Serca Atlantydów

Tak trzymać (2008-09-18)

Joanna Godlewska  Więcej o recenzencie

Klasyki się nie kataloguje, taką klasykę się po prosu pożera i smakuje, i niech sobie krytycy wołają, że "mistrz kiczu", "pisarzyna", pewnie zazdroszczą, że Tatarzyn za łeb trzyma. Premia: bilet wstępu do Najstarszych Galerii Świata, gdzie horror i kpina rozplata się i zaplata.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nie do końca... (2007-05-14)

Jolanta Zarychta  Więcej o recenzencie

Nie do końca tego się spodziewałam, kupując tę książkę. Trzymające w napięciu i chwilami powodujące dreszcze opowiadanie pierwsze jest jak dla mnie najlepsze zaś drugie - niestety najgorsze spośród wszystkiego, co czytałam, momentami po prostu nudne... fakt, że wszystkie opowiadania coś łączy moim zdaniem nie usprawiedliwia przydługiej opowieści o uczniakach, którzy zamiast przysiąść nad książkami grają w kierki i śmieją się z niepełnosprawnego kolegi. Jeśli przebrniecie przez tę część dalej już jest łatwiej, choć niestety niestrasznie i nieprzerażająco... Dla fanów thrillera czy horroru książka najprawdopodobniej będzie rozczarowaniem, ale jeśli w książkach Kinga pociągają cię nie tylko hektolitry krwi i mięsiste opisy, ale również postaci i ich historia, nie uznasz czasu poświęconego na nią za zmarnowany.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Historia miłości, przyjaźni, celów życiowych

Tomasz Siemiński

King się naprawdę postarał, wielkim plusem jest budowa całego utworu, cała powieść jest jednym wielkim plusem. Losy bohaterów są skonsturowane po prostu genialnie, po prostu chce się iść z nimi przez następne strony, jest się z nimi, a nawet nimi. Bardzo mi się podobała, nawet się wzruszyłem zakończeniem.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Sentymentalna strona duszy Stephena Kinga (2006-01-15)

Winix  Więcej o recenzencie

Stephen King to bez wątpienia fenomen literacki naszych czasów. Na początku kariery uznawany był przez krytyków za autora infantylnych horrorów, a dziś większość z jego powieści nie dość, że zekranizowano, to na dodatek sprzedano się w wielomilionowych nakładach na całym świecie. King udowodnił, że jest mistrzem pióra, potrafiącym nawet z prymitywnej fabuły stworzyć dzieło zachwycające w każdym calu. Zazwyczaj prowadzi pisarz czytelnika niemalże za rączkę i z każdą kolejną stroną przedstawia stworzony przez siebie świat oraz bohaterów. Dość tajemniczo zatytułowany zbiór opowiadań „Serca Atlantydów” udowadnia, że King to również „krwawiące serce” i sentymentalista, który ma do powiedzenia wiele bardzo ważnych rzeczy. Tym razem autor nie serwuje czytelnikowi sprawnie napisanego horroru, lecz pełną magii i przesyconą emocjami opowieść o przyjaźni, przemijaniu i wspomnieniach. Wszystkie opowiadania – jest ich pięć – razem tworzą nierozerwalną całość, uzupełniają się i kontynuują wątki poszczególnych bohaterów stworzonych już w przejmującej noweli „Mali ludzie w żółtych płaszczach” rozpoczynającej zbiór. Jest to poruszająca nawet najtwardsze serce historia przyjaźni małego chłopca z podstarzałym mężczyzną uciekającym przed tytułowymi małymi ludźmi. Ta niezwykła opowieść pod płaszczem metafor ukrywa wiele prawd, dotyczących postrzegania świata przez ludzi dorosłych, o ich zupełnej ignorancji i totalnej ślepocie na rzeczy tak rzucających się w oczy, jak tytułowi mali ludzie w żółtych płaszczach. Nowela kończy się w zaskakujący sposób i nawiązuje do słynnego cyklu Stephena Kinga „Mroczna Wieża”, acz bez znajomości wspomnianego dzieła czytelnik rozsmakowuje się w niej wyśmienicie. Tytułowe „Serca Atlantydów”, czyli drugie opowiadanie w zbiorze przenosi nas kilka lat w przyszłość, którego bohaterowie w latach studenckich z wolna zapominają o otaczającej ich rzeczywistości (w tym wojnie w Wietnamie) i uzależniają swoje życie od gry w kierki. Grając zapominają bowiem o wszystkim, w tym o samych studiach, z których w każdej chwili mogą zostać wyrzuceni za słabe wyniki w nauce, a to kończy się zazwyczaj powołaniem do służby wojskowej i odsłużeniu swego w Wietnamie – tak kończą bohaterowie, jeden po drugim. Czytelnik trzyma więc kciuki za studentów i żałuje tych, którzy z „gry” odeszli. „Serca Atlantydów” to na wskroś przejmująca, sentymentalna lektura, przywołująca na myśl jedną z wcześniejszych książek Kinga, a mianowicie „Wielki marsz”. Pozostałe trzy historie: „Ślepy Willie”, „Dlaczego jesteśmy w Wietnamie” i „Zapadają niebiańskie mroki nocy” są swoistym dopełnieniem całej historii i ukazują, co wyrosło z tych młodych, niewinnych dzieciaków występujących w „Małych ludziach w żółtych płaszczach”. Pokazują, jakie piętno wypaliła na nich dorosłość, wojna w Wietnamie i jak potoczyły się ich dalsze losy. „Serca Atlantydów” jako zbiór uważam, za jedną z najlepszych książek w literackim dorobku Stephena Kinga. Autor z niesłychaną wprawą prowadzi czytelnika przez wszystkie opowiadania. Nie stara się pouczać, ale po prostu pisze. Omawiane dzieło to nie horror, lecz pełna nostalgii, sentymentalna podróż oddziałująca na najgłębsze – często skrywane przed światem – uczucia. Autor każe nam współczuć, tęsknić, zaciskać mocniej kciuki i słuchać. „Serca Atlantydów” to jedyna książka Stephena Kinga, którą skłonny jestem polecić każdemu lubującemu się w magii literatury czytelnikowi. Naprawdę warto!

(4 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji