Skafander i motyl

Słowa z niedostępnych nam głębin... (2011-08-19)

Aleksandra Danielewicz  Więcej o recenzencie

Niezwykłe świadectwo człowieka dotkniętego locked-in syndrome. Jean-Dominique Bauby: francuski dziennikarz, redaktor naczelny magazynu "Elle". Człowiek rozmiłowany w życiu, pełnymi garściami czerpiący z jego dobrodziejstw, szanujący piękno. Ma czterdzieści pięć lat, spotyka się z kobietą, chce wypróbować nowy model BMW, spędzić weekend z synem. Nic nie wskazuje na to, że nastąpi wylew. Zachwyca forma tej powieści niewielkich rozmiarów. Bauby nie poprzestaje na opowieści o swym dramacie. Stworzył opowieść ciekawą i bezpretensjonalną, która nie poprzestaje jedynie na cierpieniu. Zdumiewające jest, że autor potrafi wznieść się ponad nie, choć tkwi w samym jego środku. Wysiłek, jaki towarzyszył tworzeniu każdego zdania nie ograniczył go. Ból często jest pretekstem do snucia rozmyślań, których ciężar pozostaje gdzieś w ukryciu. Kryje się za stylem: wyrazistym, żywym, lekkim. Bez cienia patosu. Bauby snuje wspomnienia, powraca do ważnych momentów swego życia, opisuje uciążliwą codzienność. Niesamowity jest jego dystans, literacka przestrzeń, w której umiejscowił siebie. Zdumiewa zwyczajność słów, jakimi opisuje własny dramat. Jakby mówił o parzeniu herbaty lub otwieraniu okna. Z jakichś niesamowitych, niedostępnych nam głębin pochodzą słowa tej powieści. Z odmętów rozpaczy, samotności, niezrozumienia. Można je analizować, roztrząsać, wplatać w filozoficzne dyskusje o jedności psychofizycznej człowieka. Ale to także zapis cierpienia powstałego w ciszy, jakiego należy z szacunkiem wysłuchać i wobec którego przejmująco zamilknąć.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Refleksja (2010-05-18)

buszująca97  Więcej o recenzencie

Dla mnie to takie przypomnienie o tym, co w życiu jest najważniejsze. Bardzo wstrząsająca i taka refleksyjna książka. Zgodzę się też, ze zdecydowana za krótka.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Hmmm... (2009-02-11)

Maggie78  Więcej o recenzencie

Książka niewątpliwie robi wrażenie, miejscami jest wstrząsająca, ale zbyt szybko się ją czyta. Niestety, poczułam pewien niedosyt, choć wiem, że nie o to w tym wszystkim chodziło...

(2 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Zbyt lekka. Nie pozostaje długo w pamięci (2008-08-23)

róża  Więcej o recenzencie

Szybko się ją czyta, ale pozostawia zbyt mało śladów w pamięci po sobie. Wielka tragedia człowieka opisana bez wielkich wzruszeń.

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jak wiele można stracić w jednej krótkiej chwili? (2008-06-19)

Tomasz Rurkowski  Więcej o recenzencie

Jean-Dominique Bauby opowiedział swoją historię w sposób dosyć niezwykły... za pomocą oka. Na skutek wylewu zapadł w stan zwany "syndromem zamknięcia", a po naszemu został "warzywkiem". Jak wiele się kłębi myśli w duszy człowieka uwięzionego w "skafandrze", w "mięsie", które nie reaguje na wysiłek woli... Książka jest bardzo dobra, w autorze widać zachodzące zmiany w myśleniu, choć czasem są pozorne. Ogólnie polecam, książka warta przeczytania.

(2 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wzruszająca opowieść (2008-05-01)

katarzyna cieślar  Więcej o recenzencie

Redaktor francuskiego magazynu Elle kocha życie. Nagle jego świat zawęża się do gonitwy myśli i możliwości porozumiewania się z opiekunami mruganiem powieki jak motyl... Piękna książka i film, wzruszające, ma w sobie coś, co każe kochać nam życie. I czerpać z niego pełną parą.

(1 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna ksiazka (2008-02-28)

Zbigniew Heliński  Więcej o recenzencie

Kiedy zacząłem czytać, przypomniałem sobie o starej prawdzie - że nie doceniamy, a nawet nie zauważamy czegoś, co mamy, do czasu, kiedy tego nie utracimy. W tym przypadku chodzi o zdrowie, ale przecież ta sama zasada dotyczy szczęścia, miłości, kobiet, rodziny. Czy bez nich potrafimy żyć najpiękniej, jak tylko się da? Bohater historii, redaktor naczelny francuskiego wydania "Elle" potrafił. Mimo, że po wypadku staje się rośliną, razem z opiekunami wypracowuje specjalny system, dzięki któremu powstaje opowieść. Poznaje na nowo świat. Nie może się ruszyć, ale widzi, myśli, analizuje, słyszy. W książce znajdziemy siłę woli, cierpienie, nadzieję, piękno i poezję. Tekst przeplatany jest fotografiami. Lektura obowiązkowa, z czystym sumieniem stawiamy przy niej nasz znaczek i zapraszamy do lektury, a następnie do kina na film o tym samym tytule.

(8 z 11 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Tę książkę trzeba przeczytać! (2008-02-25)

Kinga Skorupska  Więcej o recenzencie

Polecam tę książkę wszystkim, zwłaszcza niezadowolonym ze swojego życia, z codziennej w ich oczach szarości i nudy. Po lekturze tej książki zapadło w pamięci jedno zdanie :"Czy dopiero nieszczęście powoduje, że dostrzega się prawdziwą wartość człowieka?". Każdy odpowie sobie na to pytanie po krótkiej lub dłuższej refleksji nad swoim życiem...

(3 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna i przejmująca! (2008-02-18)

Angelika Jeżewska  Więcej o recenzencie

Książka o straconych szansach, o codziennych czynnościach wykonywanych machinalnie, o obrazach codzienności, które w codziennym biegu mijamy nie zatrzymując na nich wzroku nawet na chwilę, a które okazują się być sensem życia, w momencie gdy nie możemy już w nich uczestniczyć... Recepta na codzienne szczęście biorące się z dostrzegania małych codziennych cudów, które wspominać będziemy w obliczu nieuchronnego końca. Nie można pozostać obojętnym czytając tę książkę, małą objętościowo, a wielką pod względem emocjonalnego ładunku... Polecam!

(5 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Proszę nie sugerować się okładką! (2008-02-17)

Adriana Zielinska  Więcej o recenzencie

Mądra, przejmująca, wzruszająca książka z fatalną okładką. Znam tę książkę z poprzedniego wydania sprzed 2000 roku i bardzo jestem rozczarowana obecną oprawą graficzną. Płytka okładka poruszającej książki. Szkoda.

(7 z 10 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji