Tajemnica Edwina Drooda

interesująca, warto przeczytać (2012-03-09)

Karolina Małkiewicz  Więcej o recenzencie

"Tajemnica Edwina Drooda" to ostatnia powieść Charlesa Dickensa, nad którą pracę przerwała autorowi nagła śmierć. Intrygująca fabuła, sekret zaginięcia tytułowego bohatera, brak zakończenia, czyli rozwiązania zagadki, a także ponure okoliczności odpowiedzialne za ten fakt nie tylko dały początek mrocznej legendzie, ale też zainicjowały trwające do dziś spekulacje na temat planowanego przez autora finału intrygi. Choć zarówno w notatkach pozostawionych przez Dickensa, jak też w treści książki zawarte są liczne wskazówki, sugestie i aluzje dotyczące możliwego rozwiązania tajemnicy, jednak żadne z zakończeń i interpretacji proponowanych przez badaczy twórczości autora nie brzmią dostatecznie przekonująco i nie wyjaśniają ponad wszelką wątpliwość zachowań bohaterów powieści. Wiele faktów pozostaje po prostu nieznanych, rola kluczowych bohaterów niejasna i choć podejrzewamy kto i dlaczego miał motyw i okazję, by zamordować Edwina Drooda, nigdy już nie dowiemy się z całą pewnością, czy nasze przypuszczenia pokrywają się z planami Dickensa. Ten sekret autor zabrał ze sobą do grobu; "Tajemnica Edwina Drooda" okazała się jeszcze bardziej tajemnicza, niż zamierzył to Dickens. Do sennego miasteczka Cloisterham, pod opiekę katedralnego kanonika Septimusa Crisparkle'a trafia osierocone rodzeństwo, Neville i Helena Landless. Dziewczyna zostaje przyjęta do pensji dla panien prowadzonej przez pannę Twinkleton, gdzie zaprzyjaźnia się z Różą Bud. Róża, naiwne i płoche dziewczę, od dzieciństwa jest zaręczona z młodym architektem Edwinem Droodem na mocy testamentu ich rodziców. Zbliżająca się data ślubu uświadamia im, że ich uczucia nie są dostatecznie silne i błędem byłoby zawarcie małżeństwa, postanawiają więc zgodnie zerwać zaręczyny. Edwin tymczasem zwraca uwagę na śliczną Helenę, jednak między nim a jej bratem panują bardzo napięte stosunki zahaczające o otwartą wrogość. Adwersarzy próbuje pogodzić pan Crisparkle zapraszając obu na uroczystą kolację. Ostatni raz widziano Edwina Drooda, kiedy spacerował po wieczerzy nad brzegiem rzeki w towarzystwie Neville'a Landlessa. Wszystko wskazuje na to, że - choć nie znaleziono ciała młodego inżyniera - jego zabójcą jest gwałtowny i wybuchowy Neville, który nie darzył zaginionego sympatią i jako ostatni miał z nim kontakt.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna książka, pełna intrygujących sytuacji, napięcia i tajemnic... Polecam! (2011-05-10)

kasandra85 Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Uwielbiam tajemnice, zagadkową fabułę, pełną niespodziewanych zwrotów akcji. Lubię czytać i do końca powieści zastanawiać się jakie będzie rozwiązanie całej sytuacji. „Tajemnica Edwina Drooda” to jedna z książek, które pośród kryminałów wysuwa się na prowadzenie. Dlaczego? Otóż sam autor Charles Dickens zanim dokończył książkę zmarł, pozostawiając książkę bez zakończenia. Ciekawe prawda? Pośmiertnie powstały trzy różne wersje rozwiązania intrygi i zagadki, jaką autor stworzył w swoim dziele. Przyznam, że książka owiana mrokiem i legendą zrobiła na mnie duże wrażenie. Oto prawdziwy, zaskakujący i pełen symboli kryminał. Polecam! A teraz słów kilka o fabule. Senne, mroczne miasteczko Cloisterham. Głównym bohaterem jest młody architekt Edwin Drood, który został przyrzeczony Rosie Bud. Gdy byli młodzi ich rodzice marzyli, że gdy dzieci dorosną, połączy ich wielka miłość. Po śmierci rodziców obojga bohaterów, na ich opiekunach ciążył obowiązek wywiązania się z umowy. Jednak w miarę jak zbliża się dzień zawarcia związku małżeńskiego, zaczynają sobie zdawać sprawę, że nie darzą się uczuciem. Piękna Rose ma natomiast jeszcze dwóch adoratorów, którzy zabiegają o jej względy. Pewnego dnia w noc wigilijną w tajemniczych okolicznościach ślad po Edwinie ginie. Co się z nim stało? Czy jest to przypadek czy może coś więcej? Z pewnością wytłumaczenie tego zagadkowego zniknięcia zmrozi Wam krew w żyłach i przyprawi o dreszcze… Charakterystycznie i w nietypowy sposób nakreśleni bohaterowie, mroczny klimat, niezwykła wizja epoki wiktoriańskiej, intryga i dziwne zdarzenia, wciągają i nie pozwalają odłożyć książki. Do tego kipiące od emocji sytuacje, subtelny erotyzm i namiętność, humor pełen ironii oraz tajemnice, których z pewnością tu nie zabraknie. Warto również wspomnieć o licznych wątkach pobocznych, sprytnie wplecionych w fabułę i urozmaicających i tak ciekawy wątek główny, Jestem pod dużym wrażeniem tej książki. „Tajemnica Edwina Drooda” to świetna książka, pełna intrygujących sytuacji, napięcia i tajemnic. Z pewnością będzie to nie lada gratka dla miłośników thrillerów, kryminałów i poszukiwaczy nietypowych, pełnych zaskakujących teorii, książek. Polecam serdecznie!

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Inna twarz Dickensa (2011-04-18)

speedi Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

To zadziwiające dla nas, współczesnych, że Dickens pisał najczęściej do gazet i to nie stricte literackich. Wyobraźmy sobie takie powieści publikowane dzisiaj w zwykłej gazecie. Niezbyt to wiarygodne. Ilu czytałoby utwór tak wyrafinowany językowo? We wcale nie łatwej w odbiorze formie? "Tajemnica Edwina Drooda" jest właśnie taka. To powieść mocno satyryczna z ciekawym wątkiem kryminalnym. Powieść owiana swoistą legendą, głównie ze względu na brak zakończenia. Otóż Dickens zmarł nagle nie napisawszy go. Stało się to powodem spekulacji i niekończącego się gdybania kolejnych pokoleń literatów. To powieść zagadkowa, wyrazista, satyryczna i niezwykle barwna napisana językiem rozbudowanym, wyrafinowanym, obrazowym. Z intrygującą fabułą, mrocznym klimatem i zagadkowymi postaciami. Wypełniona prześmiewczym humorem, którym autor smaga ludzkie wady, nie żałując ironicznych i sarkastycznych uwag. Proza ta pełna jest szczegółów, rozbudowanych opisów w których Dickens pozwala sobie na swobodne, nasycone ironią dygresje. Nie jest łatwa w lekturze, głównie ze względu na wspomnianą wcześniej formę. Nie ułatwia nam jej również archaiczny język, rzadko dziś spotykane konstrukcje zdaniowe. Dominuje w niej jednak swoisty urok, któremu ulegali zresztą czytelnicy różnych epok. W tym wydaniu zwracają uwagę czytelnika dodatki, wśród nich notatki pisarza dotyczące dalszej części powieści i hipotetyczne jej zakończenia wyrażone słowami trzech różnych autorów.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji