dehnela, bądź jej zaprzeczyć. Ciekawym w "Saturnie" jest też i to, że narracja jest przekazana jedynie mężczyznom, że kobiety - żony, kochanki, córki - bohaterów męskich istnieją jedynie w ich wypowiedziach, w chwilach, w których przytoczywszy wypowiedź kobiety chcą nią podkreślić własne zdanie. "Saturn" jest jedną z tych powieści, w których kryje się wiele znaczeń, z którą można wejść w dialog interpretacyjny. Jest też powieścią o sile i potędze człowieczej natury oraz o zależnościach wewnątrzrodzinnych.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Mocne i gorzkie (2011-03-17)

prowincjonalna nauczycielka  Więcej o recenzencie

Francisco Goya, jego syn Javier i wnuk Mariano. Mężczyźni tak różni od siebie jak to tylko możliwe, a jednocześnie, dzięki pokrewieństwu, w wielu niuansach zdumiewająco podobni. Silny nestor rodu, witalny i żywiołowy spłodziwszy syna, jedynego, któremu dane było przeżyć wiek dziecięcy i dojrzeć, zżymał się na pewną nieporadność potomka, na jego ślamazarność i brak energii. Próbował ukształtować Javiera na swoje podobieństwo, a gdy to mu się nie udawało, porzucał zamysł wspólnego działania z synem, a w synu, którego zachowanie ojca mierziło, budził niechęć, by nie rzec odrazę. Powieść mająca trzech narratorów zaskakuje ową wielogłosowością. Bohaterowie opisują czasami te same zdarzenia, które jednak przefiltrowane przez ich charakter, czy wrażliwość, nabierają w oczach czytelnika wielu znaczeń i wskazują jednoznacznie na kłopoty z komunikacją między mężczyznami najbliższymi sobie z racji więzów krwi. Bodźcem do opisania historii malarza i jego potomków była informacja, że jedne z najbardziej znanych fresków "Czarne obrazy" Goi mogą nie być jego autorstwa. Powieść przedstawia ewentualne rozwiązanie tej historii, ale świadomi tego, że to fikcja literacka (choć oparta na wielomiesięcznym studiowaniu dokumentów) możemy bądź przyklasnąć propozycji Jacka Dehnela, bądź jej zaprzeczyć. Ciekawym w "Saturnie" jest też i to, że narracja jest przekazana jedynie mężczyznom, że kobiety - żony, kochanki, córki - bohaterów męskich istnieją jedynie w ich wypowiedziach, w chwilach, w których przytoczywszy wypowiedź kobiety chcą nią podkreślić własne zdanie. "Saturn" jest jedną z tych powieści, w których kryje się wiele znaczeń, z którą można wejść w dialog interpretacyjny. Jest też powieścią o sile i potędze człowieczej natury oraz o zależnościach wewnątrzrodzinnych.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji