Ten Summoner's Tales

Ciekawa płyta (2007-05-06)

Kuba Jasiński  Więcej o recenzencie

To pierwsza płyta, od której zacząłem wgłębiać się w solową twórczość Stinga, dlatego mam do niej dość szczególny stosunek. Na pewno nie jest to jego największe dokonanie, ale patrząc na tę płytę z perspektywy czasu (minęło 14 lat od jej wydania), na rzeczy, które Sting proponuje nam ostatnio, to "Ten Summoner's Tales" jawi się jako arcydzieło i ostatni "dobry" okres jego twórczości. Na uwagę zasługuje fakt, że płyta została nagrana w dość "odchudzonym" składzie. Nie ma tutaj "ciepłych" klawiszy Kenny'ego Kirklanda, ani saksofonu Branforda Marsalisa. Główne skrzypce oprócz samego mistrza grają tutaj klawiszowiec David Sancious (który pojawił się już w składzie na poprzedniej płycie) i znakomity gitarzysta Dominic Miller, który tak naprawdę dopiero na tej płycie rozwinął skrzydła. Najbardziej znana ballada Stinga - "Shape Of My Heart" to właśnie jego dzieło. W stingowej kolekcji przebojów to właśnie ów charakterystyczny, gitarowy motyw przewodni jest najbardziej zapamiętywalny (obok dawniejszego "Every Breath You Take"). Ale "Shape Of My Heart" nie jest jedynym wybijającym się utworem na płycie. Takich smakowitych kąsków znajdziemy tu całe mnóstwo. Jest to płyta bardzo różnorodna stylistycznie, aczkolwiek Sting wyraźnie "odchodzi" na niej od stylistyki dwóch pierwszych płyt, które były nieco nazwijmy to "jazzrockowe". Na "Ten Summoner's Tales" mamy gdzieniegdzie ślady jazzu (choćby genialna, klawiszowa koda "Love Is Stronger Than Justice", "Saint Augustine In Hell" czy "It's Probably Me"). Co jeszcze? Za sprawą kobzy mamy od czasu do czasu odrobinę brzmień celtyckich, poza tym pojawia się nowy element w twórczości Stinga - fascynacja country we wspomnianym już "Love Is Stronger Than Justice". Sting wraca tutaj do swoich ulubionych zabaw z metrum, które zdarzały mu się na dwóch pierwszych albumach. Ale mamy także coś niby-rockandrollowego ("She's Too Good For Me"). Można powiedzieć, że klimat tej płyty jest raczej pogodny, brakuje mi na niej trochę klawiszy Kirklanda, które bardzo przydawały smaku i elegancji muzyce Stinga. Ale Sancious to również świetny muzyk. Gra bardziej "zadziornie" i też jest bardziej słyszalny. "Saint Augustine In Hell" to bodaj jego największy popis. Błyszczy również Miller; można powiedzieć, że już na "The Soul Cages" jego gitara przesądziła o losie dalszych płyt Stinga. Nie wygrywa tu wprawdzie tak "czadowych" partii jak Jeremiah Blues, ale jego solo z "Heavy Cloud, No Rain" na pewno warte jest zainteresowania. W "Field Of Golds" to właśnie jego gra buduje nieco marzycielski klimat tej kompozycji, nie mówiąc już o chyba nienależycie docenionym "Somethin' The Boy Said", w którym po prostu "czaruje". Generalnie nie znajdziemy na "Ten Summoner's Tales" kompozycji słabych. Każda jest inna, choć nie każda łatwo wpada w ucho. Wielki sukces takich utworów jak "If I Ever Loose My Faith In You", "Field Of Golds" i "Shape Of My Heart" uczynił tę płytę jedną z najpopularniejszych w dorobku Stinga. Aczkolwiek nie radziłbym sięgać po nią komuś, kto zna Stinga jedynie z owych przebojowych kawałków...

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rewelacja (2004-07-07)

Michał Jedynak  Więcej o recenzencie

Świetna płyta, nagrana ze świetnymi muzykami. Godne polecenia.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dla wytrwalszych fanów. (2002-02-04)

aleksander drwiega  Więcej o recenzencie

Ta płyta jest jedną z lepszych, ale nie najlepszą płytą Stinga. Co prawda takie kawałki, jak "Shape of my Heart" (znane m.in z końcówki "Leona Zawodowca" z Jean Reno i Natalie Portman) czy "If I ever lose my faith in you" lub "It's Probably Me" w wykonaniu z Erickiem Claptonem można bez problemu okrzyknąć wielkimi, to jednak całość godna polecenia raczej fanom.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Świetna

artur krzysiak

Może trochę niedoceniona płyta tego wykonawcy. Wspaniałe nastrojowe ballady "Shape of my heart","Fields of gold", rewelacyjnie skomponowane w stylu, jakże charakterystycznym dla STINGA "Seven days" ta płyta to koniecznie obowiązkowa pozycja w Twojej płytotece!!!

(3 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji