Spadkobierca zakonu - księga 1, tom 1

Świetna książka fantasy dla młodszych i starszych (2010-07-05)

ksiazkowo  Więcej o recenzencie

Pewnego dnia Jegor powoli i niechętnie wraca do domu. Po drodze rozmyśla o tych wszystkich nieszczęściach, które kolejno spadają na jego głowę odkąd to skończył 13 lat. Ech, jakby to było dobrze móc zmienić swoje życie i przeczekać ten zły czas. Ciąg wydarzeń sprawia, że znajduje on bardzo specjalny Klucz, którego pożąda również jakiś dziwny mężczyzna. Jegor nie chce się rozstać z Kluczem, zaczyna uciekać, wpada w pewne drzwi i… budzi się w innym świecie. W świecie równoległym (chociaż nie do końca), w którym króluje Magia, nie Technika. W świecie, w którym dowiaduje się, że losy obydwóch światów zależą właśnie od niego, od trzynastoletniego chłopca. Dawno temu, świat techniki i świat magii były jednym światem. Do czasu, kiedy okazało się, że jednego z drugim nie da się jednak bezkolizyjnie pogodzić i magowie zmuszeni byli go podzielić. Od tej pory, w świecie magicznym technika nie jest zbytnio rozwinięta, a w świecie technicznym magia praktycznie nie istnieje. Jednakże w świecie magicznym pojawił się pewien mag, który postanawia za wszelką połączyć obydwa światy. A to znowu pewna zguba… Na taką właśnie sytuację trafia Jegor, kiedy przez przypadek wpada do świata magii. Zostaje mu ona przedstawiona przez dwie niesamowite postacie – Maga oraz dawnego Rycerza Zakonu. To oni wyjaśniają mu sytuację i pozwalają mu zrozumieć dlaczego właśnie od niego zależą dalsze losy obydwóch światów. To właśnie oni pomagają mu zrozumieć nowo poznawany świat, zdobyć nowe umiejętności i wiedzę. Czas, który mogą poświęcić na jego szkolenie jest niestety bardzo krótki, więc jest to szkolenie mordercze, każde zwycięstwo i każdy ułamek wiedzy okupiony jest bólem i potem. Jegor nie dostaje wszystkiego w prezencie, na wszystko musi zapracować sam. Po zakończeniu szkolenia Jegor poznaje swoje ścieżki losu, przechodzi ostateczną inicjację i rusza w drogę. Gdzie? Na poszukiwanie drugiego Klucza, tego, który może go zabrać do domu, a na jego miejsce przetransportować „odpowiedniego” kandydata do ocalenia świata. Jegar rusza w drogę, która obfituje w wiele pułapek, niebezpieczeństw, ale również i wiele możliwości. Ciekawa książka, fajni bohaterowie, warto ich poznać. Ale najlepiej zaraz zaopatrzyć się w tom 2.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna książka! (2010-03-06)

Joanna Gołaszewska  Więcej o recenzencie

Chłopiec o imieniu Jegor wracając do domu ze szkoły znajduje dziwny wielki Klucz o ozdobnej główce. Klucz ten otwiera drzwi, po których przekroczeniu Jegor znajduje się w świecie magii. Tam wita go Mistrz i rycerz. Przekonują go, że musi poddać się ich szkoleniu, żeby stać się rycerzem i ruszyć w podróż wypełniając misję. Misja jest bardzo niebezpieczna, ale pełna przygód. Ta dość schematyczna fabuła jest tylko pretekstem do przedstawienia czytelnikowi niezwykłego kunsztu pisarskiego Sadowa. Powieść zauroczyła mnie niezwykłością świata przedstawionego. To nie jest po prostu świat równoległy do naszego, w którym króluje magia, latają smoki, a młodzi ludzie stają się czarodziejami. Jegor nie ma zdolności magicznych i wszystkie umiejętności musi zdobywać w pocie czoła w wyniku długiego i morderczego treningu. Ku własnemu rozczarowaniu okazuje się być zupełnie odporny na magię. Niezwykłe w tej powieści było to, że autor wykazał się znajomością historii i akcję umieścił w świecie bardzo podobnym do średniowiecznego, jednak wszelkie nazwy geograficzne zaczerpnął z legend i najstarszej historii prasłowiańskiej. Przy okazji niektóre kraje, przez które wędrował Jegor, symbolicznie przypominają nam znane ze współczesności monarchie lub państwa socjalistyczne. Tak, dobrze się domyślacie, autor jest Rosjaninem, więc pewnie będzie to miało dużo wspólnego z ZSRR. Jak do tej pory jest to mój pierwszy kontakt fantasy z ironią na temat komunizmu. Mistrzowskie posunięcie. Żeby nie przedłużać: książka jest wspaniałą przygodówką fantasy dla młodzieży, ale co wnikliwszy czytelnik dostrzeże w niej metafory codzienności i świetnie się przy tym ubawi. Polecam!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji