Siostry

Książka, o której się nie zapomina (2011-12-31)

Dominika Krawczak  Więcej o recenzencie

anim przeczytałam książkę "Siostry" Lori Lansens, moje myśli nigdy dłużej nie wędrowały wokół tematu syjamskich bliźniąt. Nie zastanawiałam się nad tym, jakie życie mogą wieść, co przeżywają, bo prawda jest taka, że zdrowi ludzie rzadko myślą o tym, co przykre. Rose i Ruby są zrośnięte czaszkami. Choć jedna jest zależna od drugiej, nigdy nie spojrzały sobie prosto w oczy, a rozdzielenie ich od samego początku były niemożliwe. Mimo, iż nie dawano im szans na długie życie, kiedy je poznajemy, mają kończyć trzydzieści lat a ten wiek czyni z nich najstarszą parą bliźniąt z takim rodzajem zrośnięcia. Prawdopodobnie jest to za sługa Lovey i jej męża Stasha, którzy przygarnęli dziewczynki po tym, jak zostały porzucone w szpitalu, opiekowali się nimi jak umieli najlepiej. W tym miejscu pani Lori Lansens należą się spore gratulacje. Postanowiła, że opiekunowie bliźniaczek nie będą cukierowatymi aniołami, bohaterami z plastiku, których bardzo łatwo jest stworzyć przy tego rodzaju historiach. Państwo Darlenscy to ludzie z krwi i kości, z wadami, które może posiadać każdy przeciętny śmiertelnik. Co więcej, te wady, absolutnie nie odejmują odbiorcy podziwu, jaki jest najbardziej stosownym odczuciem wobec osób, które z całego serca pokochały Rose i Ruby. Fenomenem prowadzonej narracji (głównie przez Rose) jest to, z jaką łatwością czytelnik może się wczuć w tę jakże odmienną sytuację. Podobało mi się także dawkowanie wydarzeń oraz bohaterowie, którzy byli bardzo różnorodni. Były momenty w tej powieści, kiedy czułam irytację, radość, rozżalenia czy współczucie. Emocji było tak wiele, że jest tylko jedno określenie, jakim można tę książkę zaszufladkować - dobra powieść. Jeśli jeszcze nie poznaliście nazwiska tej autorki, zapamiętajcie je koniecznie, bo mam nadzieję, że to ktoś, o kim jeszcze w Polsce usłyszymy i kogo powieści (w większej ilości) będziemy mogli czytać w ojczystym języku. Chylę czoła przed świetnym pisarstwem na ciekawe, odważne i niewątpliwie oryginalne tematy. "Siostry" to prawdziwa lekcja życia. Takiego, jakie mamy każdego dnia, bardzo słodko-gorzkiego. To przyśpieszony kurs tolerancji, wobec wszelkich odstępstw od normy, które funduje nam nie kto inny jak sama Natura, napisany w ciekawy sposób. Książka, o której się nie zapomina.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

cudowna (2011-12-01)

Izabela Błażejczyk  Więcej o recenzencie

Powieść cudowna, ciepła, refleksyjna. Można ją odnieść do naszych stosunków z innymi ludźmi. Uświadamia, że pomimo naszych różnych zależności od innych, zawsze możemy pozostać sobą. I zależy to jedynie od nas.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Naprawdę dobra... (2009-06-29)

Paulina Miernik  Więcej o recenzencie

Książkę kupił mi chłopak na imieniny, od dawna miałam na nią ochot. Jednym słowem cudowna. Książka o miłości, przetrwaniu, samotności i chęci życia... Siostry całkiem dobrze sobie radzą w świecie, pracują, piszą, po prostu żyją jakby nigdy nic... i tylko te spojrzenia ciekawskich ludzi. Myślę, że książkę może przeczytać każdy, kto chce poznać życie naprawdę we dwoje, życie pełne ustępstw i że tak naprawdę liczy się tylko rodzina. Bardzo serdecznie polecam!

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dająca do myślenia (2008-11-13)

kimura  Więcej o recenzencie

Książka jest czymś w rodzaju autobiografii obu sióstr. Głównym narratorem jest silniejsza z bliźniaczek Rose, chociaż są tez krótkie fragmenty pisane przez druga z sióstr Ruby. Niezwykle opisy życia razem mimo tak wielu różnic charakteru, zainteresowań. Przykład jak tego jak można żyć tak blisko siebie a wciąż się zaskakiwać, jak żyć pełnią życia nie będąc do końca sprawnym. Siostry żyją razem, pracuje razem, a nawet kochają. "Nigdy nie spojrzałam w oczy swojej siostrze. Nigdy nie kąpałam się sama. Nigdy nie stałam w nocy na trawie i nie wznosiłam rąk do urzekającego księżyca. Nigdy nie skorzystałam z ubikacji w samolocie. Ani nie nosiłam kapelusza. Ani nie byłam całowana. Nigdy nie prowadziłam samochodu. Ani nie przespałam całej nocy. Nigdy nie odbyłam prywatnej rozmowy. Ani samotnego spaceru. Nigdy nie wspięłam się na drzewo. Ani nie wtopiłam się w tłum." Rewelacyjna książka dająca do myślenia. Pozwala dostrzec "szczęścia" codziennego dnia. Polecam.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji