Connie Willis (ur. 1945) amerykańska pisarka science fiction. Debiutowała w 1970 roku, a pierwszą powieść opublikowała w dwanaście lat później. Jest najczęściej honorowanym pisarzem SF wszech czasów - ma na swoim koncie m.in. 10 Nagród HUGO, 6 Nagród NEBULA, Nagrody LOCUSA, do tego mnóstwo nominacji.
W swojej twórczości bardzo często sięga po motyw podróży w czasie lub kontakt z Obcymi. Często jej opowiadania są zabarwione ironią i inteligentnym humorem, który w zawoalowany sposób ośmiesza ludzkie przywary, jak choćby w genialnym opowiadaniu "Nawet królowa", w którym Connie Willis opisuje świat pełnego równouprawnienia płci. To spełnienie marzeń wszystkich feministek nadal nie jest jednak wolne od wojującego feminizmu.
Tom 1, Śmierć na Nilu, zawiera:
Śmierć na Nilu - Hugo 1994, nominacja Nebula 1994
Nawet królowa - Hugo 1993, Nebula 1993, Locus 1993
Jak te, które pamiętamy - nominacja Hugo 2004, nominacja Nebula 2004
Ostatni winnebago - Hugo 1989, Nebula 1989
Pogrom komiczny - nominacja Hugo 1987
Cud - nominacja Hugo 1992
Krótka przerwa - nominacja Hugo 1990
List od Clearysów - Nebula 1983
Świetny zbiór opowiadań
(2010-04-25)
speedi
Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!
Więcej o recenzencie
Kolekcja ośmiu opowiadań, która zawiera praktycznie same smakowite literackie kąski. Nie ma tu utworów słabych. Mogą być takie, które komuś z jakichś względów nie przypadną do gustu, ale wszystkie trzymają bardzo wysoki poziom literacki. Większość z nich została nagrodzona, a przynajmniej nominowana do takich prestiżowych wyróżnień jak Nebula czy Hugo. Pochodzą z różnych okresów twórczości autorki i poruszają rozmaite tematy. Nie jest to fantastyka skupiona na podróżach międzygwiezdnych i kontaktach z Obcymi, choć jedno z opowiadań w sposób dość przewrotny (i gorzko zabawny) porusza i ten temat. W większości opowiadań głównymi bohaterami są nie tyle wydarzenia, historia, przyszłość co ludzie. Ludzie ścierający się z życiem i tym, co ono niesie. W tym sensie jest to fantastyka socjologiczna, zainteresowana człowiekiem, jego kondycją i postawami wobec nieustannie zmieniającego się świata. Connie Willis ma jeszcze jedną zaletę: chętnie posługuje się humorem, inteligentnym, wysublimowanym. Ma zdrowy dystans wobec zjawisk, idei, techniki, nauki, ideologii, postępu, nowoczesności, futurologii, ekologii, feminizmu. Jej bohaterowie to często ludzie zagubieni, zarówno w świecie zewnętrznym jak i wewnętrznym. Przeżywający samotność w tłumie. Tak bardzo podobni do nas, czasem śmieszni, czasem tragiczni, irytujący, wzruszający czy zabawni. Ludzie zagubieni w gąszczu własnych myśli, uczuć, przeżyć. Pisarka ma naturalny dar budowania nastroju. Każde z opowiadań ma klimat który wciąga i pochłania na kilkadziesiąt stron. Nie traktuje nas przy tym jak niewyrośnięte, niewiele rozumiejące dzieci, nie tłumaczy wszystkiego od początku, pozwala by realia twórczej wizji docierały w sposób naturalny, powoli, bez sztucznego pośpiechu. Przyznaję, że lubię taki styl pisania, otwarty na czytelnika i twórczy. Słowa Connie Willis ma uzupełniać nasza własna wyobraźnia. Do takich właśnie ludzi, potrafiących samodzielnie myśleć, zdolnych marzyć i wyobrażać sobie to, co nie zostało powiedziane wprost kieruje swoje niebanalne opowiadania.
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji