Utracona

Rewelacja (2011-08-12)

czwarta czarownica  Więcej o recenzencie

Naprawdę świetnie napisana powieść. Rewelacyjnie sportetowane tło obyczajowe. Historia intryguje na tyle,ze jeszcze długo po skończeniu wraca się do myslami do tej historii. Napisane tak przekonywująco ,że ma się wrażenie ,że wszystko wydarzyło się naprawdę.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Kapitalne. Kryminał o kryminale (2010-07-01)

OjciecRedaktor  Więcej o recenzencie

Kryminał inny niż wszystkie! Niby jest to normalna, porządna klasyka gatunku, ale zakończenie zmusza do zastanowienia czym jest kryminał i czego od niego tak naprawdę oczekujemy. To bardziej zaskakujący finał niż znalezienie mordercy.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

smutny kryminał (2010-05-16)

bamboszada  Więcej o recenzencie

Dobrze napisany smutny kryminał.Okazuje się że norweska wieś to nie to samo co polska wieś,ludzie jak by mniej ekspresyjni i pyskaci chociaż emocje ukryte buzują,świetna analiza charakterów postaci dokonana przez autorkę.jak zawsze ciekawa osoba inspektor R.Sejer samotnik o dziwnym poczuciu humoru .Zachęcam do czytania innych książek pani Karin Fossum są równie dobre.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Powieść kryminalna czy analiza psychologiczna? (2009-12-14)

Aneta Sandecka  Więcej o recenzencie

Kryminały już dawno przestały być lekturą wstydliwie ukrywaną przed otoczeniem, obecnie czytać je po prostu wypada. Zwłaszcza jeśli są na tak wysokim poziomie jak książki Karin Fossum. Ta Norweżka ponownie udowadnia swój talent pisarski w Utraconej. Jest to opowieść o mieszkańcach małej, niby to spokojnej wioski, w której jednak namiętności szaleją jak w każdym innym miejscu na ziemi. Nikt i nic nie jest bezpieczne, o czym boleśnie (i śmiertelnie) przekonuje się pewna Hinduska, która przyjechała do Norwegii do świeżo poślubionego męża. Jak i każdą z powieści Karin Fossum, tak i Utraconą należy uważnie czytać do ostatniej strony, do ostatniego zdania, słowa... A i po przeczytaniu długo jeszcze będziemy ją mieli w myślach.

(3 z 5 uznało tę recenzję za pomocną.)

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Nie można przestać czytać (2009-11-24)

gokuraku  Więcej o recenzencie

Bardzo wciągający kryminał, z interesującą i błyskotliwą intrygą, trójwymiarowymi postaciami i okraszona sporą dozą psychologizmu. Fabuła jest realistyczna - postaci, dosłownie jak z życia wzięte, nie ma żadnych superbohaterów, geniuszy, tajemniczości z pogranicza magii. Tu jest małe miasteczko, w którym wszyscy się znają i wiedzą o sobie wszystko. W takim miasteczku, jeśli ktoś dopuści się zła, nikt w to nie uwierzy i będzie się nawzajem ochraniał. Brzmi znajomo? "Utraconą" czyta się jednym tchem, od początku do końca - praktycznie bez przerwy. Bohaterowie są na tyle trójwymiarowi, że razem z nimi przeżywamy ich wzloty i upadki, historia nie wydaje się naciągana. Czytanie mądrych, błyskotliwych kryminałów jest dużą przyjemnością.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji

Królowa kryminału w szczytowej formie (2009-11-21)

Aleksandra Kwatera  Więcej o recenzencie

"Utraconą" rozpoczyna historia dość nietypowego uczucia między statecznym starym kawalerem mieszkającym w Norwegii i zjawiskową hinduską. Sielanka kończy się jednak zanim przemieni się z marzenia w rzeczywistość - Poona zostaje brutalnie zamordowana. Prowadzone przez lokalną policję śledztwo pokazuje, że tak naprawdę każdy z mieszkańców małego miasteczka ma coś na sumieniu. Świetnie poprowadzona intryga, bardzo dobre pióro i zaskakujące zakończenie, którego rzecz jasna nie zdradzę.

Oceń recenzję. Czy jest przydatna?: Przyciskając jeden z klawiszy,oceniasz przydatnośćrecenzji dla kupujących.

Zgłoś nadużycie Zgłoś nadużycie, jeśli powyższarecenzja zawiera treści niezgodnez Regulaminem recenzji