Tatarak

polskie kino bez patosu i sztuczności (2012-01-06)

Iza32  Więcej o recenzencie

Nareszcie mamy polski film, oparty na rodzimej prozie (przynajmniej częściowo), bez patosu i sztucznych scen!Krystyna Janda gra rewelacyjnie - jest wyciszona, spokojna. No cóż, Pani Janda ma tu 2 role. Poza tym, że odtwarza rolę fikcyjnej Marty z opowiadania Iwaszkiewicza, to występuje w filmie również jako ona sama - aktorka. W opowieść filmową wplecione zostały monologi K. Jandy, które dotyczą choroby i śmierci jej męża E. Kłosińskiego. Film porusza tak wiele istotnych spraw z którymi stykamy się na co dzień w naszym ziemskim życiu, że jest się nad czym zamyślić. Warto też zwrócić uwagę na piękne zdjęcia. Polecam go miłośnikom ambitnego kina.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetny! (2011-07-16)

AniaC  Więcej o recenzencie

Przez lata Krystyna Janda męczyła swoim graniem - zawsze była taka sama niezależnie od tego kogo zagrała - rozbiegana, nerwowa, sztuczna. W tym filmie jest zupełnie inna! Zagrała rewelacyjnie. Świetny film!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

O bólu po stracie. Fantastyczna Janda (2011-03-04)

Dorota Filip  Więcej o recenzencie

To nie jest film łatwy. To film o traceniu - życia, męża, kochanka, przyjaciela, zdrowia. Warto zmierzyć się z tym, co dla każdego z nas nieuchronne. Warto przyjrzeć się fantastycznej Krystynie Jandzie, tak autentycznej w bólu bez epatowania nim. Po scenie końcowej sala w kinie zastygła, nie słychać było ani jednego dźwięku - ani z ekranu, ani z widowni. Ból, współczucie, szok - ten film pozostaje w człowieku na zawsze.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

nie przekonuje (2010-10-10)

gombro Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Czytałem opowiadanie Iwaszkiewicza i zastanawiałem się jak z tego szkicu historii, właściwie trzech scen, pozostających w pamięci, ale zbyt krótkich skumulowanych, zrobić historię na film? Odpowiedź- nie da się. Z filmu zapamiętuje się część z opowiadania- z lat 50, która wygląda i nierealnie i zmysłowo. Do tego Wajda dokręcił strzęp filmu w filmie o kręceniu powyższych scen, ale wkrótce z niego zrezygnował i film przechodzi w monodramę (dwuznaczną etycznie, której nie podejmuję się oceniać) w której pani Janda opowiada o śmierci swojego męża. Proszę mnie źle nie zrozumieć: muzyka, zdjęcia i aktorstwo są na najwyższym poziomie, szkoda tylko, że nie powstały dwa osobne dzieła półgodzinne, które można ocenić osobno w swym gatunku. Ja czekam aż Wajda zrobi film na podstawie pełnokrwistej historii bo tego że potrafi jestem pewien.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Tatarak (Sweet Rush) is a story that has two levels and is presented in a way that is very unusual (2010-09-19)

Richard Brzostek  Więcej o recenzencie

Tatarak (Sweet Rush) is a story that has two levels and is presented in a way that is very unusual. There is the short story based on Jaroslaw Iwaszkiewicz's work and there is a personal monologue by Krystyna Janda that mirrors it. I would say Tatarak is even unusual compared to Andrzej Wajda's other work, but not entirely as his film Everything for Sale (1969) is also a memorial that blends actuality with fiction. The title of the movie gives us an idea of what the movie is about and where it will take us. Tatarak (Sweet Rush) is a plant that grows along rivers that can smell fragrant when rubbed between one's fingers but like death when the reeds are crushed. Mrs. Marta (Krystyna Janda) lives in a small town somewhere in Poland. Her husband is a doctor (Jan Englert) who keeps himself busy with his work but she never complains. Their two sons passed away in the war and there is an element of sadness still in them because of that. Living in a town where everyone knows each other by name, Mrs. Marta befriends a young man who is younger than her sons would have been. Their meetings give her a new energy but their time together is short and ends unexpectadly. Janda's monologue gives us insight into her life, which also has parallels with some parts of the story. Her story is tragically sad but also gripping. Considering that Krystyna Janda's acting debut was in Wajda's Man of Marbel (1977), it is fitting that over twenty years later they work together again on such a personally meaningful film. Tatarak is dedicated to Krystyna Janda's late husband, Edward Klosinski, who was the cinematographer for Man of marble and dozens of other Polish films.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji