Stalowa kurtyna

Jeszcze nie Clancy, ale dobre początki (2011-11-30)

Michał Kaczorowski  Więcej o recenzencie

Niezła książka o wartkiej akcji. Na pewno ustępuje powieścią Clancego i Bonda. Pisząc krótko – in plus bo wałczą nasi i dobrze oddane realia. In minus- „Kociał” na którym wzorował się autor jest jednak poziom wyżej. Wolff ma dobre zaczątki na poczytnego pisarza. Gubi się w detalach, a w części popełnia szkolne błędy - co sugeruje, ze nie do końca odrobił pracę domowa. By nie być gołosłownym, wedle autora: Amerykanie łatają podając wysokość w systemie metrycznym, główne bazy naszych F 16 to Mińsk Mazowiecki i Malbork, a w E3 Centry nasi piloci latają po raz pierwszy. Do tego nie wiedzieć czemu z Balic startuje C 5 galaxy ale w Mińsku lądują już C 141. Wreszcie Warszawa Babice która się gdzieś przewija jako jedna z baz myśliwców. Wreszcie wyposażenie 1 Puku Komandosów czy Gromu - tu kuleje opis uzbrojenia (stare typy broni) oraz taktyki użycia… Wystarczyłoby wstawić stopy, zapisać Łask i Krzesiny a ataki dywersyjne mogą być na bazy wymienione, ale niech tam stoją nasze Migi 29. Beryle zastąpić H&K MP5, SWD chociażby Remingtonem a Striely Spikami i Carlem Gustawem…. Wreszcie konsekwentnie usunąć C 141 (tylko za oceanem obecnie) – i już byłoby bardziej realistycznie. Z błędów bardziej zasadniczych: Leopardy kosza &80 jak zboże, F 22 kasują jedna salwa cale lotnictwo Białorusi. Nie przekonuje mnie też ślepy upór prezydenta Białorusi do samozagłady – sam powód agresji, a przede wszystkim mrzonka o poszerzeniu granic Białorusi zbyt grubymi nićmi szyte. Nie wiedzieć czemu na Białorusi co chwila ktoś pije wódkę, a w wojsku brak rozsądniejszych oficerów – krotko pisząc zbyt sztampowe i czarno białe. Na plus zasługuje pomysł i (mimo błędów wykonanie—bohaterów można polubić a opisy walk realistyczne.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

To wszystko już było (2011-09-19)

Sławomir Jastak  Więcej o recenzencie

Żadna rewelacja. Czytając tę książkę od samego początku nasunęły mi się skojarzenia z "Czerwonym Sztormem" Toma Clancy'ego. Już na samym początku przykre rozczarowanie. Powieść rozpoczyna się prologiem w którym dochodzi do eksplozji w elektrowni pod Mohylewem. Czerwony Sztorm zaczyna się od wysadzenia przez terrorystów rafinerii w Niżnewartowsku. W obu powieściach "siły zła"; potrzebują casus belli. Jak to wygląda w porównywanych książkach? W Stalowej Kurtynie białoruskie KGB dokonuje prowokacji w wyniku której wylatuje w powietrze hotel w Białej Podlaskiej z białoruskimi turystami, za co obwinia się Polaka. W Czerwonym Sztormie radzieckie KGB inicjuje akcję w której podczas spotkania z władzami na Kremlu giną dzieci a winnym ma być rzekomo Niemiec. Pójdźmy dalej. Akcje specnazu na terenie Polski to odzwierciedlenie akcji opisanych przez Clancy’ego w Czerwonym Sztormie na terenie Niemiec. Akcja amerykańskiego lotnictwa wymiatającego białoruskie samoloty znad Polski z udziałem F22 to ten sam pomysł, który został zrealizowany w Czerwonym sztormie w rozdziale Samoloty z Krainy Marzeń. Operacja przeprowadzona przez amerykański krążownik USS Alamo, który wpłynął na Bałtyk i pociskami manewrującymi zniszczył białoruskie centra łączności i system opl oraz pościg rosyjskiego okrętu podwodnego to przypominająca do złudzenia operacja amerykańskich okrętów podwodnych w Czerwonym Sztormie, które zaatakowały analogiczne cele na terytorium ZSRR. Bitwa pancerna pod Zakrzewem stoczona pomiędzy białoruską 1 Dywizją Pancerną a 10 Brygadą Kawalerii Pancernej to kalka bitwy stoczonej przez Amerykanów i Rosjan na terenie Niemiec, o ile dobrze pamiętam, choć mogę się mylić pod Alfeld. W obu przypadkach po raz pierwszy zostają użyte: w Stalowej Kurtynie polskie Leopardy, w czerwonym Sztormie Abramsy. Epopeja porucznika Wirskiego po terenach zajętych przez Białorusinów to analogia do przygód bohaterów Clancy’ego na Islandii po ucieczce z Keflaviku. Jak dla mnie to zabrakło tylko operacji Polarna Gloria. Być może dlatego, że nie posiadamy wyspy tak dużej jak Islandia.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Romantyczno-bohaterska XX-wieczna Polska w XXI wieku (2010-10-31)

quczmil  Więcej o recenzencie

Czerwcowy poranek, wstajesz wczesnym rankiem do szkoły/pracy. Włączasz telewizor. Dziennikarz informuje o niespodziewanej serii zamachów w Polsce. Za chwilę telewizor nagle gaśnie, a Ty przewracasz się na podłogę. Słyszysz huk. Razem z Tobą na ziemi lądują meble. Za oknem kłęby dymu zdobią jasne letnie niebo. Wśród nich widać sylwetki białoruskich bombowców Niemożliwe? W "Stalowej Kurtynie" nieobliczalny Łukaszenka decyduje się na zaatakowanie Polski. Książkę czyta się ogólnie dobrze, choć widać, że autor miał pewne problemy z rozpoczęciem powieści. Niemniej, ze strony na stronę jest lepiej. Całościowe wrażenie jest dobre, choć sądzę, że dałoby się poszczególne wątki rozpisać lepiej i dużo dłużej. Nie można jednakże zarzucić autorowi niekonsekwencji, czy przekłamań. Całość tworzy spójną wizję konfliktu dwóch europejskich państw, gdzie najnowsza technika przeplata się z romantyzmem Polski i tyranią Białorusi. Książkę polecam.

(3 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji