Tracę ciepło

I oby tak dalej... (2010-07-07)

Joanna Jaszczuk  Więcej o recenzencie

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Łukasza Orbitowskiego było co najmniej dziwne - książka "Tracę Ciepło" właściwie sama wpadła mi w ręce w bibliotece... Szukałam czegoś nowego do poczytania, trafiłam na nią i... nie mogłam się oderwać. Część I jest po prostu genialna... Trudno mi powiedzieć cokolwiek na temat opisu Roku Zero, bo w nim się urodziłam, ale... wierzę autorowi na słowo. Widać wszystko oczami wyobraźni. Im bardziej zagłębiamy się w tajemnicę zmarłego woźnego, tym bardziej jest ona mroczna. Druga część nie ustępuje jej pod żadnym względem, pięknie opowiedziana historia o groźnej sekcie, wiecznie pijanym proroku i miłości SS-Mann'a i młodej, polskiej artystki... Jedynie trzecia część jakoś mi nie klei, szczególnie dziwi zakończenie, ale... można przymknąć na to oko. Polecam wszystkim miłośnikom horroru.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Orbitowski trzyma poziom! (2007-07-29)

Gracjan Trzygłów  Więcej o recenzencie

Bardzo przyjemne czytadło. Książka grozy z bardzo dużą dawką zagadnień obyczajowych. Dobrze odwzorowane realia lat 90. Pierwszy epizod jest moim zdaniem najlepszy, i tu w zasadzie mogłaby się książka kończyć. Pozostałe dwie opowieści, nieco wydumane, ale mają swój klimat! Warto wydać flotę na tę pozycję!

(9 z 10 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nieźle, ale mogło być lepiej (2007-07-29)

Bartłomiej Biesiekirski  Więcej o recenzencie

Gęsty, duszny sposób pisania. To duży plus w takiej akurat tematyce. Świetne, realistyczne opisy krakowskiego Kazimierza, morderczych lat szkolnych, przełomu naszej ojczyzny w latach 90 XX w. Widać, że zaczerpnięte z własnego doświadczenia autora bądź po prostu mu bliskie. Dlatego też część pierwsza wypada najlepiej. Później jest już pokrętnie, niestrasznie, dialogi niby-inteligentnych ludzi sztucznie zwulgaryzowane, mało o jedzeniu, bardzo dużo o piciu (tych tanich, ale dobrych). Niby tak jest, ale o tym każdy wie. Ostatnia część w odróżnieniu od pierwszej prawie już nie stoi na ziemi, wyłącznie fantasmagoryczna i mocno się nie klei. Postacie pojawiają się i znikają, mają mieć jakieś znaczenie dla akcji, ale szybko czytelnik o nich zapomina. Świat jezior ładnie na początku wprowadzony, później przyprawia bohaterów o ciągłe mdłości i wymioty (naprawdę jest ich pod koniec sporo). No i ta męska przyjaźń. Dziwna jakaś i znowu wracamy niemal wyłącznie do picia alkoholu. Reasumując. Gdyby tylko zadziałał tu redaktor i nakłonił autora do sklejenia tych trzech rozciągniętych części w jedną spójną książkę, mogłaby to być jedna z ważniejszych ostatnio pozycji. A tak, no cóż, jest tylko nieźle. Szkoda, bo pracy było dużo.

(8 z 8 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Rozczarowanie (2007-07-02)

Maciej Andruchów  Więcej o recenzencie

Zazwyczaj jak wydaję ponad 30 zł na książkę to staram się doczytać ją do końca. Nie dałem rady. Jak na horror za mało straszna i, co tu dużo mówić, nudna. Zwłaszcza historia miłości byłego żołnierza wermachtu do polskiej dziewczyny - stek bzdur. Również pozostałe wątki wyglądają jakby autor nie miał pomysłów i starał się coś na siłę wykombinować. I największy minus - bohaterowie, trudno ich polubić. Nie będę się już dłużej znęcał - szczerze odrzadzam.

(8 z 12 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Spotkanie dwóch światów (2007-06-30)

Magdalena Krej-Mościbroda  Więcej o recenzencie

Książka z początku wydaje się błaha. W podstawówce spotykają się: kat i ofiara, Konrad i Kuba. Ich relacje przeradzają się z czasem w przyjaźń. Książka trudna, obnażająca okrutną rzeczywistość, mieszajacą się ze światem duchów. Bardzo cienka granica dzieli oba światy, w pewnym momencie zupełnie tracimy ją z oczu. Czy przynajmniej raz w życiu nie zdarzyło nam się coś podobnego? Zachęcam do lektury.

(11 z 12 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

To są duchy nawet do twardej poduchy (2007-05-10)

harry key  Więcej o recenzencie

Duchy, ale nie duszność słów, sekta, ale nie dla analfabety insekta. Pozdrawiam autora i jego pióro jasnowidzenia literackich gustów wyrobionych czytelników. Niby z miasta Smoka, ale nie ma w nim smoków pychy literackiej, jest zaś pyszna literatura. Polecam.

(20 z 24 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji