Trupy polskie

Słabe nieporuszenie na ziemi (2009-07-27)

reader bloog pl  Więcej o recenzencie

1. Czy sięgnę po jakiś polski kryminał po lekturze "Trupów..."? Raczej nie. Teksty Ziemkiewicza, Bratkowskiego, Beresia są słabo napisane. Najdelikatniej mówiąc. Wtórność, przewidywalność, językowa nieporadność, nachalny dydaktyzm (zwłaszcza w przypadku "Zbrodni doskonałej live" Ziemkiewicza) - to moje najważniejsze zarzuty wobec tych próz. Po co znani publicyści brali się za kryminał? Na co im to było? 2. Ale to nie wszystko. Trudno w to uwierzyć, ale w "Trupach..." znalazły się teksty jeszcze gorsze. W właściwie mam na myśli jeden tekst:"Samolot Ribbentropa" Andrzeja Pilipiuka. Powiem szczerze: w moim prywatnym rankingu na najgorsze opowiadanie świata "Samolot..." jest liderem. Czegoś tak głupiego i nieudolnie napisanego nie czytałem od lat. Pan Pilipiuk to, o ile się orientuję, jedna z gwiazd nadwiślańskiej literatury popularnej. Wobec tego faktu, budzą się we mnie ambiwalentne uczucia. Z jednej strony jestem ciekawy czy "Samolot..." to wypadek przy pracy, a reszta rzeczy jest przyzwoita (istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że jest właśnie tak: coś gorszego od tekstu z "Trupów..." ciężko byłoby napisać). Z drugiej jednak strony, przez litość nad sobą, nie bardzo mam ochotę sprawdzać, jak to pisarstwem Pilipiuka jest w istocie. 3. Opowiadanie Pilipiuka - mimo, że jest totalnym literackim potworem - dało się jednak przeczytać. Są jednak teksty w "Trupach...", które tego elementarnego warunku nie spełniają. W zasadzie to nie są teksty - raczej zbiory liter, wyrazów, zdań. Do tej kategorii należy na pewno coś, co napisał Artur Górski. Zaczyna się to od zdania: "Czesław Nowak, syn Zenona, leżał nieporuszenie na ziemi". Po takim wstępie przechodzi mi ochota na ciąg dalszy. 4. Nie brakuje tekstów naprawdę dobrych. Jest ich jednak znacznie mniej niż tych kiepskich. Podobały mi się opowiadania Joanny Chmielewskiej i Irka Grina. Nie przepadam wprawdzie za literaturą opierającą się na popychaniu akcji do przodu. Doceniam jednak warsztat, pomysł, sprawność narracji, klimat. Jest jeszcze tekst Jacka Dukaja. Nie mam o nim zdania. Jest to bowiem esej o "Liniach krwi" Iaina Banksa. Twórczości Pana Banksa nie znam. A czytać eseje o czymś, czego się nie czytało to zajęcie pozbawione resztek sensu. 5. Prawdziwe perły tej antologii to "Kotek" Marcina Świetlickiego i "Ostatnie śledztwo wywiadowcy Gościńskiego" Rafała Grupińskiego. Tekst lidera Świetlików to bodaj fragment "Jedenaście". Właściwie trudno tu mówić o kryminale. Niby ktoś ginie, ale esencja opowieści ulokowana jest w zupełnie innych rejestrach. To samo można powiedzieć o opowiadaniu Grupińskiego. Po jego lekturze, nasunęła mi się jednak zgoła nieliteracka refleksja. Zacząłem się mianowicie zastanawiać, jaka siła pchnęła autora do tego, by stać się głównym ideologiem rządzącego stronnictwa?

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Uczucia mocno mieszane (2009-02-13)

Krewka Zuzanna  Więcej o recenzencie

Z całej książki najlepsze jest posłowie Andrzeja Stasiuka. Nieźle broni się jedynie Irek Grin. Świetlicki z Chmielewską też by się obronili, ale poszli na łatwiznę i wstawili po kawałku ze swojej książki. Pozostałym chyba nikt nie powiedział, że chodziło o opowiadanie kryminalne. Plus za pomysł. I za Irka Grina. I za próbę dowartościowania kryminału.

(1 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Niewiele brakowało...

Beno

... a nie przeczytałbym "Trupów" po tylu złych głosach tutaj. Ale przeczytałem i jestem przynajmniej kilkoma (Świetlicki, Grupiński, Grin) zachwycony. Oczywiście są też słabsze, ale taka uroda zbiorów. Polecam - co najmniej połowa to wielka frajda i dowód na to, że Krajewski to nie wszystko, co ma do zaoferowania polski kryminał.

(4 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

???

Mala

Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, iż najmocniejszą stroną tej pozycji jest tytuł. Choć powiem szczerze, że ma on swoje reminiscencje w tekście, ponieważ rzeczywiście są to trupy, ale trupy opowiadań.

(4 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Słabiutko

Xan4

Niestety spodziewałem się po takich nazwiskach o wiele więcej. Ledwie połowa tekstów spełnia podstawowe normy, reszta to...

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nieudany projekt

Ryszard

To nie są kryminały, ale coś kryminałopodobnego. Średnia Chmielewska, średni Bereś, reszta uboga w intrygę i styl. Brak polotu, czegoś co magnetyzuje czytelnika.

(5 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nierowny poziom, więcej upadków niż wzlotów (2006-01-31)

Rafał Roguszka  Więcej o recenzencie

Dla osoby wychowanej na przygodach Sherlocka Holmesa i książkach Agathy Christy czytanie tego zbioru opowiadań to czysta katorga. Wśród 14 opowiadań uwagę przykuwają jedynie trzy. "Joasia" Witolda Beresia, "Samolot von Ribentropa" Andrzeja Pilipiuka oraz "Bezpański Pies" Irka Grina. Opowiadania zaskakujące, z płynną fabułą, bez zgrzytów i zacięć. O dziwo, jedynie o Irku Grinie można powiedzieć, że zna gatunek, jakim jest kryminał. Wśród pozostałych autorów są pseudogwiazdy polskiego kryminału, jednak po przeczytaniu próbki ich twórczości nie mam najmniejszej ochoty sięgnąć po ich dalszą grafomanię. W każdym razie jeśli ktoś ma ochotę przeczytać trzy dobre opowiadania, to polecam.

(7 z 9 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nie mam pytań

Adam

Bardzo dobry pomysł, dobre wykonanie. Święta z "Trupami" nie przypadły mojej żonie do gustu, ale kiedy czytałem głośno kilka fragmentów, zarykiwała się ze śmiechu. A niestety jest to osoba, którą trudno rozbawić. Mimo niechęci do kryminałów przeczytała potem całego Pilipiuka i Prusa, twierdząc, że dawno się już tak nie bawiła. (Przysnęła przy Grupińskim, ale to nie ma znaczenia, bo to najlepsze opowiadanie w tomie - tylko, że nie było tam nic śmiesznego).

(1 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

A jednak było warto

Gerard

Nie lubię na takich forach za często bywać - odnoszę bowiem wrażenie, że jad niektórych wypowiedzi podyktowany jest względami niemerytorycznymi lub prostą niechlujnością. Powiem więc krótko: to jest tom nierówny, ale od różnorodnych zbiorów trudno wymagać jednolitego ujęcia i poziomu. Wydaje mi się, że dowodem na potrzebę istnienia takich pomysłów zwariowanych są właśnie recenzje. Rzadko bowiem pokrywają się nazwiska najlepszych zdaniem internautów (bo nie krytyków, do tego trzeba więcej niż komputera w sieci) autorów "Trupów polskich". A więc dla każdego coś dla niego. Ja, mimo potknięć, przeczytałem z przyjemnością.

(3 z 6 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Średnie...

Madziaq

Harny, Pilipiuk, Prus, Shuty, a przede wszystkim Ziemiański - wielki PLUS, ale reszta niestety ledwo, ledwo... Czytałam od poczatku, a nie nazwiskami. Może to błąd, bo pierwszych 7(?) opowiadań na siłę. Pomysł z kryminałem był niezły, ale wykonanie niestety słabe.

(2 z 3 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji