Statek przeznaczenia - tom 3 trylogii Kupcy i ich żywostatki, część 2

Tłumaczenie pogrzebało książkę. (2012-03-04)

Aleksandra Wilk  Więcej o recenzencie

Wspaniała opowieść, niestety, zupełnie schrzaniona przez pomysł opublikowania trzech części tłumaczonych przez trzech różnych tłumaczy, dzięki czemu nagle w części II trylogii pojawiają się nam same nowe postaci...? Nie, po prostu autorka tej części postanowiła zostawić im oryginalne imiona. Przyjemność czytania psuje konieczność rozszyfrowywania, kto jest kim.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Każdy ma prawo do swego życia... (2008-06-08)

Marcin Pawlik  Więcej o recenzencie

Zdecydowanie zaskakująca, zdumiewająca powieść w stylu Hobb. Z każdą stroną, każdym rozdziałem i każdym kolejnym tomem coraz bardziej odkrywcza, coraz bardziej wciągająca i poruszająca... Finałowe sceny z iście "oskarowym" scenariuszem... Spotkanie "Niezrównanego" z "Vivacią" musi wyglądać porywająco..., praca Amber nad twarzą galionu po bitwie czy ucieczka żywostatków przed jamalska flotą... no i skarb Igrota... i pojawiający się katalizator bo przecież musi być ktoś kto splecie wszystkie nici... ile tu podobieństw do historii Bastarda Rycerskiego, a kogucia korona? to ma sens i aż szkoda, że tyle wątków nie zostało dopowiedzianych, ale tak miało być. Jak można podsumować brak dalszych przygód Prawego i losów Tintalgli, jak wyglądałoby odnalezione przez Sledena miasto Najstarszych Cesarick? tak jak Bastard tęsknił za Błaznem, tak nam brak będzie dalszych przygód rodziny Vestritów... "Często za nim tęsknie, wiem że ktoś taki już się nie pojawi. Nasze pożegnanie było niedokończone, nierówne. Zamierzaliśmy się jeszcze zobaczyć. Czasem luka może się wydawać obietnica, czekającą spełnienia". I tak samo czekam na odkrycie miast Najstarszych. I tylko pewni jesteśmy, że władcy Trzech Królestw powrócili...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

I nadszedł baśni koniec (2007-07-04)

Marzena Kowalska Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Nie, wcale nie najtrudniej jest rozpocząć opowieść. Wystarczy mgnienie światła na kołyszącym się liściu, dziwnie skrzypiące drzwi... Potem tylko lekka kołomyja w środku, bo bohaterowie nagle pragną przejąć stery historii. I w końcu nadchodzi czas pożegnań. Często najgorszy. Jednym autorom trudno rozstawać się z bohaterami, muszą niektórych uśmiercić, lub też zostawić furtki, do których może kiedyś doczepią kolejne pomysły. Muszą dawkować słodycz na równi z goryczą, wyjaśnić każdy z aktów, albo pozostawić błogą nieświadomość, licząc na inteligencję czytelnika. Jeżeli nie darzą bohatera sympatią, muszą go zabić, ale też nie jest to prosta droga... bo przecież nie mogą ot tak, po prostu go uśmiercić. W końcu dla kogoś ta postać mogła stać się ważna. Robin Hobb, tym razem w roli autorki trylogii "Kupcy i ich żywostatki", wybrnęła nader sprawnie ze wszystkich aspektów, choć mam jej odrobinę za złe przerost słodyczy nad goryczą. A co do fabuły? Cóż, jest nader prosta. Pomimo dominującego udziału rodziny Vestritów tym razem głos ma najmłodsze pokolenie.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji