Samo życie... (2008-11-04)

Katarzyna Żygała  Więcej o recenzencie

Pierwszy raz sięgnęłam po książkę Grocholi i powiem szczerze, że bardzo mnie wciągnęła. Nie sądziłam jednak, że czytając ją stanie mi przed oczami całe moje życie. Wers za wersem, każde słowo ukazywało mi moją przeszłość. Wkurzało mnie to jak ten mężczyzna traktował swoja ukochaną i miałam ochotę rzucić tę książkę, ale nie mogłam. Chciałam wiedzieć jaki będzie koniec. Zdawało mi się, że Katarzyna Grochola opisywała moje życie, dzień za dniem i każdy ruch mojego byłego męża. Przeczytałam tę książkę w 2 dni a kolejne 7 chodziłam jak otępiała. Jestem po rozwodzie już ponad rok, a ta książka przypomniała mi cały mój życiowy koszmar. Autorka w magiczny sposób potrafi dobrać słowa, że czytelnik czuje to, co przeżywa bohaterka książki. Polecam te książkę osobom, które są szczęśliwe w swoim życiu, ale obok gdzieś mają koleżankę lub sąsiadkę, która ma okropnego męża. Po przeczytaniu jej zrozumiecie, co czuje taka kobieta i łatwiej będzie wam pomoc komuś, kto może czeka na to. Dziękuję.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Dobra książka (2008-10-24)

Mol książkowy  Więcej o recenzencie

Bardzo ciekawa książka, opisująca tak naprawdę problem wielu kobiet w Polsce. Może po przeczytaniu tej pozycji wiele kobiet zmieni nastawienie i postanowi stać się silniejszymi i bardziej skłonnymi do zmian w życiu. O przemocy w małżeństwie się nie mówi, ukrywa się to z wielu powodów a przecież "katów" jest o wiele więcej niż można sobie wyobrazić. To straszne, jak bohaterka książki zaczyna się zastanawiać co w ogóle powiedzieć, jak się odezwać, żeby nie wzbudzić szału u swojego męża. Polecam książkę. Bardzo szybko się ją czyta!

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Brutalna lekcja życia (2008-09-27)

Ewa L  Więcej o recenzencie

Kapitalna lektura, obowiązkowa dla każdej kobiety. Niesie prawdę znaną od lat, ale nie zawsze zdajemy sobie z niej sprawę: jeśli mężczyzna raz uderzy kobietę wyjścia są dwa: albo zatłucze ją na śmierć, albo ona w porę się zorientuje i odejdzie. 4 punkty za tę zupełnie niepotrzebną formę listu do zmarłego ojca, totalnie zbędne. Albo książka jest o przemocy w rodzinie, albo o pojednaniu z ojcem. Nie można tak czytelnikowi mieszać wątków.

(1 z 1 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Plus za temat (2008-09-09)

Małgorzata Kopeć  Więcej o recenzencie

Czyta się szybko. Trochę brakuje wiarygodnie pogłębionej psychologii bohaterów. Najmocniejsze są momenty urywane, niedopowiadane. Najlepiej oddają strach, izolację ofiary, jej swoiste uzależnienie od źródła przemocy. Tam gdzie autorka próbuje dopowiadać motywy, uczucia - jest już gorzej. Może dlatego, że odbywa się to stereotypowymi porównaniami, prostymi słowami. Dla sprawdzenia, że można inaczej i lepiej - polecam "Reisenfieber" Mikołaja Łozińskiego. "Trzepot skrzydeł" niech stanowi wstęp do dalszej refleksji i nakłania do spojrzenia wokół siebie i rozmów z najbliższymi.

(7 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Retrospekcja nieudanego związku Hanki (2008-09-05)

HELENA michalska  Więcej o recenzencie

"Trzepot skrzydeł" to opowieść bardzo tragiczna w swej wymowie. To swego rodzaju retrospekcja życia Hanki. Można przyjąć tezę, że to ona umarła i unosząc się w górze i trzepocząc skrzydłami wśród obcych bez zbędnych emocji i w zupełnie innym wymiarze czasowym opowiada historię swojej chorej miłości do mężczyzny, który za jej przyzwoleniem, był jej katem. Ona, osoba wykształcona, młoda, piękna pozwala mu na to - dlaczego? Dowiadujemy się o tym na samym końcu. Otóż brak głębszej więzi z rodzicami (nawet list pisze tyko do ojca), którzy tylko wszystko jej dawali nic nie żądając w zamian, spełniając jej kolejne zachcianki, wynieśli ją tak wysoko, że ona "ziemi nie dotknęła ni razu". Rzeczywistość ją przerosła. Była dzieckiem, potem osobą dorosłą wychowała się w rodzinie, a nie znała swoich rodziców. Rodzice z kolei nie nauczyli jej dzielić się i radością, i smutkiem, i cierpieniem. Efekt tego taki, że chociaż nie straciła życia, straciła coś o wiele cenniejszego .

(7 z 7 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Jedno wielkie rozczarowanie (2008-08-21)

Agnieszka Konowalczyk  Więcej o recenzencie

Kupiłam dwa egzemplarze tej książki podczas tegorocznych wakacji w Polsce, dla siebie i dla mojej siostry - w prezencie. Dziś żałuję. Powieść jest na niskim poziomie, temat dołujący. Jedne wielkie rozczarowanie. Główna bohaterka jest chyba z innej epoki, bo ja osobiście nie znam żadnej kobiety, która dałaby się tak zniewalać! Nie polecam, strata czasu i pieniędzy.

(1 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Niewakacyjna lektura (2008-08-16)

kajka  Więcej o recenzencie

Widząc kolejną pozycję Grocholi, pomyślałam - może być. Podobnie jak wiele jej książek, miła lekturka na wakacyjne wieczory. Jakże się myliłam. Z tego typu lekkimi książkami łączy ją jedynie fakt, że czyta się jednym tchem. Śledząc proces wkręcania się bohaterów w relację ofiara-kat odczuwać można różnorodne emocje: od współczucia Hance, poprzez irytację jej naiwnością, do nienawiści wobec jej męża-kata. Oprócz tych wszystkich emocji, książka zmusza do refleksji na temat miłości (czy można kochać swego dręczyciela), na temat dwoistości ludzkiej natury (na zewnątrz uroczy dżentelmen, a w domu tyran), czy też na temat tego, jak wiele mrocznych tajemnic mogą kryć domy w naszym otoczeniu.

(7 z 9 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Bez rewelacji (2008-08-14)

kioto2000  Więcej o recenzencie

Czyta się sprawnie, ale nie porusza dogłębnie. Miałam wrażenie, ze czytam gorszą wersję "Dziewczyny z zapałkami". Można spokojnie zaoszczędzić te kilka zł.

(3 z 4 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Żadna rewelacja (2008-08-09)

Barcza  Więcej o recenzencie

Zaczynając tę książkę miałam nadzieję, że autorka dojrzała twórczo. No i rozczarowałam się. Dalej poziom Judyty. Razi potoczny język, chwilami infantylny i bełkotliwy. Choć przyznaję - temat trudny. Ale lepiej przedstawiony choćby u Nory Roberts w "Sypiając z wrogiem". Nie polecam, stanowczo za wysoka cena za książkę na tak niskim poziomie artystycznym.

(4 z 9 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Zdecydowanie odmienna od "serii z Judytą" (2008-08-08)

Basia14  Więcej o recenzencie

Mocna, poważna tematyka. Bez zbędnych opisów, przymiotników - maksimum treści w oszczędnych słowach. W moim odczuciu mądra, wstrząsająca książka. Zaskoczyło mnie to, że chociaż od początku wiedziałam, że Hanka źle robi, wierząc w kolejne przeprosiny i zapewnienia męża, sama w pewnym momencie uwierzyłam, że się zmienił! Jak Pani to zrobiła, Pani Katarzyno? Proszę nie przestawać pisać!

(2 z 2 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji