Siedem cudów starożytności

Świetna (2008-03-25)

Agnieszka Kafka  Więcej o recenzencie

Porywająca książka, mająca wątek rodzinny. Świetnie się ją czyta.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dobra, ale czegoś w niej brakuje (2008-02-15)

Alicja Godek  Więcej o recenzencie

Miałam ochotę na czytadło w stylu KLdV, bo takie książki niezmiernie wciągają i umilają wakacje. Ale ta pozycja jest bardziej przygodowa niż sensacyjno-kryminalna. Niektóre wydarzenia wydawały mi się zbyt wybujałe, np. samolot skradziony Husajnowi. Niezłe bujdy. Na początku nie zainteresowała mnie, rozkręciła się dopiero po 150 stronach, a tak naprawdę czytałam nie odrywając się, dopiero pod koniec. Ogólnie nie najgorsza, ale też czytałam lepsze.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nic dodać, nic ująć (2007-08-24)

Barbara Różalska  Więcej o recenzencie

Książka powinna znaleźć sie w rękach tych, którzy lubią historię z nutą przygody. Główny bohater, Jack West, jest Australijczykiem. Razem ze swoją ekipą (pseudonimy: księżniczka Zoe, Długi, Kędzierzawy, Wielkouchy, Kubuś Puchatek, Noody i Długi oraz Eowyn) ,usi zdobyć elementy złotej kopuły przed Europejczykami i Amerykanami. Po pewnym czasie do gry wchodzi także Izrael. Powód jest jeden: kto w dzień Tartaru (wypada on 20 Marca 2006 r.) wypowie zaklęcie przed kopułą, jego kraj zdobędzie panowanie nad światem na 1000 lat. Kluczem do całej sprawy jest fakt, że moc tę posiadał Aleksander Wielki. Podobno podzielił kopułę na siedem fragmentów i ukrył je w siedmiu cudach świata. W XXI wieku ludzie stają przed nie lada wyzwaniem. Gdzie mogą bowiem teraz szukać wiszących ogrodów Semiramidy czy Kolosa z Rodos? Do wyścigu stają największe mocarstwa świata. Ekipa Jacka Westa ma za zadanie wypowiedzenie rytuału pokoju, dzięki temu władza nie dostanie się w niczyje ręce. Nawet, jeśli to będzie oznaczało zapoznanie się z terrorystami. Książka jest świetna, a Matthew Reilly ukazuje wielką rodzinną miłość, gdzie każdy jest gotów ratować drugiego. Wyrocznia będzie musiała poznać brutalny, prawdziwy świat. Nawet, jeśli będzie miała zaledwie dziesięć lat ...

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Poniżej krytyki (2007-07-26)

Wiktor Dąbrowski  Więcej o recenzencie

Pisząc recenzję tej książki tylko tracę czas, bowiem zdarzało mi się czytać dużo ciekawsze pozycje np. instrukcję obsługi mojej pralki. Na dzień dobry autor próbuje nas zaprzyjaźnić z kilkoma bohaterami. Niestety robi to bardzo nie udolnie przez sam fakt nadania im dziwnych imion i ksywek (Kubuś Puchatek) (Skay Monster). Dość płytkie i mało wciągające. Autor nie jest w stanie zainteresować czytelnika akcją na tyle, żeby nie dało się odłożyć odłożyć lektury na półkę. Bardzo często po przeczytaniu ok. 40 kartek odkładałem tę powieść po prostu z nudów. Akcja jest bardzo monotonna i rozwleczona w czasie, a w Momocie kiedy autor zaczyna budować napięcie odkrywa wszystkie karty ujawniając kolejne tajemnice. Wstrzemięźliwość nie jest mocną stroną tego autora. Ponadto ma on taki sam zasób słów jak przeciętny Jan Kowalski, czyli bardzo mały. Zaczyna wspomagać się obrazkami narysowanymi przez 10-letnie dziecko, co, jak można się domyślić, nie jest ani ładne, ani przydatne. Przy opisach jaskiń, w których toczy się akcja na stronie obok znajdziemy wielki mało czytelny obrazek dziecka, o którym wcześniej wspominałem. Cała powieść opiera się na szukaniu i przechwytywaniu starożytnych cudów świata, pomysł na książkę dobry, ale wykonanie bardzo słabe.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Kolejna książka tego gatunku, a jednak... (2007-05-21)

Darnok87  Więcej o recenzencie

Mimo że najnowsza książka Matthewa Reilliego należy do modnego, czasami kiczowatego nurtu literatury sensacyjnej, której pierwowzorem był "Kod Leonarda da Vinci", jest to książka warta uwagi. Jak przyznał sam autor powieść Dana Browna nie miała istotnego wpływu na powstanie "Siedmiu cudów starożytności" większy miały filmy z Indianą Jonesem. I, co warto zaznaczyć, to naśladownictwo jest niezwykle wyraźne. Poszukiwanie zaginionych skarbów, rozwiązywanie zagadek i walka z przeciwnościami losu, a także innymi poszukiwaczami to domena tej książki. Dzięki ogromnej liczbie ilustracji, rycin i map czytelnik ma wrażenie, że sam uczestniczy w misji, której stawką jest porządek świata. Książka jest niezwykle wciągająca i warta uwagi. Polecam.

(5 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji