Sztuka podstępu. Łamałem ludzi, nie hasła

Nie odpowiadaj, gdy pytają! (2009-12-02)

Meszuge  Więcej o recenzencie

Bardzo dobry tytuł. Adekwatny. Ale zdałem sobie z tego sprawę dopiero pod koniec lektury. Sztuka podstępu, a nie sztuka podstępów – to ważne, bo w książce opisywany jest w zasadzie jeden podstęp. Wprawdzie w kilkudziesięciu wariantach i odmianach, ale… W firmie dzwoni telefon. Odbiera go recepcjonistka, strażnik, czy inny pracownik raczej niskiego szczebla. A najlepiej ktoś nowozatrudniony, nie zorientowany jeszcze we wszystkich sprawach firmy, nieznający większości współpracowników. Dzwoniący przedstawia się jako pracownik tej samej firmy, kooperant, dostawca, partner, zastępca szefa, administrator firmowej sieci komputerowe, czy ktoś taki i prosi o pewne informacje, albo o wykonanie jakiegoś działania. Człowiek ten jest całkowicie wiarygodny, używa określeń i zwrotów charakterystycznych w danej branży, operuje swobodnie nazwiskami, telefonami… I to właściwie wszystko. Tak właśnie wygląda atak socjotechnika, człowieka, który wykrada tajemnice firmy lub instytucji, hasła, numery kont i dowolne inne dane. Mitnick przekonuje i udowadnia, że bez względu na to, ile firma wyda na systemy zabezpieczające, to i tak najsłabszym ogniwem będzie człowiek. Stąd zresztą podtytuł: „Łamałem ludzi, nie hasła…”.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Absolutny kanon (2008-03-06)

Maciej Chrzanowski  Więcej o recenzencie

"Sztuka podstępu" to książka w całości poświęcona socjotechnice, czyli wpływie na ludzi, ale to - przynajmniej z reguły - ta zła strona wiedzy psychologicznej. To książka o najsłynniejszym hakerze świata, który "zarabiał" miliony mimo, że często nawet nie miał dostępu do komputera. Skończyło się na tym, że dostał 3 letni zakaz zbliżania się do komputera, ale to na końcu - jak go złapali. Znajdziesz w niej dziesiątki dialogów, sytuacji, w których Kevin uzyskiwał bardzo ważne informacje w firmie po prostu prosząc, jak mówi pewien dział "wystarczy poprosić" - ale odpowiednio poprosić. Znajdziesz w niej m.in.: o tym jak wykorzystać siłę autorytetu i jak go budować, "jechanie" po emocjach, i właśnie dlatego polecam tę książkę. Ze względu na masę dialogów i sytuacji, które to można przeanalizować i wyciągnąć dobre wnioski - praktyczne. Polecam z serca tę książkę - to nie lada gratka i absolutny kanon dla każdego, kogo choć trochę interesuje wywieranie wpływu.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wciąga (2007-01-13)

Dominik Kolenda  Więcej o recenzencie

Książka jest naprawdę wciagająca. Przez prawie wszystkie rozdziały przebrnąłem bez jakiegokolwiek przystanku. Jednakże uważam, że ataki socjotechniczne w niej zawarte są specyficzne, przygotowane są na amerykański grunt i nie sprawdziłyby się tak dobrze w polskich warunkach (np. numer z mandatem). Największą wadą są dla mnie porady Mitnicka odnośnie poprawy bezpieczeństwa. Masło maślane. Za każdym razem powtarza to samo, ujmując w inne słowa. Z tego powodu odpuściłem sobie dwa ostatnie rozdziały, które były po prostu tak nudne, że nie dało się ich czytać na trzeźwo. Kiedy czytałem tę książkę, często krążyły mi po głowie plany ataków, jakie można wykonać na polskie firmy. Jak dotąd na planach się skończyło. Polecam wszystkim interesującym się socjotechniką, manipulacją i psychologią.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dobra, ale nie powalająca (2003-08-14)

Maciej Kołodziej  Więcej o recenzencie

Spodziewałem się prawdziwych historii z działalności Kevina, o których krążą legendy. Dostałem trochę wymyślonych historyjek, o których w wielu miejscach można powiedzieć, że są naiwne i nieprawdopodobne. Tak jak np. historia oszukanej pracownicy firmy softwareowej, która pomagając kologom niby piszącym scenariusz do filmu, specjalnie pisze dla nich łatkę wprowadząjącą backdoora do systemu! Do scenariusza? Książka do połowy interesująca, potem zaczyna robić się nudna. Informacje i sytuacje się powtarzają i nie wnoszą nic nowego.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

To nie jest dobra książka

edek

To nie jest książka, aby dowiedzieć się czegoś nowego o świecie, jeśli nie jesteś pracownikiem jakiejś dużej firmy ( lub małej ). Przywodzi na myśl poradnik w kwestii, w której trzydzieści takich pozycji nigdy niczego nie nauczy i nie wyjaśni. Równie dobrze radzą autorzy książek "jak stać się bogatym w 100 dni". Jestem w połowie i już nudzi mnie powoli taki dziwny dydaktyczny charakter, i to w dodatku dydaktyki o rzeczach ulotnych (relatywnie ) jakimi są głupota czy naiwność. Spodziewałem sie czegoś innego. Spodziewałem sie przemyśleń tego konkretnego człowieka, fragmentów jego życia, pewnie zmylił mnie tytuł "Łamałem ludzi nie hasła". Czytelniku, jeśli nie jesteś zainteresowany jak nie dać się oszukać (autor szumnie pisze o sobie "socjotechnik", ale ja myśle, że to po prostu oszust), to ta książka w ogóle Cię nie zainteresuje.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Całkiem ciekawa.

Olga

Książka jest interesująca. Uczula na ataki socjotechniczne pracowników firm, szczególnie tych większych. Niestety scenariusze ataków są dość wtórne, a słowo "socjotechnika" znajduje się w co drugim zdaniu. No i te podziękowania są rozbrajające. Dziękuję baci, dziatkowi, mamie, tacie, cioci, wujkowi, adwokatom, tramwajarzom itd. Niemniej jednak polecam.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bardzo fajna, ale...

chef

Świetna książka, dużo historyjek - przykładów. Książka jest napisana w konwecji poradnika o tym, jak zapobiegać atakom, jednak wielokrotnie odniosłem wrażenie, że jest tu wiele wskazówek dla ludzi, chcących zająć się socjotehniką... Już studenci psychologii nie dowiedzą się niczego nowego o mechanizmie działania ludzkiej psychiki, jednak dzięki tej pozycji można się dowiedzieć, że to, co mówili na wykładach, nie jest tylko suchą teorią. Książkę polecam choćby z powodu wielu historyjek, przy których można boki zrywać ze smiechu...

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Mierny podręcznik socjotechniki

Jarek Mielcarek

Nazwisko 'Mitnick' zadziałało magnetycznie i nieopatrznie kupiłem tę książkę. Po kilku kartkach już wiedziałem, że nie było warto. Słowo socjotechnika jest tam odmieniane przez wszystkie możliwe przypadki. Analizy na końcu opisu każdego włamania są na poziomie trzecioklasisty ze szkoly podstawowej. Już po przeczytaniu kilku opisów każdy potrafi przewidzieć scenariusz kolejnego: znajdź osobę w firmie - zdobądź numer telefonu - podszyj się - hulaj dusza. Nie polecam.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dobra

Kapsel

Myślę, że książka ta nie ma na celu nauczać ludzi socjotechniki. Myślę, że książka ta jest adresowana do ludzi pracujących w przedsiebiorstwach. Głównie chodzi tu o bezpieczeństwo, czego należy się spodziewać podczas wykonywanego na nas ataku.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Ściśle tajne, to fikcja bezpieczeństwa

Grzegorz Wilczyński

Z tego, co zauważyłem, takie hasło reklamowe towarzyszyło premierze książki. Oddaje ono w 100% moje odczucia po lekturze "Sztuki podstępu". Nie ma informacji niedostępnych, ściśle tajnych. Wszystko zależy, jak bardzo zależy Ci na ich zdobyciu i jak dobrym jesteś aktorem (socjotechnikiem). To nie jest książka o informatycznych aspektach ataków hakerskich, nie ma tu kodów programów, opisów firewalli itp. To po prostu nie jest książka informatyczna, jakiej być może spodziewa się wielu fanów Kevina Mitnicka i czytelników książki (patrz recenzja powyżej). Zawiera ona dużo cenniejsze informacje, przydatne każdemu, kto ma do czynienia z cennymi i tajnymi danymi lub każdemu, kto próbuje takie informacje zdobyć. Mitnick udowodnił, jak niewiele wysiłku potrzeba by dotrzeć do numeru karty kredytowej dowolnej osoby, jak łatwo jest zainstalować konia trojańskiego, podrzucając dyskietkę opatrzoną logo firmy ze znakiem "poufne dane wewnętrzne". Mitnick przedstawia scenariusze ataków hakerskich (socjotechnicznych) w postaci wyjątkowo barwnych i wciągających opowieści. "Sztukę podstępu" czyta się, jak doskonały kryminał, kryminał z wyjątkowo cennym morałem. I jak mówią starzy bokserzy: "Nie ma niepokonanych, są tylko źle trafieni". Ta książka pokazuje, jak trafić albo jak uniknąć trafienia. Gorąco polecam!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji