Tezy o głupocie, piciu i umieraniu

Jerzy Pilch Chcę otrzymywać korespondencję o pozycjach tego autora.

okładka: miękka

nośnik: druk
liczba stron: 240

Kwiecień 2009 - "Niestety, uprawianie literatury to nie jest zajęcie ani stosowne, ani dyskretne, ani dżentelmeńskie. Uprawianie literatury to jest babranie się w rzeczywistości. A skoro ty się w niej babrzesz, to i ona będzie babrać się w tobie. Ona (rzeczywistość) będzie babrać się w tobie za życia i po...

Pełny opis produktu...

Ci, którzy kupili ten towar, kupili też...

- Jakbyś kamień jadła
- Wojciech Tochman
- cena: 24,99 zł
- Polski słownik pijacki
- Julian Tuwim
- cena: 31,49 zł
- Niedziela, która zdarzyła się w środę
- Mariusz Szczygieł
- cena: 43,99 zł
- Balladyny i romanse
- Ignacy Karpowicz
- cena: 47,49 zł
- A nie mówiłam
- Katarzyna Grochola
- cena: 33,49 zł
- Lepiej palić fajkę niż czarownice
- Adam Boniecki
- cena: 28,49 zł

Inni klienci oglądali również...

Pełny opis produktu: Tezy o głupocie, piciu i umieraniu

Autor:: Jerzy Pilch
Wydawnictwo:: Wydawnictwo Literackie , Kwiecień 2009
ISBN:: 978-83-08-04334-9
Liczba stron:: 240
Wymiary:: 125 x 200 mm
Sprawdź inne tytuły:: Jerzy Pilch

Kategorie:: literatura piękna polska

"Niestety, uprawianie literatury to nie jest zajęcie ani stosowne, ani dyskretne, ani dżentelmeńskie. Uprawianie literatury to jest babranie się w rzeczywistości. A skoro ty się w niej babrzesz, to i ona będzie babrać się w tobie. Ona (rzeczywistość) będzie babrać się w tobie za życia i po śmierci, być może nawet i po śmierci cię wskrzesi i raz jeszcze pochowa cię po to, aby pobabrać się lepiej. Babrania nigdy dosyć. Babranie bowiem jest piękne jak literatura".
Wybór felietonów Jerzego Pilcha publikowanych na łamach Tygodnika Powszechnego - nominowany w 1998 roku do literackiej Nagrody Nike - jest ironicznym komentarzem do polskiej rzeczywistości lat dziewięćdziesiątych.
Felietony Pilcha są wzruszające, czasem okrutne, ale nigdy nie bywają one nudne.
W zbiorze znajdują się groteskowe portrety znanych ludzi - pisarzy, dziennikarzy, polityków oraz ironiczny komentarz do wydarzeń z pierwszych stron gazet i kronik towarzyskich. Pilch pisze w nich także o śmierci Jerofiejewa, Brodskiego, Kieślowskiego, Czycza, Stanisława Pyjasa.
Tezy zostały ujęte w autobiograficzną ramę; rozpoczynają się opowieścią o inicjacjach dzieciństwa, kończą zaś powrotem do rodzinnej Wisły.
Atrakcyjne językowo i nadzwyczaj śmieszne opowieści podszyte są nostalgią, Pilch ubiera wspomnienia w literacką, anegdotyczną formę i robi to w sposób perfekcyjny, zapraszając czytelników do swych ironiczno-filozoficznych gawęd.

Zgłoś błąd w opisie

Napisz pierwszą recenzję "Tezy o głupocie, piciu i umieraniu".