The Girl In The Other Room

Wspaniały blues, pop i jazz w jednym! (2007-02-11)

Aleksander R.  Więcej o recenzencie

Niektórzy z recenzentów twierdzą, że Diana Krall śpiewająca blues to katastrofa i współpraca z małżonkiem - Elvisem Costello to kompletna katastrofa. Niektórzy twierdzą też, że Diana Krall nie powinna sama pisać utworów, bo jej to nie wychodzi. Jeśli chodzi o mnie, nie zgodzę się z tymi recenzantami. Uważam, że Diana Krall i "The Girl In The Other Room" to po prostu arcydzieło. Każdy utwór ma w sobie niezwykłą dynamikę i stanowczość, a teksty napisane przez Dianę i Elvisa są niebanalne. Poza tym są tam też piękne covery Toma Waitsa ("Temtation"), Joni Mitchel ("Black Crow") czy Mose Allison ("Love Me Like A Man"). Uważam, że "The Girl..." jest naprawdę dobrą płytą, bowiem jest mieszanką róznych stylów, między innymi bluesa, jazzu, samby, a nawet rocka. Diana jest i zawsze będzie dla mnie oryginalna i niesamowita!!!

(3 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dziewczyna w pokoju (2007-02-04)

Art Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Bardzo ładne, wybitne kompozycje, jak pełne uroku, jazzowo-bluesowe "Stop This World", barowe "Temptation" czy wreszcie przepiękne balladowanie na czele z "Narrow Daylight", "Almost Blue" i "Departure Bay". Współkompozytorem całości jest Elvis Costello (prywatnie mąż kanadyjskiej wokalistki), który w dużym stopniu nadał tym piosenkom własną artystyczną wizję. Album ten jest jednak przykładem na zadziwiającą hybrydę gatunkową, którą spaja niszowy jazz, mocno upopowiony, lekki i bezpretensjonalny. W tak urokliwej otoczce pięknej Dianie wciąż do twarzy, podczas gdy poszczególne fragmenty brzmią jak kalka porterowsko-gershwinowskich nastrojów. "The Girl In The Other Room" to jednak miłe dla ucha dźwięki, nadające się znakomicie do słuchania w jakimś kameralnym miejscu, gdzie umiarkowany gwar i miejska elegancja zatapiają się w nocnych klubach pod nieśmiało mrugającym neonem.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bardzo dobra płyta (2006-10-28)

Greta Zostań recenzentem Merlin.pl.Podziel się swoją opinią i zdobywaj piórka!  Więcej o recenzencie

Nie ma o co mieć pretensji. Gdyby Diana ciągle śpiewała covery, to też byłoby źle, bo śpiewa covery. "The Girl..." to świetna płyta, nieczego tu nie brakuje. Kto powiedział, że nie można mieszać jazzu z innymi gatunkami? Takie kawałki jak "I'm Pulling Through", "Narrow Daylight", "Departure Bay" udowadniają, że owszem, można.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bardzo bardzo dobra płyta (2005-12-01)

TomZ  Więcej o recenzencie

Uważam, że to najlepsza jej płyta. Do tej pory tylko sprawnie odtwarzała innych i mimo że robiła to perfekcyjnie, po jakimś czasie człowiek jest zmęczony słuchaniem w kółko standardów. Nowy album jest piękny, emocjonalny, a jej kawałek napisany z mężem "Narrow daylights" jest powalający! Kocham tę płytkę i nie słucham jej ciagle tylko dla tego, że boję się ją znudzić.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wreszcie nie do kotleta...

Piotr P

Znam kilka poprzednich płyt pani Danusi, ale ich nie słucham zbyt często. Dlaczego? Wieje nudą z wielu kątów. Ale wreszczie jest.... Nowa płyta jest po prostu świetna. Super i rewelacja.

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bywało lepiej

Ta płyta męczy. Fajnie, że Krall chce coś zrobić sama, ale czasami lepiej nie robić nic, niż robić coś źle. Wolę ją śpiewającą covery. Mam nadzieję, że następnym razem będzie lepiej.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Wspaniały nastrój, dopracowana muzycznie (2004-10-23)

Piotr Zborowski  Więcej o recenzencie

O mały włos, przeczytając krytyki tej płyty, nie kupiłbym jej i popełnił bym duży błąd. Piękna muzyka, nastrój. Trzeba się tylko wsłuchać. Przesłuchanie na szybko, na słabym sprzęcie lub gdy muzyka jest "w tle" zmniejsza wyrazistość tej płyty. Tak, jest inna niż poprzednie płyty Diany, gdy śpiewała standardy jazzowe. Ale czy to zarzut? Dla mnie to wielki plus, że stworzyła coś nowego i ciekawego, własny styl. Przy tej płycie odpoczywam, wchodzę w inny świat, pozwala na zatrzymanie się i kontemplowanie barwy i soczystości dźwięków. Jest tu jakaś harmonia, czuć współpracę muzyków w tworzeniu nastroju, to coś więcej niż chaotycznie powrzucane piosenki do jednego worka. Polecam.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Kolejny dowód na to, że małżeństwo szkodzi rozwojowi artyzmu

Roberto JJP

Od lat uwielbiając muzykę Diany, niestety przeżyłem głębokie rozczarowanie. Dotychczasowy repertuar opierał się na znanych i sprawdzonych standardach jazzowych i przeuroczy głos Diany i "artyzm pianistyczny" zachwycał. A tu? Ślepa uliczka, poszukiwania bluesowe? Pean dla twórczości małżonka? Jedynie Temptation wywołuje gęsią skórkę, ale nie dajcie się skusić na całą płytę.

(1 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Intrygująca

Monika Zientek

A zaczęło się od kawałka "Temptation". Ta płyta trafiła do mnie przypadkiem, nigdy wcześniej nawet nie słyszalam o Dianie Krall. Jestem zachwycona i zaintrygowana. Dla mnie jest na 5. Może zdanie zmienię, kiedy kupię jej inne albumy i będę mieć porównanie. Póki co...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Trzy genialnie wykonane utwory

Adam Rybczynski

Temptation, Narrow Daylight, Departure Bay - reszta - w większości napisana przez Dianę sprawdza się jako usypiacz- sen przychodzi szybko i jest głęboki.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji