Three Point Shot

Jerry Bergonzi to jeden z największych gigantów modern-jazzowego saksofonu - obok Joe Lovano, Branforda Marsalisa czy Dave'a Liebmana. Od ósmego roku życia grał na klarnecie i saksofonie altowym, w wieku 12 lat przerzucił się na tenor i pobierał lekcje u nauczycieli z pobliskiego Berklee School of Music. W 1972 r. wyjechał do Nowego Jorku i rozpoczął dziesięcioletnią współpracę z Davem Brubeckiem.
Po powrocie do Bostonu w 1987 r. Jerry Bergonzi nagrał serię płyt pod własnym nazwiskiem i dla własnego wydawnictwa, ale też dla włoskiej wytwórni Red Records. Oprócz prowadzenia swoich grup - kwartetu Con Brio i Trio Gonz - Bergonzi nie przestawał udzielać się jako sideman. Wraz z Michaelem Breckerem i Branfordem Marsalisem wystąpił na debiutanckiej płycie Joey'a Calderazzo wydanej przez Blue Note w 1990 r. Pod wrażeniem jego pełnych wyrazu i głębi improwizacji wytwórnia zaproponowała mu zarejestrowanie jego własnego materiału. Jest autorem sześciu książek dotyczących improwizacji, harmonii oraz teorii jazzu. 1991 rok przyniósł także pamiętny występ artysty z Milesem Davisem i Quincy Jonesem na festiwalu w Montreaux.
Na płycie towarzyszą mu perkusista Jacek Kochan oraz kontrabasista Piotr Lemańczyk.

Jacek Kochan - kompozytor, perkusista, aranżer. Karierę artystyczną rozpoczął w latach 70-tych, związany był wówczas, z takimi zespołami jak Dżamble czy August Trio. W styczniu 1981r. wyjechał do USA i przez dwa lata mieszkał w Nowym Jorku, gdzie zetknął się z Jaco Pastoriusem, Mike Clarkiem i Robie Gonzalezem.
W połowie lat 80-tych zamieszkał w Kanadzie (Montreal i Toronto), która na długie lata stała się jego siedzibą. Tam też brał czynny udział w jazzowym życiu zarówno jako lider, jak i muzyk sesyjny, w zespołach grających jazz, funk, r&b i muzykę etniczną. W Montrealu zrealizował też kilka większych projektów na chór i orkiestrę (Tudor Singers, Repercussion). Aktywność artysty znalazła ujęcie w licznych występach na żywo, na festiwalach i w klubach oraz w nagraniach z artystami takimi jak: Michel Donato, Karen Young, Andrew Leroux, Yannick Rieu, Oliver Jones, Jean-Pierrre Zanella, Michel Cusson, Katleen Dyson, Helmut Lipsky, Lazaro Saucedo, Geoff Lapp czy Johnny Scott. W 1990 roku przeniósł się do Toronto, gdzie kontynuował działalność jako leader i sideman, biorąc udział w wielu projektach nagraniowych i koncertach z udziałem wielkich gwiazd światowego jazzu takich jak: John Abercrombie, Jerry Bergonzi, Pat Labarbera, Kenny Wheeler, Don Thompson, Mike Murley, Neil Swainson, Reggie Schwager, Lorne Lofsky, Bernie Senensky, John MacLeod, Dave Restivo i Brian Dickinson.
W 1995 roku Jacek Kochan przeniósł się do Warszawy, gdzie komponuje, nagrywa i koncertuje z muzykami takimi jak: Dave Liebman,, Greg Osby, Marc Copland, Gary Thomas, Joey Calderazzo, Palle Mikkelborg, Uri Caine, Eddie Henderson, Dave Tronzo, Briggan Krauss, Cuong Vu, Eric Vloeimans, Lars Danielsson, Dave Fiuczynski, Bo Stief, Christian Spering, Michel Benita, Furio DiCastri, Franz Hautzinger, Klaus Dickbauer , Eddie Schuller, Uchihashi Kazuhisa, Axel Dörner, Ernesto Molinari, Francois Corneloup, Krzysztof Knittel, Skerik, Tomasz Stańko, Zbigniew Namysłowski, Adam Pierończyk, Piotr Wojtasik, Assif Tsahar, Tomasz Szukalski, Maciej Sikała i Piotr Baron.

Piotr Lemańczyk - kontrabasista, gitarzysta basowy, kompozytor, lider. Jest laureatem Jazz Juniors 95 i 96 w Krakowie, Jazz nad Odrą 96 we Wrocławiu oraz Pomorska Jesień Jazzowa 96, gdzie dostał "Klucz do kariery". Jako lider nagrał trzy autorskie płyty - "Follow The Soul" , "Freep" i najnowsza "Village Time".