Dawna siedziba szlachecka na zachód od Pragi czeskiej, pierwowzór tytułowego zamku z powieści Franza Kafki, staje się sceną niezwykłych wydarzeń, których ramy czasowe zakreślają koniec drugiej wojny światowej i praska wiosna. Sierociniec prowadzony przez siostry zakonne zostaje przejęty przez milicję, a dzieci mają odebrać szczególną edukację: nowi gospodarze palą dawne książki, interpretują przeszłość na własny sposób. Nastoletni Rosjanin Ilja, którego najprawdopodobniej porzucili rodzice, staje się na skutek takiego wychowania sabotażystą. Do sierocińca docierają pogłoski o inwazji państw Układu Warszawskiego, wybucha panika i chaos. Kiedy wśród załogi jednego z wkraczających radzieckich czołgów Ilja dostrzega swojego ojca, postanawia zaciągnąć się jako tłumacz i przewodnik. Powieść Topola to wycieczka w głąb europejskiej przeszłości. Ironia autora i satyryczny ton powieści ani trochę nie umniejszają wnikliwości analizy. Perspektywę Ilji porównuje się do oglądu Oskara z Blaszanego bębenka Güntera Grassa. Topol pisze szczerze, namiętnie; i to mi się podoba. Cees Nooteboom Ta eskapada przez podziemne bunkry i jaskinie europejskiej świadomości jest prawdziwym wyzwaniem. Odważna i bezlitosna książka. Frankfurter Allgemeine Zeitung Ten, kto wątpił jeszcze po Nocnej pracy, teraz bez trudu wskaże najważniejszego żyjącego czeskiego pisarza. Frankfurter Rundschau
Praska Wiosna między jawą a snem - ambitna proza.
(2010-01-04)
MateuszF84
Więcej o recenzencie
Jachym Topol pisze we własnym niepowtarzalnym stylu. Doskonałe miesza wydarzenia rzeczywiste z fantastycznymi, dzięki czemu wychodzi interesujący i niesamowity efekt artystyczny.
Główny bohater, mały Ilia to postać osierocona przez rodziców i kraj, pozbawiona przynależności narodowej. Mieszka wraz z niepełnosprawnym bratem w sierocińcu prowadzonym przez siostry zakonne. Ilia opowiadając swoją historię ociera się o wizje, mary senne. Opowiada o Krainie Cieni - swoim dzieciństwie, Małpiszonie - bracie umysłowo chorym, nad którym wszyscy się znęcają, Domie Domu - sierocińcu, w którym żyje wraz z dziećmi różnych narodowości. Ich życie to ciężka praca, nauka, marzenia o lepszym życiu, nieustanne wygłupy, czasami śmieszne a czasami brutalne. Z czasem rodzi się bunt przeciwko siostrom, które oduczą kłamać każdego... Młodzi chłopcy marzą, aby ich opiekunki i dręczycielki zniknęły. Wtedy komuniści przysyłają kapitana Vyzlate. Marzenie się spełnia. Zaczyna się inwazja wojsk Układu Warszawskiego na Czechosłowację. Dla Ilji i jego kompanów oznacza to wolność, ale zarazem zaznają smaku zabijania i przemocy. Młody Ilia staje się znakomitym dywersantem jednak bez przynależności narodowej często zmienia strony. Opowiada o pełnej niesamowitych wydarzeń i urojeń podróży z wojskami pancernymi po Czechosłowacji, o swoich bohaterach i snach. Absurd miesza się z groteską. Wybucha Trzecia Wojna Światowa, "atakują demony", pojawia się tajemnicze jajo a młody Ilja wciąż marzy o dotarciu do krainy szczęścia. Zaciera się granica między światem realnym a snem co doprowadza do nieprawdopodobnego zakończenia. Budzimy się ze snu.
Nie jest to powieść łatwa i przyjemna. Wymaga dużego skupienia i znajomości tematu Praskiej Wiosny, gdyż jak mówi sam autor, "Strefa cyrkowa" to "poważne rozliczenie z historią". ...I pamiętajcie, wszystko co opowiedział Ilja to prawda... Szczera i brutalna, niesamowity senny, urojony klimat, dramatyczne wydarzenia, tajemnica - to cechy tego ambitnego dzieła. Do tego wspaniałe ilustracje oddające klimat powieści. Wielki ukłon w kierunku wydawnictwa WAB.
Gorąco polecam!
Oceń recenzję. Czy jest przydatna?:
Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.
Zgłoś nadużycie
Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji